T-3/18 i T-4/18
Podsumowanie
Sąd UE oddalił skargę dotyczącą unieważnienia prawa do znaków towarowych ANN TAYLOR i AT ANN TAYLOR, uznając, że zostały one zgłoszone w złej wierze.
Skarżąca, Holzer y Cia, SA de CV, wniosła skargę na decyzję EUIPO o unieważnieniu prawa do znaków towarowych ANN TAYLOR i AT ANN TAYLOR. Zarzuciła błąd w ocenie istnienia podobieństwa znaków, wiedzy o wcześniejszym znaku, zamiaru zgłoszenia oraz wartości dowodowej dokumentów. Sąd UE oddalił skargę, uznając, że skarżąca działała w złej wierze, próbując przywłaszczyć sobie oznaczenie ANN TAYLOR należące do Annco, Inc. i wywołać skojarzenia z wcześniejszymi znakami interwenienta.
Sąd Unii Europejskiej rozpatrzył dwie połączone sprawy T-3/18 i T-4/18, dotyczące skargi złożonej przez Holzer y Cia, SA de CV przeciwko Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w sprawie unieważnienia prawa do unijnych znaków towarowych ANN TAYLOR i AT ANN TAYLOR. Skarżąca kwestionowała decyzję Izby Odwoławczej EUIPO, która stwierdziła, że znaki te zostały zgłoszone w złej wierze, zgodnie z art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001. Główny zarzut skarżącej dotyczył naruszenia tego przepisu, argumentując, że Izba Odwoławcza błędnie oceniła istnienie podobieństwa między znakami, wiedzę o wcześniejszym znaku, zamiar zgłoszenia oraz wartość dowodową przedstawionych dokumentów. Sąd UE przeprowadził pełną kontrolę zgodności decyzji z prawem, zarówno pod względem prawnym, jak i faktycznym. Analizując pojęcie 'złej wiary', Sąd podkreślił, że dotyczy ono subiektywnej motywacji zgłaszającego, ale musi być ustalane na podstawie obiektywnych okoliczności. Sąd oddalił zarzuty skarżącej, uznając, że dowody przedstawione przez interwenienta (Annco, Inc.) wykazały, iż skarżąca próbowała uzyskać licencję na używanie znaku ANN TAYLOR dla zegarków, a po odmowie podjęła działania zmierzające do przywłaszczenia tego oznaczenia i wywołania skojarzeń z wcześniejszymi znakami interwenienta. Sąd uznał, że skarżąca działała w złej wierze, a jej skarga została oddalona, a koszty postępowania ponosi skarżąca.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze stanowi bezwzględną podstawę unieważnienia prawa do znaku zgodnie z art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001.
Uzasadnienie
Sąd analizuje pojęcie 'złej wiary' w kontekście prawa znaków towarowych UE, podkreślając, że dotyczy ono subiektywnej motywacji zgłaszającego, ale musi być oceniane na podstawie obiektywnych okoliczności. Zła wiara oznacza nieuczciwy zamiar lub inny niedozwolony motyw, który odbiega od przyjętych zasad etycznego zachowania lub uczciwych praktyk w przemyśle i handlu. Sąd stwierdził, że skarżąca działała w złej wierze, próbując przywłaszczyć sobie oznaczenie ANN TAYLOR i wywołać skojarzenia z wcześniejszymi znakami interwenienta po tym, jak nie uzyskała zgody na licencję.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwany (EUIPO) i interwenient (Annco, Inc.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Holzer y Cia, SA de CV | spolka | skarżący |
| Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
| Annco, Inc. | spolka | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. b
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Zgłoszenie unijnego znaku towarowego w złej wierze stanowi bezwzględną podstawę unieważnienia prawa do znaku.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2017/1001 art. 72 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Skargi na decyzje izb odwoławczych EUIPO mogą być wnoszone z tytułu naruszenia tego rozporządzenia.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 8 § 1 lit. b
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Przepis dotyczący prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wyniku podobieństwa znaków i towarów.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 60 § 1 lit. a
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Przepis dotyczący względnych podstaw unieważnienia znaku towarowego związanych z prawami wcześniejszymi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zgłoszenie znaków towarowych w złej wierze stanowi bezwzględną podstawę unieważnienia. Skarżąca próbowała przywłaszczyć sobie oznaczenie ANN TAYLOR i wywołać skojarzenia z wcześniejszymi znakami interwenienta po odmowie udzielenia licencji. Towary z klasy 14 (zegarki) i klasy 25 (odzież) należą do zbliżonych segmentów rynku, co jest istotne przy ocenie złej wiary. Oświadczenia złożone pod przysięgą przez niezależnych adwokatów oraz korespondencja elektroniczna między adwokatami stron są dopuszczalnymi dowodami. Brak renomy wcześniejszego znaku towarowego nie wyklucza stwierdzenia złej wiary.
Odrzucone argumenty
Izba Odwoławcza błędnie oceniła istnienie podobieństwa między znakami i towarami. Skarżąca nie posiadała wiedzy o istnieniu wcześniejszego znaku towarowego w momencie zgłoszenia. Zamiar zgłoszenia znaków towarowych był zgodny z prawem i stanowił logiczny etap strategii handlowej. Dowody przedstawione przez interwenienta były wątłe i nie miały wystarczającej wartości dowodowej. Ciężar dowodu został odwrócony na skarżącą.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „złej wiary” nie jest zdefiniowane w przepisach prawa Unii, to z potocznego znaczenia tego wyrażenia, a także z kontekstu i celów art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 można wywieść, że [...] dotyczy ono subiektywnej motywacji po stronie zgłaszającego – nieuczciwego zamiaru lub innego niedozwolonego motywu i wiąże się z działaniem odbiegającym od przyjętych zasad etycznego zachowania czy uczciwych praktyk w przemyśle i handlu istnienie złej wiary zgłaszającego w momencie dokonania zgłoszenia do rejestracji należy oceniać całościowo, uwzględniając wszystkie istotne czynniki występujące w danej sprawie pojęcie złej wiary w rozumieniu art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 nie może być sprowadzone do ograniczonej kategorii szczególnych okoliczności towary te są sprzedawane pod sławnymi znakami towarowymi uznanych kreatorów i producentów, a producenci odzieży zwracają się w konsekwencji ku rynkowi towarów należących do klasy 14, w tym także rynkowi zegarków właściciel znaku towarowego jest najwłaściwszą osobą do tego, by objaśnić EUIPO zamiary, które skłoniły go do dokonania zgłoszenia tego znaku do rejestracji
Skład orzekający
D. Gratsias
prezes-sprawozdawca
I. Labucka
sędzia
I. Ulloa Rubio
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'złej wiary' przy zgłaszaniu znaków towarowych UE, ocena dowodów w postępowaniu przed EUIPO, relacja między różnymi klasami towarów (zegarki i odzież) w kontekście znaków towarowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji próby przywłaszczenia oznaczenia po odmowie licencji i oceny dowodów w postępowaniu administracyjnym przed EUIPO.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy znanego znaku towarowego i pokazuje, jak sąd ocenia 'złą wiarę' przy rejestracji, co jest kluczowe dla ochrony własności intelektualnej w biznesie.
“Czy próba zdobycia licencji na zegarki ANN TAYLOR była początkiem złej wiary?”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI