T-249/15

Sąd2017-12-11
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokasad_ogolny
znak towarowyunijny znak towarowyEUIPOsprzeciwpowszechnie znany znakwłasność znakuwspółwłasnośćQUILAPAYÚN

Podsumowanie

Sąd stwierdził nieważność decyzji EUIPO, uznając, że skarżący nie musiał wykazać wyłącznego prawa do znaku towarowego, aby wnieść sprzeciw, a jedynie prawo do współwłasności.

Skarżący JT wniósł sprzeciw wobec rejestracji unijnego znaku towarowego QUILAPAYÚN, opierając się na powszechnie znanym znaku towarowym. Izba Odwoławcza EUIPO uchyliła decyzję Wydziału Sprzeciwów i oddaliła sprzeciw, uznając, że skarżący nie wykazał, iż jest wyłącznym właścicielem wcześniejszego znaku. Sąd uchylił decyzję Izby Odwoławczej, stwierdzając, że prawo UE nie wymaga wyłącznej własności do wniesienia sprzeciwu, a wystarczy wykazanie współwłasności.

Sprawa dotyczyła sprzeciwu wobec rejestracji unijnego znaku towarowego QUILAPAYÚN. Skarżący JT oparł swój sprzeciw na powszechnie znanym znaku towarowym, twierdząc, że jest jego właścicielem. Wydział Sprzeciwów EUIPO częściowo uwzględnił sprzeciw. Jednakże Izba Odwoławcza EUIPO uchyliła tę decyzję, oddalając sprzeciw w całości, ponieważ skarżący nie przedstawił dowodu, że jest „faktycznym” lub „wyłącznym” właścicielem wcześniejszego znaku, a ponadto własności tego znaku dochodzili również zgłaszający. Sąd (czwarta izba) uchylił decyzję Izby Odwoławczej. Sąd uznał, że skarżący nie musiał wykazać wyłącznego prawa do wcześniejszego znaku towarowego, aby wnieść sprzeciw. Wystarczające jest wykazanie, że nabył on wystarczające prawa do znaku, co może obejmować współwłasność. Sąd stwierdził, że Izba Odwoławcza naruszyła prawo, wymagając wyłącznej własności i nie badając kwestii współwłasności. W związku z tym Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, ale oddalił żądanie skarżącego dotyczące odrzucenia zgłoszenia znaku towarowego przez Sąd, uznając, że nie jest to jego kompetencja w tej fazie postępowania. Każda ze stron poniosła własne koszty.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, nie jest wymagane wykazanie wyłącznego prawa własności. Wystarczające jest wykazanie, że wnoszący sprzeciw nabył wystarczające prawa do znaku, co może obejmować współwłasność.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że przepisy rozporządzenia nr 207/2009 oraz zasady wykonawcze nie wymagają od wnoszącego sprzeciw wykazania wyłącznej własności wcześniejszego niezarejestrowanego znaku towarowego. Wystarczy udowodnić nabycie wystarczających praw, w tym współwłasności, co umożliwia wniesienie sprzeciwu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
JTosoba_fizycznaskarżący
Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uepozwany
Eduardo Carrasco Pirardosoba_fizycznastrona w postepowaniu glownym

Przepisy (7)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 1 lit. a) i b)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Określa przesłanki sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego, w tym identyczność lub podobieństwo znaków i towarów/usług, prowadzące do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 2 lit. c)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Definiuje wcześniejsze znaki towarowe jako znaki powszechnie znane w państwie członkowskim w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 41 § 1 lit. a)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Stanowi, że sprzeciw może być wniesiony przez właścicieli wcześniejszych znaków towarowych określonych w art. 8 ust. 2.

konwencja paryska art. 6 bis § 1

Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej

Dotyczy ochrony znaków powszechnie znanych.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 19 § 2

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Określa dowody, które strona wnosząca sprzeciw musi przedłożyć, w tym dowód istnienia, ważności i zakresu ochrony wcześniejszego znaku oraz dowód uprawnienia do wniesienia sprzeciwu (np. dowód powszechnej znajomości).

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 20 § 1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Stanowi, że sprzeciw jest odrzucany jako bezzasadny, jeśli strona wnosząca sprzeciw nie przedstawi wymaganych dowodów.

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 15 § 1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Stanowi, że jeśli wcześniejszy znak ma więcej niż jednego właściciela (jest współwłasnością), sprzeciw może wnieść każdy z nich.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżący nie musiał wykazać wyłącznego prawa własności do znaku towarowego, wystarczyło wykazanie współwłasności. Izba Odwoławcza EUIPO naruszyła prawo, wymagając wyłącznej własności i nie badając kwestii współwłasności.

Odrzucone argumenty

Argumenty EUIPO dotyczące braku podniesienia kwestii współwłasności po raz pierwszy przed Sądem (Sąd uznał, że kwestia ta była sygnalizowana).

Godne uwagi sformułowania

nie wymaga wykazania wyłącznej własności znaku wystarczające jest, iż jest on współwłaścicielem tego znaku

Skład orzekający

H. Kanninen

prezes

J. Schwarcz

sędzia

C. Iliopoulos

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykazanie, że do wniesienia sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego wystarczy udowodnienie współwłasności znaku, a niekoniecznie wyłącznego prawa własności."

Ograniczenia: Dotyczy głównie postępowań przed EUIPO i interpretacji przepisów o znakach towarowych UE. Kwestia współwłasności może być złożona w zależności od prawa krajowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii własności znaków towarowych i możliwości wnoszenia sprzeciwu przez współwłaścicieli, co ma praktyczne znaczenie dla prawników zajmujących się własnością intelektualną.

Współwłasność znaku towarowego wystarczy do sprzeciwu? Sąd UE rozwiewa wątpliwości.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI