T-265/03
Podsumowanie
Sąd uznał skargę o stwierdzenie nieważności za niedopuszczalną, ponieważ spór miał charakter umowny, a nie administracyjny, mimo że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie rozporządzenia.
Helm Düngemittel GmbH wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej dotyczącej częściowego zatrzymania gwarancji wykonania dostawy nawozu w ramach pomocy żywnościowej. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, stwierdzając, że spór miał charakter umowny, a zaskarżona decyzja była nierozerwalnie związana z umową dostawy, a nie stanowiła aktu administracyjnego podlegającego kontroli w trybie skargi o stwierdzenie nieważności. Dodatkowo, sąd odrzucił wniosek ewentualny jako spóźniony i niedopuszczalny.
Sprawa dotyczyła skargi Helm Düngemittel GmbH przeciwko Komisji Europejskich w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej częściowego zatrzymania gwarancji wykonania dostawy nawozu w ramach pomocy żywnościowej. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności pisma Komisji z dnia 23 maja 2003 r., które potwierdzało wcześniejszą decyzję o zatrzymaniu kwoty 346 221,20 EUR z powodu opóźnionej dostawy. Komisja wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, argumentując, że zaskarżony akt miał charakter czysto umowny i nie był aktem jednostronnym w rozumieniu art. 249 WE, a spór powinien być rozstrzygany na podstawie klauzuli arbitrażowej (art. 238 WE). Sąd podzielił argumentację Komisji, stwierdzając, że choć zaskarżony akt został wydany na podstawie rozporządzenia, to jego treść stanowiła część klauzul umownych między stronami. Sąd podkreślił, że akty wpisujące się w czysto umowne ramy nie należą do aktów przewidzianych w art. 249 WE, o których stwierdzenie nieważności można wnosić na podstawie art. 230 WE. Sąd odmówił przekształcenia skargi o stwierdzenie nieważności w skargę opartą na klauzuli arbitrażowej, wskazując, że skarżąca wyraźnie zrezygnowała z takiego kroku. Dodatkowo, sąd uznał wniosek ewentualny o zapłatę kwoty 346 221,20 EUR za niedopuszczalny, ponieważ stanowił nowe żądanie rozszerzające przedmiot sporu. Sąd stwierdził również, że zaskarżony akt jedynie potwierdzał wcześniejszą decyzję, co czyniło skargę niedopuszczalną na podstawie utrwalonego orzecznictwa. W konsekwencji, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną i obciążył skarżącą kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o stwierdzenie nieważności nie jest dopuszczalna w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Akty wpisujące się w czysto umowne ramy, z którymi są nierozerwalnie związane, nie należą do aktów przewidzianych w art. 249 WE, o których stwierdzenie nieważności można wnosić do sądu wspólnotowego w trybie art. 230 WE. Nawet jeśli akt został wydany na podstawie rozporządzenia, jego treść może stanowić część klauzul umownych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwana
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Helm Düngemittel GmbH | spolka | skarżący |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | pozwana |
Przepisy (18)
Główne
TWE art. 230
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
TWE art. 238
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
rozporządzenie nr 2519/97 art. 22 § ust. 4
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2519/97
rozporządzenie nr 2519/97 art. 24
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2519/97
Pomocnicze
TWE art. 225
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
TWE art. 240
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
TWE art. 249
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
rozporządzenie nr 2519/97 art. 10
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2519/97
rozporządzenie nr 2519/97 art. 18
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2519/97
rozporządzenie nr 2519/97 art. 22 § ust. 8
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2519/97
rozporządzenie nr 2519/97 art. 23
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2519/97
rozporządzenie nr 2519/97 art. 25
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2519/97
rozporządzenie nr 1292/96 art. 24 § ust. 1 lit. b)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1292/96
regulamin Sądu art. 113
Regulamin Sądu
regulamin Sądu art. 114 § § 3 i 4
Regulamin Sądu
regulamin Sądu art. 44 § § 1
Regulamin Sądu
regulamin Sądu art. 48 § § 2
Regulamin Sądu
regulamin Sądu art. 87 § § 2
Regulamin Sądu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżony akt ma charakter czysto umowny i nie jest aktem administracyjnym podlegającym kontroli w trybie skargi o stwierdzenie nieważności. Spór powinien być rozstrzygany na podstawie klauzuli arbitrażowej (art. 238 WE), a nie skargi o stwierdzenie nieważności (art. 230 WE). Decyzja potwierdzająca jedynie wcześniejszą decyzję jest niedopuszczalna. Wniosek ewentualny rozszerzający przedmiot sporu jest niedopuszczalny.
Odrzucone argumenty
Skarga o stwierdzenie nieważności jest dopuszczalna, ponieważ zaskarżony akt został wydany na podstawie rozporządzenia. Nie jest konieczne wnoszenie pozwu o zapłatę na podstawie klauzuli arbitrażowej, gdyż uwzględnienie skargi o stwierdzenie nieważności zobowiązałoby Komisję do zwrotu kwoty. Art. 24 rozporządzenia nr 2519/97 nie ogranicza środków zaskarżenia i nie uniemożliwia wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności.
Godne uwagi sformułowania
Akty wydane przez instytucje, które wpisują się w czysto umowne ramy, z którymi są nierozerwalnie związane, już z racji swojego charakteru nie należą do aktów przewidzianych w art. 249 WE. Nie można zaprzeczyć umownemu charakterowi sporu tylko z tego powodu, że zaskarżony akt został wydany na podstawie rozporządzenia, a nie umowy, ponieważ treść tego rozporządzenia stanowi część klauzul umownych pomiędzy stronami niniejszego sporu. Decyzja potwierdzająca jedynie wcześniejszą decyzję nie stanowi aktu zaskarżalnego na mocy art. 230 WE, tak więc skarga skierowana przeciwko takiej decyzji jest niedopuszczalna.
Skład orzekający
M. Jaeger
prezes
J. Azizi
sędzia
E. Cremona
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie granic dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności w kontekście sporów o charakterze umownym, nawet gdy podstawą formalną jest rozporządzenie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporów umownych w ramach pomocy żywnościowej UE, ale zasady dotyczące dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczową kwestię proceduralną dotyczącą rozróżnienia między aktem administracyjnym a umownym w prawie UE, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Kiedy umowa staje się aktem administracyjnym? Sąd wyjaśnia granice skargi o stwierdzenie nieważności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI