T-334/12
Podsumowanie
Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji UE dotyczącego dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych jako niedopuszczalną z powodu braku bezpośredniego oddziaływania na skarżących.
Skarżący, niemieckie przedsiębiorstwo i stowarzyszenie producentów suplementów diety, wnieśli skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji UE ustanawiającego wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wykazali, że rozporządzenie dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie. Sąd podkreślił, że skarżący nie przedstawili dowodów na negatywny wpływ zakazanych oświadczeń na ich sytuację prawną, a także że rejestr dopuszczonych oświadczeń i oceny EFSA nie są aktami zaskarżalnymi.
Skarżący, Plantavis GmbH i NEM, stowarzyszenie producentów suplementów diety, wnieśli skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 432/2012 ustanawiającego wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności. Skarga dotyczyła również rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych oraz rejestru dopuszczonych oświadczeń. Sąd (ósma izba) odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Głównym powodem było niespełnienie przez skarżących wymogu bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania aktu prawnego na ich sytuację prawną, co jest warunkiem dopuszczalności skargi na podstawie art. 263 TFUE. Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazali, iż zakazane przez rozporządzenie nr 432/2012 oświadczenia zdrowotne negatywnie wpływają na ich działalność, a także że nie przedstawili dowodów na to, że ich oświadczenia zostały odrzucone. Ponadto, Sąd uznał, że rejestr dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych oraz oceny naukowe EFSA nie są aktami zaskarżalnymi, ponieważ nie wywołują wiążących skutków prawnych. W konsekwencji, cała skarga została odrzucona jako niedopuszczalna, a skarżący zostali obciążeni kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, rozporządzenie nr 432/2012 stanowi akt regulacyjny w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że rozporządzenie nr 432/2012, przyjęte przez Komisję w ramach kompetencji wykonawczych w drodze procedury regulacyjnej, ma charakter generalny, znajduje zastosowanie w obiektywnie określonych sytuacjach i wywołuje wiążące skutki prawne wobec kategorii osób określonych w sposób generalny i abstrakcyjny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwana (Komisja Europejska i EFSA)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Plantavis GmbH | spolka | skarżący |
| NEM, Verband mittelständischer europäischer Hersteller und Distributoren von Nahrungsergänzungsmitteln & Gesundheitsprodukten eV | inne | skarżący |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | pozwana |
| Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) | instytucja_ue | pozwana |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | interwenient popierający Komisję |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient popierający Komisję i EFSA |
Przepisy (8)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności, w tym wymóg bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania aktu lub charakteru aktu regulacyjnego bez środków wykonawczych.
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady art. 13 § ust. 1-3
Określa procedurę dopuszczania oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności.
Rozporządzenie (UE) nr 432/2012 Komisji art. 1
Ustanawia wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych.
Pomocnicze
TFUE art. 277
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Umożliwia podniesienie zarzutu niemożności stosowania aktu o charakterze generalnym w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości.
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady art. 10 § ust. 1
Przewiduje zakaz wprowadzania na rynek produktów z niedopuszczonymi oświadczeniami.
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady art. 20 § ust. 2 lit. c) i d)
Dotyczy utworzenia unijnego rejestru oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych.
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady art. 28 § ust. 5 i 6
Dotyczy środków przejściowych w zakresie stosowania oświadczeń zdrowotnych.
Decyzja Rady 1999/468/WE art. 5a
Określa warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozporządzenie nr 432/2012 nie dotyczy skarżących bezpośrednio i indywidualnie. Rejestr dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych oraz oceny EFSA nie są aktami zaskarżalnymi. Zarzut niemożności stosowania rozporządzenia nr 1924/2006 jest niedopuszczalny z powodu niedopuszczalności skargi głównej.
Odrzucone argumenty
Rozporządzenie nr 432/2012 jest aktem regulacyjnym, który dotyczy skarżących bezpośrednio i nie wymaga środków wykonawczych. Rejestr dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych oraz oceny EFSA podlegają kontroli sądu Unii. Zarzut niemożności stosowania rozporządzenia nr 1924/2006 jest dopuszczalny na podstawie art. 277 TFUE.
Godne uwagi sformułowania
nie pozostawiając żadnego zakresu uznania swoim adresatom, którzy są zobowiązani do jego wykonania, co ma mieć charakter czysto automatyczny i wynikać z samego tego uregulowania, bez stosowania innych przepisów pośrednich nie jest zadaniem Sądu wyszukiwanie i odnajdywanie oświadczeń mogących ewentualnie stanowić podstawę dopuszczalności skargi nie stanowi autonomicznej podstawy zaskarżenia i można z niej korzystać jedynie incydentalnie
Skład orzekający
M. Kancheva
sprawozdawca
C. Wetter
sędzia
E. Bieliūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi o stwierdzenie nieważności aktów regulacyjnych UE, zwłaszcza w kontekście rozporządzeń dotyczących oświadczeń zdrowotnych. Kryteria bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania aktu prawnego. Charakter prawny rejestrów i opinii instytucji UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu rozporządzenia o oświadczeniach zdrowotnych i procedury skargi o stwierdzenie nieważności. Wymaga precyzyjnego wykazania wpływu aktu na sytuację prawną skarżącego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa żywnościowego i ochrony konsumentów, a także procedury dopuszczalności skarg w UE. Pokazuje, jak trudne może być zaskarżenie aktów regulacyjnych UE.
“Czy można zaskarżyć unijny zakaz stosowania oświadczeń zdrowotnych na produktach? Sąd UE odpowiada.”
Sektor
żywność
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI