T-250/21
Podsumowanie
Sąd stwierdził nieważność decyzji EUIPO o unieważnieniu prawa do znaku towarowego NEHERA, uznając, że zgłaszający nie działał w złej wierze, ponieważ dawny znak towarowy i nazwisko założyciela nie cieszyły się już renomą.
Sąd Unii Europejskiej uchylił decyzję EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego NEHERA. Skarżący, Ladislav Zdút, wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji, twierdząc, że nie działał w złej wierze przy zgłaszaniu znaku. Interwenienci argumentowali, że skarżący próbował czerpać korzyści z renomy dawnego czechosłowackiego znaku towarowego Jana Nehery. Sąd uznał jednak, że ani znak, ani nazwisko nie cieszyły się już renomą w momencie zgłoszenia, a skarżący podjął własne wysiłki w celu ich ożywienia, co wykluczało złą wiarę.
Sprawa dotyczyła skargi Ladislava Zdúta o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego NEHERA. Podstawą unieważnienia była rzekoma zła wiara skarżącego, który miał czerpać nienależną korzyść z renomy dawnego czechosłowackiego znaku towarowego Jana Nehery. Sąd analizował pojęcie złej wiary w prawie znaków towarowych, podkreślając, że wymaga ono nieuczciwego nastawienia lub zamiaru oraz oceny całościowej okoliczności faktycznych. Sąd stwierdził, że w momencie zgłoszenia znaku przez skarżącego (2013 r.), dawny czechosłowacki znak towarowy i nazwisko Jana Nehery nie były już ani zarejestrowane, ani używane, ani nie cieszyły się renomą wśród właściwego kręgu odbiorców. Mimo że skarżący wiedział o historycznym znaczeniu znaku i nazwiska, sąd uznał, że podjął on własne wysiłki w celu ich ożywienia i przywrócenia renomy, co wykluczało złą wiarę. Sąd podkreślił, że samo powiązanie z historycznym znakiem nie jest wystarczające do stwierdzenia złej wiary, zwłaszcza gdy skarżący nie twierdził, że jest spadkobiercą Jana Nehery. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji EUIPO i obciążył EUIPO kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli dawny znak towarowy i nazwisko nie cieszyły się już aktualną renomą lub sławą, a zgłaszający podjął własne wysiłki w celu ich ożywienia i przywrócenia renomy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zła wiara wymaga nieuczciwego zamiaru i oceny całościowej. W sytuacji, gdy historyczny znak i nazwisko nie miały już aktualnej renomy, a zgłaszający zainwestował własne środki w ich promocję, nie można mówić o pasożytniczym wykorzystaniu renomy ani o złej wierze. Samo powiązanie z przeszłością nie jest wystarczające.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_niewaznosc
Strona wygrywająca
skarżący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ladislav Zdút | osoba_fizyczna | skarżący |
| Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwana |
| Isabel Nehera | osoba_fizyczna | interwenient |
| Jean-Henri Nehera | osoba_fizyczna | interwenient |
| Natacha Sehnal | osoba_fizyczna | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. b
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Podstawa unieważnienia prawa do znaku w przypadku, gdy zgłaszający działał w złej wierze w momencie zgłoszenia.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. b
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Przepis o identycznej treści jak art. 52 ust. 1 lit. b) Rozporządzenia nr 207/2009, mający zastosowanie do zgłoszeń po jego wejściu w życie.
TFUE art. 263
TFUE
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności decyzji instytucji UE.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 1 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Zakaz rejestracji znaków, które mogą wprowadzać w błąd odbiorców co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru lub usługi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dawny czechosłowacki znak towarowy i nazwisko Jana Nehery nie cieszyły się już renomą ani sławą w momencie zgłoszenia spornego znaku towarowego. Skarżący podjął własne wysiłki w celu ożywienia marki i przywrócenia jej renomy, co wykluczało złą wiarę. Brak dowodów na zamiar wprowadzenia w błąd co do ciągłości lub dziedziczenia. Brak dowodów na zamiar oszukania spadkobierców Jana Nehery.
Odrzucone argumenty
Skarżący działał w złej wierze, próbując czerpać nienależną korzyść z renomy dawnego znaku towarowego i nazwiska Jana Nehery. Skarżący stworzył powiązanie między swoją działalnością a historycznym znakiem i nazwiskiem, budując wizerunek na ich bazie. Skarżący usiłował wprowadzić odbiorców w błąd co do swojego następstwa po Janie Nehherze. Skarżący zamierzał oszukać spadkobierców Jana Nehery i przywłaszczyć sobie ich prawa.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie pasożytnicze w odniesieniu do wspomnianej renomy nie można skarżącemu zarzucić żadnego nieuczciwego zamiaru ani żadnej nieuczciwej praktyki pojęcie złej wiary zakłada istnienie nieuczciwego nastawienia lub zamiaru każde twierdzenie dotyczące złej wiary należy oceniać całościowo, uwzględniając wszelkie istotne okoliczności faktyczne danego wypadku dawny czechosłowacki znak towarowy i nazwisko Jana Nehery nie były już ani zarejestrowane lub chronione, ani używane przez osobę trzecią do sprzedaży odzieży, ani nawet nie cieszyły się renomą wśród właściwego kręgu odbiorców Sama okoliczność, iż zgłaszający znak towarowy wie lub powinien wiedzieć, że osoba trzecia używała w przeszłości znaku towarowego identycznego lub podobnego do zgłoszonego znaku towarowego, nie wystarcza do wykazania istnienia złej wiary
Skład orzekający
A. Kornezov
prezes
E. Buttigieg
sędzia
K. Kowalik-Bańczyk
sprawozdawczyni
G. Hesse
sędzia
D. Petrlík
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia złej wiary przy zgłaszaniu znaków towarowych, zwłaszcza w kontekście historycznych marek i nazwisk, gdy brak jest aktualnej renomy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku aktualnej renomy i własnych wysiłków zgłaszającego w celu jej przywrócenia. Wymaga szczegółowej analizy faktów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie aktualnej renomy i złej wiary przy próbie unieważnienia znaku towarowego na podstawie historycznych powiązań. Pokazuje też, że samo 'ożywianie' starych marek nie jest automatycznie złym zamiar.
“Czy można ożywić zapomnianą markę? Sąd UE wyjaśnia, kiedy nie jest to zła wiara.”
Sektor
moda
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI