T-389/16

Sąd2017-07-13
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokasad_ogolny
unijny znak towarowyznak towarowyunieważnienieprawdopodobieństwo wprowadzenia w błądwspółistnienie znakówporozumienieEUIPOSąd UE

Podsumowanie

Sąd UE oddalił skargę Agricola italiana alimentare SpA (AIA) na decyzję EUIPO, utrzymując w mocy unieważnienie unijnego znaku towarowego MONTORSI F. & F. dla niektórych produktów mięsnych, uznając brak wyraźnej zgody na rejestrację znaku pomimo porozumienia o współistnieniu znaków.

Agricola italiana alimentare SpA (AIA) zaskarżyła decyzję EUIPO, która unieważniła unijny znak towarowy MONTORSI F. & F. dla niektórych produktów mięsnych, opierając się na wcześniejszym włoskim znaku Casa Montorsi. AIA argumentowała, że porozumienie o współistnieniu znaków zawarte z Casa Montorsi Srl wykluczało możliwość unieważnienia. Sąd UE oddalił skargę, stwierdzając, że porozumienie nie zawierało wyraźnej zgody na rejestrację unijnego znaku towarowego i nie wykluczało możliwości unieważnienia, a także że skarżąca nie wykazała braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w kontekście współistnienia znaków.

Sprawa dotyczyła skargi Agricola italiana alimentare SpA (AIA) na decyzję EUIPO, która unieważniła unijny znak towarowy MONTORSI F. & F. dla niektórych produktów mięsnych (mięso, ryby, drób i dziczyzna; jaja) ze względu na prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w stosunku do wcześniejszego włoskiego znaku towarowego Casa Montorsi. AIA powoływała się na porozumienie o współistnieniu znaków zawarte z Casa Montorsi Srl w 2000 r., twierdząc, że wyklucza ono możliwość unieważnienia. Sąd UE (ósma izba) oddalił skargę. Sąd uznał, że porozumienie o współistnieniu znaków, zawarte w 2000 r. i dotyczące głównie włoskich rejestracji i towarów, nie zawierało wyraźnej zgody na rejestrację unijnego znaku towarowego MONTORSI F. & F. w rozumieniu art. 53 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009. Ponadto, sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała, iż współistnienie znaków na rynku włoskim wynikało z braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, co było konieczne do uwzględnienia tego argumentu. Sąd podkreślił, że unijny znak towarowy ma szerszy zasięg niż krajowy, a brak wyraźnej zgody na rejestrację unijnego znaku towarowego pozwalał interwenientowi na dochodzenie swoich praw. W konsekwencji, skarga została oddalona, a AIA obciążona kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, porozumienie o współistnieniu znaków, zawarte na rynku krajowym i nie zawierające wyraźnej zgody na rejestrację unijnego znaku towarowego, nie wyklucza możliwości stwierdzenia nieważności unijnego znaku towarowego na podstawie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że porozumienie o współistnieniu znaków, zawarte w kontekście krajowym i nieprecyzyjne co do zakresu, nie zawierało wyraźnej zgody na rejestrację unijnego znaku towarowego. Ponadto, skarżąca nie wykazała, że współistnienie znaków wynikało z braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, co było warunkiem uwzględnienia tego argumentu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

pozwany (EUIPO) i interwenient (Casa Montorsi Srl)

Strony

NazwaTypRola
Agricola italiana alimentare SpA (AIA)spolkaskarżący
Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uepozwany
Casa Montorsi Srlspolkainterwenient

Przepisy (6)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 53 § 1 lit. a

Rozporządzenie Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Podstawa unieważnienia znaku towarowego w przypadku istnienia wcześniejszego znaku towarowego i prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 1 lit. b

Rozporządzenie Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Warunki stwierdzenia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 53 § 3

Rozporządzenie Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Wyjątek od unieważnienia znaku towarowego w przypadku wyraźnej zgody właściciela wcześniejszego prawa na rejestrację.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 40/94

Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 58-64

Rozporządzenie Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Przepisy dotyczące postępowania odwoławczego w EUIPO.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 112

Rozporządzenie Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Możliwość zmiany znaku towarowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Porozumienie o współistnieniu znaków nie zawierało wyraźnej zgody na rejestrację unijnego znaku towarowego. Skarżąca nie wykazała, że współistnienie znaków na rynku włoskim wynikało z braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. EUIPO nie jest związane prywatnymi porozumieniami, ale powinno je analizować pod kątem wyraźnej zgody.

Odrzucone argumenty

Porozumienie o współistnieniu znaków wykluczało możliwość unieważnienia unijnego znaku towarowego. Właściciel wcześniejszego prawa (interwenient) nie mógł dochodzić unieważnienia, ponieważ zgodził się na współistnienie znaków. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd jest nieistotne, gdy właściciel wcześniejszego prawa zgodził się na współistnienie znaków.

Godne uwagi sformułowania

porozumienie nie zawierało żadnej wyraźnej zgody interwenienta na rejestrację kwestionowanego znaku towarowego jako unijnego znaku towarowego zgoda przewidziana w art. 53 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 powinna być wyraźna współistnienie na rynku kolidujących ze sobą znaków towarowych oraz fakt, że to współistnienie wynikało z braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, nie zostały w sposób wystarczający udowodnione

Skład orzekający

A.M. Collins

prezes

M. Kancheva

sędzia

J. Passer

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 53 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 dotyczącego wyraźnej zgody na rejestrację unijnego znaku towarowego oraz znaczenia porozumień o współistnieniu znaków w kontekście prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji porozumienia o współistnieniu znaków i jego interpretacji w kontekście unijnego znaku towarowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych – jak porozumienia między firmami wpływają na możliwość ochrony ich znaków, szczególnie w kontekście unijnych znaków towarowych. Jest to istotne dla prawników specjalizujących się w IP.

Porozumienie o współistnieniu znaków: czy chroni przed unieważnieniem unijnego znaku towarowego?

Sektor

własność intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI