T-316/14 RENV i T-148/19

Sąd2022-11-30
cjeusankcjeśrodki ograniczającesad_ogolny
terroryzmsankcjePKKzamrożenie środkówprawo UEprawo do obronyprawo do skutecznej ochrony sądowejzasada proporcjonalnościobowiązek uzasadnienia

Podsumowanie

Sąd stwierdził nieważność rozporządzeń Rady z 2014 r. dotyczących zamrożenia środków finansowych PKK z powodu naruszenia prawa UE, ale oddalił skargi dotyczące późniejszych aktów.

Sąd Unii Europejskiej rozpatrzył skargi Kurdistan Workers’ Party (PKK) na rozporządzenia Rady dotyczące zamrożenia środków finansowych. Sąd stwierdził nieważność rozporządzeń z 2014 r. z powodu naruszenia przez Radę art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, który wymaga aktualizacji oceny ryzyka zaangażowania terrorystycznego. Skargi dotyczące późniejszych aktów z lat 2015-2017 oraz decyzji z 2019 r. zostały oddalone, ponieważ Rada wykazała, że przestrzegała wymogów prawnych przy ich wydawaniu.

Sąd Unii Europejskiej rozpatrzył połączone sprawy T-316/14 RENV i T-148/19, w których Kurdistan Workers’ Party (PKK) wniosła o stwierdzenie nieważności szeregu rozporządzeń wykonawczych Rady UE oraz decyzji Rady dotyczących utrzymania PKK na liście osób i podmiotów objętych środkami restrykcyjnymi w celu zwalczania terroryzmu. Sąd stwierdził nieważność rozporządzeń wykonawczych Rady (UE) nr 125/2014 i nr 790/2014 z dnia 10 lutego 2014 r. i 22 lipca 2014 r. w zakresie, w jakim dotyczą one PKK. Uzasadnieniem było naruszenie przez Radę art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, który wymaga regularnego przeglądu i aktualizacji oceny ryzyka zaangażowania terrorystycznego. Sąd uznał, że Rada nie uwzględniła wystarczająco istotnych zmian okoliczności, takich jak proces pokojowy z lat 2012-2013, co naruszało obowiązek aktualizacji. Natomiast skargi dotyczące późniejszych aktów z lat 2015-2017 oraz decyzji z 2019 r. zostały oddalone. Sąd uznał, że w tych przypadkach Rada przestrzegała wymogów prawnych, w tym dotyczących decyzji krajowych (np. Zjednoczonego Królestwa), definicji aktu terrorystycznego, zasady proporcjonalności oraz obowiązku uzasadnienia. W odniesieniu do decyzji Stanów Zjednoczonych, Sąd stwierdził naruszenie prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej, co skutkowało uwzględnieniem zarzutu naruszenia art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931 w odniesieniu do tych decyzji. Jednakże, ze względu na to, że późniejsze akty opierały się również na innych podstawach prawnych, które nie zostały podważone, oraz na fakt, że wyrok Sądu z 2018 r. został uchylony przez Trybunał Sprawiedliwości, nie doprowadziło to do stwierdzenia nieważności aktów z lat 2015-2017 i decyzji z 2019 r. Sąd rozstrzygnął również kwestię kosztów postępowania, obciążając strony własnymi kosztami.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (6)

Odpowiedź sądu

Tak, w zakresie, w jakim zaskarżone akty opierają się na decyzjach Stanów Zjednoczonych z 1997 r. i 2001 r., naruszono art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że Rada nie przeprowadziła wymaganej weryfikacji, czy decyzje USA z 1997 r. i 2001 r. zostały wydane z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej, co czyni je niewystarczającą podstawą dla późniejszych aktów UE.

Strony

NazwaTypRola
Kurdistan Workers’ Party (PKK)inneskarżąca
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwana
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient
Republika Francuskapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Królestwo Niderlandówpanstwo_czlonkowskieinterwenient

Przepisy (11)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB art. 1 ust. 3

Definicja aktu terrorystycznego i grupy terrorystycznej.

Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB art. 1 ust. 4

Wymóg decyzji właściwej władzy krajowej dla pierwotnego umieszczenia w wykazie.

Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB art. 1 ust. 6

Obowiązek regularnego przeglądu wykazu.

Rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 art. 2 ust. 3

Podstawa prawna dla wykonania środków restrykcyjnych.

Pomocnicze

TFUE art. 215

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

TFUE art. 296

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

TFUE art. 266

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Karta praw podstawowych art. 4

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego.

Karta praw podstawowych art. 51

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznej ochrony sądowej.

Karta praw podstawowych art. 49 § 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar.

Skład orzekający

S. Gervasoni

prezes_izby

L. Madise

sędzia

P. Nihoul

sędzia

R. Frendo

sędzia

J. Martín y Pérez de Nanclares

sędzia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI