T-357/06

Sąd oddalił skargę Koninklijke Wegenbouw Stevin BV o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji dotyczącej kartelu na niderlandzkim rynku bitumu do nawierzchni drogowych, uznając, że Komisja prawidłowo stwierdziła naruszenie art. 81 WE i prawidłowo obliczyła grzywnę.

Koninklijke Wegenbouw Stevin BV (KVWS) zaskarżyła decyzję Komisji stwierdzającą naruszenie art. 81 Traktatu WE (obecnie art. 101 TFUE) w związku z kartelem na niderlandzkim rynku bitumu do nawierzchni drogowych. Skarżąca kwestionowała ustalenia faktyczne, kwalifikację prawną, sposób obliczenia grzywny oraz naruszenie prawa do obrony. Sąd oddalił wszystkie zarzuty, uznając, że Komisja prawidłowo ustaliła istnienie naruszenia, jego charakter jako bardzo poważnego, prawidłowo obliczyła grzywnę, uwzględniając okoliczności obciążające, i nie naruszyła prawa do obrony skarżącej.

Sąd oddalił skargę Koninklijke Wegenbouw Stevin BV (KVWS) o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 13 września 2006 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 WE (obecnie art. 101 TFUE) w sprawie kartelu na niderlandzkim rynku bitumu do nawierzchni drogowych. Skarżąca zarzucała błędy w ustaleniach faktycznych, naruszenie prawa, naruszenie istotnych wymogów proceduralnych i prawa do obrony, a także błędy w obliczeniu grzywny. Sąd uznał, że Komisja prawidłowo ustaliła istnienie porozumienia między dostawcami bitumu a dużymi przedsiębiorstwami budowlanymi (W5), które miało na celu ustalanie cen brutto, zniżek dla W5 oraz maksymalnych zniżek dla mniejszych przedsiębiorstw. Sąd odrzucił argumenty skarżącej dotyczące błędnej oceny interesów stron, treści porozumień, wpływu kartelu na rynek, początków i rozwoju kartelu oraz roli ExxonMobil. Oddalono również zarzuty dotyczące naruszenia prawa, w tym błędnej kwalifikacji prawnej, braku antykonkurencyjnego celu, odmowy zastosowania art. 81 ust. 3 WE i wytycznych w sprawie współpracy horyzontalnej, a także błędnej definicji rynku. Sąd uznał, że Komisja nie naruszyła prawa do obrony skarżącej, odmawiając jej dostępu do całości odpowiedzi innych przedsiębiorstw na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów. W odniesieniu do grzywny, Sąd oddalił zarzuty dotyczące błędów w obliczeniu podstawowej kwoty grzywny, wagi naruszenia, wpływu kartelu na rynek i czasu trwania naruszenia. Uznano również, że podwyżka grzywny o 10% z tytułu odmowy współpracy podczas kontroli oraz podwyżka o 50% z tytułu roli inicjatora i przywódcy kartelu były uzasadnione. W konsekwencji Sąd oddalił żądania skarżącej dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji i obniżenia grzywny.

Zagadnienia prawne (4)

Strony

Przepisy (10)

Skład orzekający

Powiązane tematy