T-316/22
Podsumowanie
Sąd stwierdził nieważność decyzji EUIPO o unieważnieniu znaku towarowego, uznając, że skarżący nie działali w złej wierze przy jego zgłoszeniu.
Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO o unieważnieniu trójwymiarowego znaku towarowego BLUE BRAND CHICKEN. Podstawą unieważnienia była zła wiara zgłaszających. Sąd analizował współpracę między skarżącymi a interwenientem, uznając, że nie wykazano, iż skarżący działali w złej wierze, a ustalenia Izby Odwoławczej były błędne. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję EUIPO o unieważnieniu trójwymiarowego unijnego znaku towarowego BLUE BRAND CHICKEN, zarejestrowanego na rzecz QC, QD i QE. Podstawą unieważnienia była zła wiara zgłaszających, wynikająca z ich współpracy z Grzegorzem Wyrębskim, który twierdził, że był równorzędnym partnerem w przedsięwzięciu. Sąd analizował relacje między stronami, w szczególności czy skarżący działali w złej wierze przy zgłoszeniu znaku. Skarżący argumentowali, że interwenient był jedynie producentem, a oni sami uczestniczyli w procesie twórczym. Sąd uznał, że interwenient nie wykazał swojego udziału w tworzeniu znaku ani istnienia wspólnego przedsięwzięcia w rozumieniu równorzędnego partnerstwa. W związku z tym Sąd stwierdził, że Izba Odwoławcza błędnie uznała złą wiarę skarżących i uwzględnił skargę, stwierdzając nieważność decyzji EUIPO.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie zostanie wykazane istnienie wspólnego przedsięwzięcia i wynikających z niego obowiązków lojalności oraz sprawiedliwego podziału praw.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że interwenient nie wykazał istnienia wspólnego przedsięwzięcia ani równorzędnego partnerstwa, które uzasadniałoby zarzut złej wiary skarżących przy zgłoszeniu znaku towarowego. Brak dowodów na udział interwenienta w tworzeniu znaku i kosztach jego stworzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_niewaznosc
Strona wygrywająca
skarżący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| QC, QD, QE | inne | skarżący |
| Urząd Unii Europejskiej ds. własności Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
| Grzegorz Wyrębski | osoba_fizyczna | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. b
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze stanowi podstawę do unieważnienia prawa do znaku.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. b
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Odpowiednik art. 52 ust. 1 lit. b) Rozporządzenia nr 207/2009.
TFUE art. 263
TFUE
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 56 § 3
Rozporządzenie nr 207/2009
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 31
Rozporządzenie nr 207/2009
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 32
Rozporządzenie nr 207/2009
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodów na złą wiarę skarżących przy zgłoszeniu znaku towarowego. Nieudowodnienie istnienia wspólnego przedsięwzięcia i równorzędnego partnerstwa. Brak udziału interwenienta w tworzeniu znaku i kosztach jego stworzenia.
Odrzucone argumenty
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze. Istnienie wspólnego przedsięwzięcia i obowiązku lojalności między stronami. Interwenient jako równorzędny partner w tworzeniu i używaniu znaku.
Godne uwagi sformułowania
Zła wiara nie może być sprowadzona do ograniczonej kategorii szczególnych okoliczności. Cel przepisu o złej wierze: udaremnienie rejestracji znaków stanowiących nadużycie lub sprzecznych z uczciwymi praktykami. Zła wiara ma zastosowanie, gdy zgłoszenie znaku nie służy uczciwej konkurencji, lecz ma na celu naruszenie interesów osób trzecich lub uzyskanie wyłącznego prawa w celach innych niż funkcje znaku. Zamiar zgłaszającego znak towarowy jest elementem subiektywnym, który jednak w sposób obiektywny powinny ustalić właściwe organy.
Skład orzekający
K. Kowalik-Bańczyk
prezes
G. Hesse
sprawozdawca
I. Dimitrakopoulos
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'złej wiary' przy zgłaszaniu znaków towarowych w kontekście współpracy biznesowej i wspólnych przedsięwzięć."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności współpracy między stronami i braku dowodów na istnienie wspólnego przedsięwzięcia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie złej wiary i jak sąd analizuje relacje biznesowe przy ocenie zgłoszeń znaków towarowych, co jest kluczowe dla przedsiębiorców i prawników.
“Czy współpraca biznesowa może prowadzić do unieważnienia znaku towarowego? Sąd wyjaśnia pojęcie złej wiary.”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI