T-396/21

Sąd stwierdził nieważność decyzji SRB w sprawie obliczenia składek ex ante dla Deutsche Bank AG z powodu wadliwego uzasadnienia, utrzymując jednocześnie skutki decyzji do czasu wydania nowej.

Deutsche Bank AG zaskarżył decyzję Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) dotyczącą obliczenia składek ex ante na rok 2021. Skarżący zarzucił m.in. naruszenie zasady proporcjonalności i art. 114 TFUE, a także braki w uzasadnieniu decyzji. Sąd oddalił większość zarzutów, uznając m.in. że sposób ustalania docelowego poziomu funduszu restrukturyzacji (SRF) jest zgodny z prawem UE. Jednakże, uwzględnił zarzut dotyczący wadliwego uzasadnienia sposobu ustalenia rocznego poziomu docelowego, co doprowadziło do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym skarżącego.

Sąd Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie T-396/21, w której Deutsche Bank AG zaskarżył decyzję Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) z dnia 14 kwietnia 2021 r. dotyczącą obliczenia składek ex ante na rok 2021 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji (SRF). Deutsche Bank AG podniósł szereg zarzutów, w tym dotyczących niezgodności z prawem art. 69 ust. 1 rozporządzenia nr 806/2014 (rozporządzenie o jednolitym mechanizmie restrukturyzacji) w związku z zasadą proporcjonalności i art. 114 TFUE (rynek wewnętrzny). Skarżący argumentował, że sposób ustalania docelowego poziomu SRF, oparty na dynamicznej kwocie depozytów gwarantowanych na koniec okresu początkowego, jest nieproporcjonalny i nie odzwierciedla rzeczywistego ryzyka. Sąd jednak oddalił te zarzuty, uznając, że prawodawca UE dysponuje szerokim zakresem uznania w tej dziedzinie, a przyjęte rozwiązanie jest zgodne z celem zapewnienia stabilności sektora finansowego i funkcjonowania rynku wewnętrznego. Sąd podkreślił, że składki ex ante mają charakter ubezpieczeniowy, a nie podatkowy. Kluczowym elementem rozstrzygnięcia był jednak zarzut dotyczący braków w uzasadnieniu decyzji SRB, w szczególności w zakresie określenia rocznego poziomu docelowego składek. Sąd stwierdził, że metoda faktycznie zastosowana przez SRB, opisana przez nią na rozprawie, nie odpowiadała metodzie przedstawionej w zaskarżonej decyzji. W szczególności, wzór matematyczny podany w decyzji nie odzwierciedlał etapów obliczeń, takich jak odjęcie już dostępnych środków od docelowego poziomu SRF i podział pozostałej kwoty przez liczbę lat do końca okresu początkowego. Ponadto, stwierdzono niespójności między różnymi przedziałami liczbowymi używanymi do obliczeń. W związku z tym Sąd uznał, że decyzja była nieprawidłowo uzasadniona w tym zakresie. W konsekwencji, Sąd stwierdził nieważność decyzji SRB SRB/ES/2021/22 z dnia 14 kwietnia 2021 r. w zakresie, w jakim dotyczyła ona Deutsche Bank AG. Jednocześnie, aby zapewnić ciągłość działania, Sąd utrzymał skutki tej decyzji w mocy do czasu wydania przez SRB nowej decyzji, nie dłużej jednak niż przez sześć miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku. SRB została obciążona kosztami postępowania poniesionymi przez Deutsche Bank AG.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (22)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy