T-306/20
Podsumowanie
Sąd UE oddalił skargę spółki Hijos de Moisés Rodríguez González, SA, dotyczącą unieważnienia decyzji EUIPO o unieważnieniu prawa do graficznego unijnego znaku towarowego "La Irlandesa 1943", uznając, że znak ten mógł wprowadzać w błąd co do pochodzenia towarów i został zgłoszony w złej wierze.
Spółka Hijos de Moisés Rodríguez González, SA, wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Wielkiej Izby Odwoławczej EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego "La Irlandesa 1943". Skarżąca zarzucała błędne zastosowanie przepisów dotyczących znaków wprowadzających w błąd oraz złej wiary. Sąd UE uznał, że choć skarżąca miała rację co do błędnego zastosowania przepisów dotyczących wprowadzania w błąd (pierwsza podstawa decyzji), to druga podstawa – dotycząca złej wiary – była zasadna. Sąd stwierdził, że skarżąca działała w złej wierze, zgłaszając znak towarowy, który sugerował irlandzkie pochodzenie towarów, podczas gdy nie wszystkie te towary pochodziły z Irlandii, a spółka była świadoma wcześniejszych sporów dotyczących podobnych znaków.
Spółka Hijos de Moisés Rodríguez González, SA, zaskarżyła decyzję Wielkiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 marca 2020 r., która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego "La Irlandesa 1943". Skarga opierała się na zarzutach naruszenia art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 207/2009 (znaki wprowadzające w błąd) oraz art. 52 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia (zła wiara). Sąd Unii Europejskiej (Sąd) rozpatrzył sprawę, analizując najpierw istotne cechy znaku towarowego. Stwierdzono, że dominujący element słowny "la irlandesa" w połączeniu z zielonym kolorem sugeruje irlandzkie pochodzenie towarów, co mogło wprowadzać w błąd hiszpańskojęzycznych konsumentów, zwłaszcza że skarżąca przyznała, iż znak nie był ograniczony do towarów pochodzących z Irlandii. W odniesieniu do zarzutu pierwszego (znaki wprowadzające w błąd), Sąd uznał, że Wielka Izba Odwoławcza błędnie zastosowała przepisy, ponieważ ocena wprowadzającego w błąd charakteru znaku powinna opierać się na sytuacji istniejącej w dniu dokonania zgłoszenia. W tym przypadku, w dniu zgłoszenia nie istniała sprzeczność między znakiem a towarami, ponieważ wykaz towarów nie zawierał ograniczenia geograficznego. Późniejsze dowody nie mogły potwierdzić wprowadzającego w błąd charakteru w dacie zgłoszenia. W odniesieniu do zarzutu drugiego (zła wiara), Sąd uznał go za bezzasadny. Wielka Izba Odwoławcza prawidłowo oceniła, że skarżąca działała w złej wierze. Wskazano na fakt, że skarżąca przez lata sprzedawała pod tym znakiem towary, które nie pochodziły z Irlandii, mimo że znak ten sugerował takie pochodzenie i był związany z wcześniejszymi stosunkami handlowymi z irlandzkim dostawcą masła. Ponadto, skarżąca wiedziała o wcześniejszych sporach i decyzjach dotyczących podobnych znaków, które zostały odrzucone lub unieważnione z powodu wprowadzającego w błąd charakteru. Sąd podkreślił, że ocena złej wiary wymaga całościowego podejścia, uwzględniającego wszystkie istotne okoliczności, w tym strategię handlową skarżącej. Ponieważ druga podstawa decyzji EUIPO (zła wiara) była zasadna, Sąd oddalił skargę, mimo że pierwsza podstawa (wprowadzający w błąd charakter) została uznana za wadliwą. Skarżąca została obciążona kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli w dniu zgłoszenia nie istniała sprzeczność między znakiem a towarami, znak nie może być uznany za wprowadzający w błąd w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 207/2009.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że ocena wprowadzającego w błąd charakteru znaku towarowego na potrzeby unieważnienia musi opierać się na sytuacji istniejącej w dniu zgłoszenia. W tym przypadku, wykaz towarów nie zawierał ograniczenia geograficznego, co oznaczało, że mógł obejmować towary pochodzące z Irlandii. Brak sprzeczności między znakiem a towarami w dacie zgłoszenia wykluczał uznanie znaku za wprowadzający w błąd.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
EUIPO i Ornua Co-operative Ltd
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Hijos de Moisés Rodríguez González, SA | spolka | skarżący |
| Urzad Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | druga strona w postępowaniu przed Wielką Izbą Odwoławczą EUIPO |
| Ornua Co-operative Ltd | spolka | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 7 § 1 lit. g)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Znak towarowy podlega unieważnieniu, jeżeli może wprowadzać odbiorców w błąd co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru lub usługi.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Prawo do unijnego znaku towarowego podlega unieważnieniu, w przypadku gdy znak towarowy może wprowadzać odbiorców w błąd.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. b)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Prawo do unijnego znaku towarowego podlega unieważnieniu, w przypadku gdy zgłaszający działał w złej wierze w momencie dokonywania zgłoszenia znaku.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 1 lit. g)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Odpowiednik art. 7 ust. 1 lit. g) Rozporządzenia nr 207/2009.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Odpowiednik art. 52 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia nr 207/2009.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. b)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Odpowiednik art. 52 ust. 1 lit. b) Rozporządzenia nr 207/2009.
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zła wiara zgłaszającego znak towarowy. Zastosowanie przez EUIPO dowodów późniejszych niż data zgłoszenia znaku w kontekście oceny wprowadzającego w błąd charakteru znaku (choć ostatecznie uznano to za błędne zastosowanie w pierwszej podstawie decyzji, ale istotne dla oceny złej wiary).
Odrzucone argumenty
Znak towarowy "La Irlandesa 1943" nie wprowadza w błąd co do pochodzenia geograficznego towarów. Wielka Izba Odwoławcza błędnie zastosowała przepisy dotyczące wygaśnięcia prawa do znaku zamiast przepisów dotyczących unieważnienia. Nieuwzględnienie przez Wielką Izbę Odwoławczą charakteru odróżniającego uzyskanego przez znak towarowy. Brak wykazania złej wiary skarżącej w momencie zgłoszenia znaku.
Godne uwagi sformułowania
znak towarowy mogący wprowadzić w błąd odbiorców zgłoszenia znaku towarowego dokonano w złej wierze jedyną datą właściwą do rozpatrzenia wniosku o unieważnienie prawa do znaku jest data dokonania zgłoszenia spornego znaku towarowego ocena złej wiary wymaga całościowej analizy rejestracja spornego znaku towarowego była sprzeczna z uczciwymi praktykami przemysłowo‑handlowymi
Skład orzekający
A. Marcoulli
prezes
S. Frimodt Nielsen
sędzia
J. Schwarcz
sprawozdawca
C. Iliopoulos
sędzia
R. Norkus
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących złej wiary przy zgłaszaniu znaków towarowych, ocena wprowadzającego w błąd charakteru znaku towarowego w kontekście pochodzenia geograficznego, znaczenie daty zgłoszenia dla oceny unieważnienia znaku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji znaku towarowego "La Irlandesa 1943" i jego kontekstu historycznego oraz handlowego. Interpretacja złej wiary jest ogólna, ale zastosowanie do konkretnych faktów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy popularnego znaku towarowego i kontrowersji związanych z pochodzeniem produktów, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców. Analiza złej wiary w kontekście znaków towarowych jest kluczowa dla prawników.
“Irlandzki smak czy oszustwo? Sąd UE rozstrzyga o znaku towarowym "La Irlandesa".”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI