T-307/13

Sąd2014-12-09
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokasad_ogolny
znak towarowywspólnotowy znak towarowyOHIMstwierdzenie wygaśnięciadopuszczalność wnioskuklasa 12klasa 37prawo własności intelektualnej

Podsumowanie

Sąd uchylił decyzję OHIM, uznając za dopuszczalny wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego w części dotyczącej akcesoriów do pojazdów, mimo że skarżąca wyłączyła z wniosku niektóre podkategorie towarów.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego ORIBAY ze względu na brak jego używania. OHIM początkowo częściowo uwzględnił wniosek, ale Izba Odwoławcza uchyliła tę decyzję, uznając wniosek za niedopuszczalny. Sąd uznał jednak, że Izba Odwoławcza błędnie odrzuciła wniosek jako niedopuszczalny, ponieważ skarżąca miała prawo ograniczyć zakres wniosku do określonych towarów, nawet jeśli nie zidentyfikowała wszystkich podkategorii.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję OHIM dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do graficznego wspólnotowego znaku towarowego ORIBAY. Skarżąca wniosła o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku ze względu na brak jego używania przez okres pięciu lat w odniesieniu do niektórych towarów z klasy 12 (pojazdy i akcesoria) oraz usług z klasy 37 (naprawy). Wydział Unieważnień OHIM stwierdził wygaśnięcie prawa do znaku w odniesieniu do tych towarów i usług. Jednakże Izba Odwoławcza OHIM uchyliła tę decyzję, uznając wniosek skarżącej za niedopuszczalny. Izba Odwoławcza uznała, że skarżąca nie mogła jednocześnie twierdzić, że znak nie był używany, a jednocześnie wyłączyć z wniosku pewne towary, które rzekomo były używane. Sąd (druga izba) uchylił decyzję Izby Odwoławczej. Sąd stwierdził, że skarżąca miała prawo ograniczyć zakres wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku, wyłączając z niego pewne podkategorie towarów z klasy 12, nawet jeśli nie zidentyfikowała wszystkich możliwych podkategorii. Sąd podkreślił, że właściciel znaku towarowego sam określa zakres ochrony, a wnioskodawca o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku ma prawo określić zakres swojego żądania dowodu używania znaku. W związku z tym, Izba Odwoławcza błędnie uznała wniosek za niedopuszczalny, naruszając przepisy rozporządzenia nr 207/2009 i zasady wykonawczej. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność decyzji OHIM i nakazał OHIM pokrycie kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek taki nie może być uznany za niedopuszczalny z tego powodu. Wnioskodawca ma prawo ograniczyć zakres wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku, wyłączając z niego pewne podkategorie towarów, pod warunkiem że pierwotnie opis towarów był szeroki i pozwalał na takie wyłączenie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że Izba Odwoławcza OHIM błędnie odrzuciła wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku jako niedopuszczalny. Sąd powołał się na orzecznictwo, zgodnie z którym wnioskodawca ma prawo określić zakres swojego żądania dowodu rzeczywistego używania znaku towarowego, co może obejmować wyłączenie pewnych podkategorii towarów z wniosku. Właściciel znaku towarowego sam określa zakres ochrony przy zgłoszeniu, a wnioskodawca o wygaśnięcie prawa do znaku ma prawo sprecyzować, w odniesieniu do których towarów żąda dowodu używania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_niewaznosc

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
Kapełła EOODspolkaskarżący
Urzad Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)instytucja_uepozwany
Oribay Mirror Buttons, SLspolkainterwenient

Przepisy (8)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 51 § 1 lit. a

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Wygaśnięcie prawa właściciela wspólnotowego znaku towarowego stwierdza się, gdy znak nie był rzeczywiście używany we Wspólnocie przez pięć lat w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany.

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 37 § lit. a) ppkt (iii)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia lub unieważnienia znaku towarowego musi zawierać wykaz zarejestrowanych towarów i usług, w odniesieniu do których wnioskuje się o stwierdzenie wygaśnięcia lub unieważnienie.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 56

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 65 § ust. 6

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

OHIM jest zobowiązany do podjęcia niezbędnych środków w celu zastosowania się do orzeczenia sądu Unii.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 76 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Określa granice badania, które musi przeprowadzić OHIM.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 26 § ust. 1 lit. c

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego zawiera wykaz towarów lub usług, w odniesieniu do których wnioskuje się o rejestrację.

Rozporządzenie nr 40/94

Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 42 § ust. 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Dotyczy rzeczywistego używania znaku towarowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Izba Odwoławcza błędnie uznała wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku za niedopuszczalny, ponieważ skarżąca wyłączyła z niego pewne podkategorie towarów z klasy 12. Skarżąca miała prawo ograniczyć zakres wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku, wyłączając z niego pewne podkategorie towarów, nawet jeśli nie zidentyfikowała wszystkich możliwych podkategorii. Działanie skarżącej nie narusza zasady nemo potest venire contra factum proprium.

Odrzucone argumenty

Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku był niedopuszczalny, ponieważ skarżąca nie sporządziła wykazu towarów i usług, przeciwko którym jest skierowany. Skarżąca nie może jednocześnie twierdzić, że znak nie był używany, a jednocześnie wyłączać z wniosku pewne towary, które rzekomo były używane.

Godne uwagi sformułowania

„jeśli chodzi o część pierwszą zarzutu skarżąca podnosi w istocie, że Izba Odwoławcza – w celu stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – błędnie uzasadniła, iż, jeśli chodzi o towary należące do klasy 12, skarżąca nie sporządziła wykazu towarów i usług, przeciwko którym wspomniany wniosek został skierowany.” „Określenie zakresu wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku, takiego jak rozpatrywany w niniejszym wypadku, nie może zostać zakwalifikowane jako przeformułowanie wykazu towarów należących do klasy 12, dla których został zarejestrowany sporny znak towarowy.” „nie można wymagać od podmiotu wnoszącego o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku, w celu uznania jego wniosku za dopuszczalny, aby zidentyfikował on wszystkie podkategorie towarów i usług mogących należeć według niego – przy czym odróżniających się odpowiednio w sposób niezależny – do szerszej kategorii, która jest jedyną wskazaną w ramach rejestracji spornego znaku towarowego.”

Skład orzekający

M.E. Martins Ribeiro

prezes

S. Gervasoni

sędzia

L. Madise

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Dopuszczalność wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego w przypadku ograniczenia zakresu przez wnioskodawcę, interpretacja zasady nemo potest venire contra factum proprium w kontekście znaków towarowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dotyczących wspólnotowych znaków towarowych i procedury OHIM.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa wyjaśnia ważne zasady proceduralne dotyczące wniosków o wygaśnięcie prawa do znaku towarowego, co jest kluczowe dla praktyków prawa własności intelektualnej.

Czy można ograniczyć wniosek o wygaszenie znaku towarowego? Sąd wyjaśnia zasady dopuszczalności.

Sektor

wlasnosc_intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI