T-281/21

Sąd2022-03-16
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokasad_ogolny
znak towarowyunijny znak towarowyEUIPOBrexitprawo common lawaction for passing offwłasność intelektualnaznaki niezarejestrowane

Podsumowanie

Sąd stwierdził nieważność decyzji EUIPO odmawiającej rejestracji znaku towarowego APE TEES, uznając, że wcześniejsze niezarejestrowane znaki towarowe z Wielkiej Brytanii powinny być brane pod uwagę mimo Brexitu.

Skarżąca, Nowhere Co. Ltd, wniosła skargę na decyzję EUIPO odmawiającą rejestracji unijnego znaku towarowego APE TEES. Sprzeciw opierał się na wcześniejszych, niezarejestrowanych znakach towarowych używanych w Wielkiej Brytanii, powołując się na prawo common law (action for passing off). EUIPO odrzuciło sprzeciw, uznając, że po Brexicie prawa brytyjskie nie mogą stanowić podstawy sprzeciwu. Sąd uchylił decyzję EUIPO, stwierdzając, że prawo brytyjskie powinno być brane pod uwagę, ponieważ zgłoszenie znaku miało miejsce przed Brexitem.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję EUIPO odmawiającą rejestracji unijnego znaku towarowego APE TEES. Skarżąca, Nowhere Co. Ltd, oparła swój sprzeciw na wcześniejszych, niezarejestrowanych znakach towarowych używanych w Wielkiej Brytanii, powołując się na prawo common law (action for passing off) na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009. Kluczowym problemem było to, czy prawa brytyjskie, w tym prawo do ochrony przed bezprawnym używaniem nazwy, mogą stanowić podstawę sprzeciwu wobec unijnego znaku towarowego po Brexicie. EUIPO uznało, że po zakończeniu okresu przejściowego (31 grudnia 2020 r.) prawa Zjednoczonego Królestwa nie mogą już stanowić podstawy dla postępowania w sprawie sprzeciwu. Sąd (trzecia izba) uchylił decyzję EUIPO, stwierdzając, że data zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji (30 czerwca 2015 r.) jest rozstrzygająca dla określenia mającego zastosowanie prawa materialnego. W związku z tym, wcześniejsze niezarejestrowane znaki towarowe używane w Wielkiej Brytanii powinny być brane pod uwagę, nawet jeśli prawo brytyjskie przestało obowiązywać w UE po Brexicie. Sąd podkreślił, że konflikt między znakami mógł istnieć w okresie od daty zgłoszenia do końca okresu przejściowego. W konsekwencji, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji EUIPO.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, prawa te powinny być brane pod uwagę, jeśli zgłoszenie znaku towarowego miało miejsce przed końcem okresu przejściowego po Brexicie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że data zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji jest kluczowa dla określenia mającego zastosowanie prawa materialnego. W związku z tym, nawet jeśli prawo brytyjskie przestało obowiązywać w UE po Brexicie, wcześniejsze prawa chronione w Wielkiej Brytanii powinny być uwzględnione przy ocenie sprzeciwu, jeśli zgłoszenie nastąpiło przed końcem okresu przejściowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_niewaznosc

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
Nowhere Co. Ltdspolkaskarżący
Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uepozwana
Junguo Yeosoba_fizycznastrona_w_postępowaniu_głównym

Przepisy (20)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 4

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Przepis ten pozwala na sprzeciw wobec rejestracji unijnego znaku towarowego na podstawie wcześniejszego prawa chronionego w państwie członkowskim, w tym prawa opartego na action for passing off.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 8 § 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Przepis o identycznej treści jak w Rozporządzeniu nr 207/2009.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 42 § 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Wymaga od zgłaszającego wykazania rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego tylko na wniosek zgłaszającego.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 42 § 3

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Odnosi się do badania rzeczywistego używania znaku.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 41

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Podstawa prawna dla wniesienia sprzeciwu.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 46

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla wniesienia sprzeciwu.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 66

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla wniesienia odwołania do Izby Odwoławczej EUIPO.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 103

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla uchylenia decyzji Izby Odwoławczej.

Rozporządzenie delegowane (UE) 2018/625 art. 70

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/625

Uzupełnia Rozporządzenie 2017/1001.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 51

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Określa moment wpisu znaku do rejestru.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 52

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Określa datę obowiązywania rejestracji znaku.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 139

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Dotyczy konwersji zgłoszenia unijnego znaku towarowego na zgłoszenia krajowe.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 72 § 3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Kompetencja Sądu do zmiany decyzji EUIPO.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 72 § 6

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Obowiązek EUIPO do podjęcia niezbędnych środków w celu zastosowania się do orzeczenia Sądu.

Umowa o wystąpieniu art. 126

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Okres przejściowy po Brexicie.

Umowa o wystąpieniu art. 127 § 1

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Prawo UE stosowane w Zjednoczonym Królestwie w okresie przejściowym.

TFUE art. 50 § 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna umowy o wystąpieniu.

TFUE art. 50 § 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Prawo UE przestaje być stosowane po wystąpieniu z UE.

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 19 § 2

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Dowód uzyskania, ważności i zakresu ochrony wcześniejszego prawa.

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 20 § 1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Skutki niespełnienia wymogu przedstawienia dowodu istnienia wcześniejszego prawa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Data zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji jest rozstrzygająca dla określenia mającego zastosowanie prawa materialnego. Wcześniejsze niezarejestrowane znaki towarowe używane w Wielkiej Brytanii powinny być brane pod uwagę przy ocenie sprzeciwu, nawet po Brexicie, jeśli zgłoszenie nastąpiło przed końcem okresu przejściowego. Konflikt między znakami mógł istnieć w okresie od daty zgłoszenia do końca okresu przejściowego.

Odrzucone argumenty

Prawa Zjednoczonego Królestwa nie mogą stanowić podstawy sprzeciwu wobec unijnego znaku towarowego po Brexicie. Właściwą datą do oceny istnienia prawa wcześniejszego jest data wydania ostatecznej decyzji przez EUIPO.

Godne uwagi sformułowania

Okoliczność, że wcześniejszy znak towarowy mógłby utracić status znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim w dacie po dokonaniu zgłoszenia unijnego znaku towarowego do rejestracji, w szczególności w następstwie ewentualnego wystąpienia danego państwa członkowskiego z Unii Europejskiej, jest co do zasady nieistotna dla wyniku postępowania w przedmiocie sprzeciwu.

Skład orzekający

G. De Baere

prezes

V. Kreuschitz

sprawozdawca

G. Steinfatt

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja wpływu Brexitu na prawa własności intelektualnej w UE, zwłaszcza w kontekście znaków towarowych i ochrony przed nieuczciwą konkurencją."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zgłoszenia znaku towarowego przed Brexitem i sprzeciwu opartego na prawie brytyjskim.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z Brexitem i jego wpływem na prawa własności intelektualnej, co jest istotne dla wielu firm działających na rynku UE.

Brexit a znaki towarowe: Czy brytyjskie prawa chronią po wyjściu z UE?

Sektor

własność intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI