T-242/15

Sąd odrzucił skargę stowarzyszeń użytkowników dróg na decyzję Komisji Europejskiej w sprawie pomocy państwa dotyczącej planu poprawy sieci autostrad we Francji, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku indywidualnego oddziaływania i istnienia środków wykonawczych.

Skarżące stowarzyszenia użytkowników dróg wniosły skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej, która nie zgłosiła zastrzeżeń do planu poprawy sieci autostrad we Francji, polegającego na przedłużeniu koncesji w zamian za inwestycje. Sąd, rozpatrując zarzut niedopuszczalności podniesiony przez Komisję, uznał skargę za niedopuszczalną. Stwierdzono, że decyzja nie dotyczy skarżących indywidualnie, ponieważ jej skutki dotyczą wszystkich użytkowników dróg, a także że decyzja wymaga środków wykonawczych w postaci krajowych aktów prawnych, co wyklucza możliwość bezpośredniego zaskarżenia jako aktu regulacyjnego niewymagającego wykonania.

Skarżące stowarzyszenia użytkowników dróg, takie jak ACDA, OTRE, FFMC, Fédération française de motocyclisme i Union nationale des automobile clubs, wniosły skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2014) 7850 final z dnia 28 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa dotyczącej planu poprawy sieci autostrad we Francji. Plan ten zakładał przedłużenie czasu obowiązywania niektórych koncesji autostradowych w zamian za sfinansowanie przez spółki koncesyjne prac w ramach ich koncesji. Komisja uznała ten środek za pomoc państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 106 ust. 2 TFUE i postanowiła nie zgłaszać zastrzeżeń. Komisja Europejska podniosła zarzut niedopuszczalności skargi, argumentując głównie, że skarżący nie mają czynnej legitymacji procesowej, ponieważ zaskarżona decyzja nie dotyczy ich indywidualnie ani nie stanowi aktu regulacyjnego niewymagającego środków wykonawczych. Sąd (pierwsza izba) przychylił się do tego zarzutu. W pierwszej kolejności Sąd zbadał kwestię indywidualnego oddziaływania decyzji na skarżących. Powołując się na utrwalone orzecznictwo, Sąd stwierdził, że stowarzyszenie może powołać się na indywidualne oddziaływanie decyzji, gdy może wskazać na własny interes prawny lub gdy jego członkowie mają prawo do wniesienia skargi indywidualnie. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali, aby decyzja dotyczyła ich w sposób indywidualny, odróżniający ich od innych użytkowników dróg. Podkreślono, że skutki decyzji dotyczą wszystkich użytkowników dróg, a podnoszone przez skarżących kwestie nadmiernych opłat za przejazd nie różnią się od sytuacji innych użytkowników. Następnie Sąd rozważył, czy zaskarżona decyzja stanowi akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych. Sąd stwierdził, że chociaż decyzja Komisji nie określa szczegółowych skutków, to jednak wymaga sporządzenia zatwierdzonych dekretem aneksów do umów koncesji, które określą warunki planu poprawy. Te krajowe akty wykonawcze mają charakter środków wykonawczych do decyzji Komisji. W związku z tym, zaskarżona decyzja nie spełnia wymogu braku środków wykonawczych, co jest warunkiem dopuszczalności skargi w tym zakresie. W konsekwencji Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, nie rozpatrując zarzutu dotyczącego braku niezależności pełnomocnika skarżących. Postępowanie w sprawie wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta Republiki Francuskiej zostało umorzone. Skarżący zostali obciążeni kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (13)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy