T-338/02

Sąd Pierwszej Instancji2004-06-07

cjeuprawo_ue_ogolnesankcjeWysokasad_ogolny

terroryzmwspólne stanowiskoskarga o odszkodowaniewłaściwość sąduWPZiBWSiSWkompetencje UE

Podsumowanie

Sąd uznał się za niewłaściwy do rozpoznania skargi o odszkodowanie dotyczącej wpisania organizacji Segi na listę terrorystów, powołując się na brak właściwości sądu w ramach tytułu VI Traktatu UE, ale był właściwy do oceny naruszenia kompetencji Wspólnoty.

Skarżący domagali się odszkodowania za wpisanie organizacji Segi na listę terrorystów. Sąd uznał, że na mocy art. 46 Traktatu UE nie jest właściwy do rozpoznania skargi o odszkodowanie w ramach tytułu VI Traktatu UE, ponieważ nie przewidziano tam takiego środka prawnego. Sąd stwierdził jednak, że jest właściwy do oceny, czy przyjęcie wspólnego stanowiska Rady nie narusza kompetencji Wspólnoty.

Skarżący, organizacja Segi i jej rzecznicy, wnieśli skargę o odszkodowanie przeciwko Radzie Unii Europejskiej, domagając się naprawienia szkody rzekomo poniesionej wskutek wpisania Segi na listę osób, grup i podmiotów uczestniczących w aktach terrorystycznych, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Rady 2001/931/WPZiB i jego późniejszymi aktualizacjami. Rada wniosła o odrzucenie skargi jako oczywiście niedopuszczalnej, argumentując m.in. brakiem zdolności sądowej Segi oraz brakiem właściwości Sądu do oceny działań w ramach WPZiB i WSiSW. Sąd, analizując zarzut niedopuszczalności, stwierdził, że jest w sposób oczywisty niewłaściwy do rozpoznania skargi o odszkodowanie dotyczącej roszczenia o naprawienie szkody wynikającej z wpisania Segi na listę, ponieważ na mocy art. 46 Traktatu UE nie przewidziano w ramach tytułu VI Traktatu UE żadnego środka w celu dochodzenia odszkodowania. Sąd podkreślił, że brak skutecznego środka zaskarżenia nie stanowi sam w sobie podstawy do uznania istnienia konkretnej kompetencji wspólnotowej. Niemniej jednak, Sąd uznał się za właściwy do rozpoznania skargi w zakresie, w jakim skarżący powołują się na naruszenie kompetencji Wspólnoty, ponieważ sądy wspólnotowe są właściwe do oceny treści aktu przyjętego w ramach Traktatu UE w celu ustalenia, czy akt ten nie narusza kompetencji Wspólnoty. W dalszej części postanowienia Sąd rozpatrzył sprawę co do istoty w zakresie naruszenia kompetencji Wspólnoty, stwierdzając, że przyjęcie wspólnego stanowiska na podstawie art. 34 UE nie narusza kompetencji Wspólnoty ustanowionych w Traktacie WE, a tym samym oddalił skargę jako oczywiście bezzasadną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (5)

Odpowiedź sądu

Sąd jest w sposób oczywisty niewłaściwy do rozpoznania skargi o odszkodowanie dotyczącej roszczenia o naprawienie szkody ewentualnie spowodowanej przyjęciem wspólnego stanowiska na podstawie art. 34 UE, ponieważ na mocy art. 46 UE nie jest przewidziany w ramach tytułu VI Traktatu UE żaden środek w celu dochodzenia odszkodowania.

Uzasadnienie

Art. 46 Traktatu UE enumeratywnie wymienia środki prawne przewidziane w ramach tytułu VI Traktatu UE, wśród których nie ma skargi o odszkodowanie. Brak skutecznego środka zaskarżenia nie tworzy kompetencji sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

pozwany (Rada Unii Europejskiej)

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Segi	inne	skarżący
Araitz Zubimendi Izaga	osoba_fizyczna	skarżący
Aritza Galarraga	osoba_fizyczna	skarżący
Rada Unii Europejskiej	instytucja_ue	pozwany
Królestwo Hiszpanii	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej	panstwo_czlonkowskie	interwenient

Przepisy (22)

Główne

TUE art. 34

Traktat o Unii Europejskiej

TUE art. 46

Traktat o Unii Europejskiej

Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB art. 4

Pomocnicze

TUE art. 15

Traktat o Unii Europejskiej

TUE art. 35

Traktat o Unii Europejskiej

TWE art. 60