T-336/15

Sąd2017-03-22
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweŚredniasad_ogolny
znak towarowyunijny znak towarowywygaśnięcie prawarzeczywiste używaniezgoda właścicielaEUIPOSąd UEThe Specials

Podsumowanie

Sąd UE oddalił skargę na decyzję EUIPO dotyczącą wygaśnięcia znaku towarowego "The Specials", uznając, że jego używanie przez osobę trzecią odbywało się za zgodą właściciela.

Skarżąca Windrush Aka LLP wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO, która utrzymała ważność znaku towarowego "The Specials" dla "dysków kompaktowych [audio-wideo]". Argumentowała, że znak nie był używany przez właściciela, Jerry'ego Dammersa, ani za jego zgodą. Sąd UE oddalił skargę, stwierdzając, że dowody przedstawione przez interwenienta (Dammersa) wystarczająco wykazały zgodę na używanie znaku przez osoby trzecie, co zgodnie z prawem UE oznacza jego rzeczywiste używanie.

Sprawa dotyczyła skargi Windrush Aka LLP na decyzję Izby Odwoławczej EUIPO, która częściowo utrzymała ważność unijnego znaku towarowego "The Specials" dla "dysków kompaktowych [audio-wideo]". Skarżąca wniosła o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku z powodu braku jego rzeczywistego używania. Izba Odwoławcza uznała, że znak był używany za zgodą właściciela (interwenienta, Jerry'ego Dammersa), ponieważ otrzymywał on opłaty od osób trzecich za jego używanie. Sąd UE rozpoznał zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009, który stanowi, że używanie znaku za zgodą właściciela uważa się za używanie przez właściciela. Sąd oddalił zarzuty skarżącej, w tym dotyczące błędnego zastosowania przepisów, odwrócenia ciężaru dowodu oraz niewzięcia pod uwagę umowy z 1979 r. Stwierdzono, że dowody przedstawione przez interwenienta, w tym pisma księgowe wykazujące uiszczone opłaty, były wystarczające do wykazania zgody na używanie znaku przez osoby trzecie. Sąd podkreślił, że wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia znaku nie jest właściwym trybem do kwestionowania własności znaku czy złej wiary zgłaszającego. W konsekwencji skarga została oddalona, a skarżąca obciążona kosztami.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, używanie znaku przez osobę trzecią za zgodą właściciela, potwierdzone otrzymywaniem opłat, jest uważane za rzeczywiste używanie znaku.

Uzasadnienie

Sąd UE uznał, że dowody przedstawione przez właściciela znaku (opłaty od osób trzecich) wystarczająco wykazały jego zgodę na używanie znaku przez te osoby. Zgoda ta, zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009, jest równoznaczna z rzeczywistym używaniem znaku przez właściciela, co zapobiega stwierdzeniu jego wygaśnięcia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

pozwany i interwenient

Strony

NazwaTypRola
Windrush Aka LLPspolkaskarżący
Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uepozwany
Jerry Dammersosoba_fizycznainterwenient

Przepisy (4)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 51 § 1 lit. a

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Wygaśnięcie prawa do znaku stwierdza się, gdy znak nie był rzeczywiście używany w UE przez pięć lat, chyba że istnieją usprawiedliwione powody nieużywania.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 15 § 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Używanie unijnego znaku towarowego za zgodą właściciela uważa się za dokonywane przez właściciela.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 15 § 1 lit. a

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Dowodem rzeczywistego używania znaku jest również dowód używania go w postaci różniącej się od zarejestrowanej, o ile nie zmienia to jego odróżniającego charakteru.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. b

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Znak towarowy podlega unieważnieniu, jeżeli zgłaszający działał w złej wierze w momencie dokonywania zgłoszenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Używanie znaku przez osobę trzecią za zgodą właściciela, potwierdzone otrzymywaniem opłat, stanowi rzeczywiste używanie znaku w rozumieniu art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.

Odrzucone argumenty

Błędne zastosowanie art. 15 ust. 1 lit. a) zamiast art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009. Naruszenie pojęcia zgody jako autonomicznego pojęcia prawa Unii. Odwrócenie ciężaru dowodu na okoliczność wyrażenia zgody. Niewzięcie pod uwagę niektórych postanowień umowy z dnia 8 czerwca 1979 r. dotyczących zbycia praw. Uwzględnienie nieistotnych ustaleń przez Izbę Odwoławczą.

Godne uwagi sformułowania

Używanie unijnego znaku towarowego za zgodą właściciela uważa się za dokonywane przez właściciela. Ratio legis wymogu, zgodnie z którym znak towarowy musi być rzeczywiście używany, by być chronionym prawem Unii, zasadza się na okoliczności, że rejestru EUIPO nie można przyrównywać do strategicznego i statycznego depozytorium przyznającego bezczynnemu posiadaczowi monopol prawny na czas nieokreślony.

Skład orzekający

I. Pelikánová

prezes

V. Valančius

sprawozdawca

U. Öberg

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rzeczywistego używania znaku towarowego w kontekście zgody właściciela na używanie przez osoby trzecie oraz ograniczenia postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia znaku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z używaniem znaku przez osoby trzecie i zgodą właściciela.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii rzeczywistego używania znaku towarowego i zgody właściciela, co jest kluczowe dla ochrony praw własności intelektualnej, ale jej fakty są dość specyficzne.

Czy opłaty za używanie znaku towarowego to dowód jego rzeczywistego używania?

Sektor

własność intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI