T-348/23

Sąd2025-09-03

cjeuprawo_ue_ogolneuslugi-cyfroweWysokasad_ogolny

DSAusługi cyfroweplatformy internetowebardzo duże platformy internetoweśrednia miesięczna liczba aktywnych odbiorcówobowiązki platformpewność prawaproporcjonalnośćrówne traktowanie

Podsumowanie

Sąd UE oddalił skargę Zalando SE na decyzję Komisji Europejskiej, która uznała platformę Zalando za bardzo dużą platformę internetową na podstawie rozporządzenia o usługach cyfrowych (DSA).

Zalando SE zaskarżyła decyzję Komisji Europejskiej uznającą jej platformę za bardzo dużą platformę internetową (VLOP) zgodnie z rozporządzeniem o usługach cyfrowych (DSA). Głównym zarzutem było to, czy platforma Zalando, uwzględniając zarówno sprzedaż własną (Zalando Retail), jak i sprzedaż przez partnerów (Partner Programm), przekracza próg 45 milionów aktywnych odbiorców miesięcznie. Zalando argumentowało, że należy uwzględniać tylko odbiorców Partner Programm, co dawałoby liczbę poniżej progu. Sąd uznał jednak, że definicja 'aktywnego odbiorcy' obejmuje wszystkich użytkowników, którzy mieli kontakt z informacjami na platformie, niezależnie od tego, czy dokonali zakupu, czy też czy informacje pochodziły od Zalando czy od sprzedawców zewnętrznych. Sąd oddalił zarzuty dotyczące naruszenia pewności prawa, równego traktowania i proporcjonalności, a także zarzut braku wystarczającego uzasadnienia decyzji Komisji.

Sąd Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie T-348/23, oddalając skargę Zalando SE przeciwko decyzji Komisji Europejskiej (C(2023) 2727 final) z dnia 25 kwietnia 2023 r., która wskazywała platformę Zalando jako bardzo dużą platformę internetową (VLOP) na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 (akt o usługach cyfrowych – DSA). Zalando argumentowało, że jego platforma nie powinna być klasyfikowana jako VLOP, ponieważ średnia miesięczna liczba aktywnych odbiorców (MAA) w Unii Europejskiej nie przekraczała progu 45 milionów. Spór dotyczył sposobu obliczania MAA, a konkretnie tego, czy należy uwzględniać odbiorców korzystających z usługi Zalando Retail (bezpośrednia sprzedaż przez Zalando) obok odbiorców korzystających z Partner Programm (sprzedaż przez zewnętrznych sprzedawców). Zalando twierdziło, że tylko odbiorcy Partner Programm powinni być uwzględniani, co dawałoby MAA na poziomie 30,836 mln. Komisja natomiast uznała, że należy uwzględnić wszystkich odbiorców, którzy mieli kontakt z informacjami na platformie, niezależnie od tego, czy dokonali zakupu, czy też czy informacje pochodziły od Zalando czy od sprzedawców zewnętrznych, co skutkowało MAA w wysokości 83,341 mln. Sąd oddalił pierwszy zarzut Zalando, uznając, że platforma Zalando, w zakresie Partner Programm, stanowi platformę internetową w rozumieniu art. 3 lit. i) DSA, ponieważ przechowuje i rozpowszechnia informacje przekazane przez sprzedawców zewnętrznych. Sąd odrzucił argumentację Zalando dotyczącą modyfikacji informacji przez platformę oraz odwołań do orzecznictwa dotyczącego dyrektywy o handlu elektronicznym, podkreślając odrębny system odpowiedzialności w DSA. Sąd uznał również, że definicja 'aktywnego odbiorcy' w art. 3 lit. p) DSA obejmuje wszystkich użytkowników, którzy zetknęli się z informacjami na platformie, a nie tylko tych, którzy dokonali transakcji. W związku z tym, obliczenie MAA na poziomie 83,341 mln było uzasadnione. Drugi zarzut, dotyczący naruszenia zasady pewności prawa, równego traktowania i proporcjonalności, również został oddalony. Sąd stwierdził, że definicje w DSA są wystarczająco precyzyjne, a ewentualne wątpliwości interpretacyjne nie naruszają zasady pewności prawa. Nie stwierdzono naruszenia zasady równego traktowania ani proporcjonalności, ponieważ kryterium MAA jest uzasadnione celami rozporządzenia, a prawodawca miał szerokie uprawnienia dyskrecjonalne w jego wyborze. Sąd odrzucił również argumenty dotyczące braku konieczności nowych obowiązków i nieproporcjonalności kryterium MAA. Trzeci zarzut, dotyczący naruszenia art. 296 TFUE (wymóg uzasadnienia), został oddalony, ponieważ sąd uznał, że decyzja Komisji była wystarczająco uzasadniona, wyjaśniając powody uznania Zalando za platformę internetową i sposób obliczenia MAA. W konsekwencji, sąd oddalił skargę w całości i obciążył Zalando SE kosztami postępowania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (5)

Odpowiedź sądu

Tak, platforma Zalando przekracza próg 45 milionów aktywnych odbiorców miesięcznie, ponieważ definicja 'aktywnego odbiorcy' obejmuje wszystkich użytkowników, którzy mieli kontakt z informacjami na platformie, niezależnie od tego, czy dokonali zakupu, czy też czy informacje pochodziły od Zalando czy od sprzedawców zewnętrznych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że definicja 'aktywnego odbiorcy' w art. 3 lit. p) DSA obejmuje wszystkich użytkowników, którzy zetknęli się z informacjami na platformie, a nie tylko tych, którzy dokonali transakcji. W związku z tym, obliczenie średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców (MAA) na poziomie 83,341 mln było uzasadnione, co kwalifikuje Zalando jako VLOP.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

Komisja Europejska

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Zalando SE	spolka	skarżąca
Bundesverband E‑Commerce und Versandhandel Deutschland eV (bevh)	inne	interwenient
Komisja Europejska	instytucja_ue	pozwana
Parlament Europejski	instytucja_ue	interwenient
Rada Unii Europejskiej	instytucja_ue	interwenient
European Information Society Institute o.z. (EISi)	inne	interwenient

Przepisy (22)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

TFUE art. 296

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2022/2065 art. 2 § ust. 1 i 2