T-233/16 P
Podsumowanie
Sąd oddalił odwołanie pracownika tymczasowego, potwierdzając, że cofnięcie decyzji o rozwiązaniu umowy było prawnie dopuszczalne i nie naruszało powagi rzeczy osądzonej ani przepisów o pracy na czas określony.
Pracownik tymczasowy odwołał się od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej, który oddalił jego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o rozwiązaniu umowy. Głównym zarzutem było naruszenie przepisów o pracy na czas określony oraz powagi rzeczy osądzonej. Sąd odwoławczy uznał, że cofnięcie wcześniejszej decyzji o rozwiązaniu umowy było prawnie dopuszczalne, ponieważ pracownik wyraził na to zgodę, a cofnięcie nie naruszyło jego uzasadnionych oczekiwań ani pewności prawa. Potwierdzono również, że umowa po cofnięciu decyzji była traktowana jako pierwsze przedłużenie umowy na czas określony, a nie drugie, co było zgodne z przepisami.
Pracownik tymczasowy, José Luis Ruiz Molina, odwołał się od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej, który oddalił jego skargę na decyzję EUIPO o rozwiązaniu umowy o pracę. Sprawa dotyczyła klauzuli rozwiązującej umowę, która przewidywała jej zakończenie w przypadku nieumieszczenia nazwiska pracownika na liście rezerwowej kolejnego konkursu otwartego. Po wcześniejszym rozwiązaniu umowy w 2009 r., strony podpisały protokół powrotu do pracy w 2011 r., który przewidywał cofnięcie decyzji z 2009 r. i przywrócenie pracownika na poprzednie stanowisko. Następnie, w 2014 r., umowa została ponownie rozwiązana na podstawie tej samej klauzuli. Pracownik zarzucał naruszenie art. 8 WZIP oraz powagi rzeczy osądzonej przez wyrok z 2011 r. Sąd odwoławczy rozpatrzył dwa główne zarzuty: możliwość cofnięcia decyzji z 2009 r. oraz ocenę skutków prawnych tego cofnięcia. Sąd orzekł, że cofnięcie korzystnego aktu administracyjnego, nawet jeśli niezgodnego z prawem, jest dopuszczalne pod pewnymi warunkami, w tym poszanowania uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa. W tym przypadku, pracownik wyraził zgodę na cofnięcie poprzez podpisanie protokołu powrotu do pracy, co oznaczało, że decyzja z 2009 r. została uznana za niebyłą. W konsekwencji, umowa pracownika była traktowana jako pierwsze przedłużenie umowy na czas określony, a nie drugie, co było zgodne z przepisami WZIP i porozumieniem ramowym w sprawie pracy na czas określony. Sąd oddalił odwołanie, obciążając pracownika kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie jest dopuszczalne, o ile nie narusza uzasadnionych oczekiwań beneficjenta i zasady pewności prawa, a także jeśli akt ten wiąże się przede wszystkim z niekorzystnymi skutkami dla adresata.
Uzasadnienie
Sąd powołuje się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym administracja może cofnąć niezgodny z prawem korzystny akt administracyjny, ale podlega to restrykcyjnym warunkom. W przypadku, gdy akt ma przede wszystkim niekorzystne skutki, a jednocześnie tworzy prawa, cofnięcie jest dopuszczalne, jeśli nie narusza uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa. W tej sprawie, pracownik wyraził zgodę na cofnięcie decyzji o rozwiązaniu umowy, co spełniło te warunki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_odwolanie
Strona wygrywająca
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| José Luis Ruiz Molina | osoba_fizyczna | wnoszący_odwołanie |
| Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | strona pozwana w pierwszej instancji |
Przepisy (8)
Główne
Statut TSUE art. 9 § załącznik I
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
WZIP art. 2 § lit. a)
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP)
Określa, co stanowi umowę na czas określony i jej przedłużenie.
Pomocnicze
WZIP art. 8 § akapit pierwszy
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP)
Dotyczy ograniczenia korzystania z kolejnych umów o pracę na czas określony.
WZIP art. 47
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP)
Przepisy dotyczące rozwiązania umowy.
WZIP art. 47 § lit. c) ppkt (i)
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP)
Dotyczy terminu wypowiedzenia.
Porozumienie ramowe art. 1 § lit. b)
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Dotyczy warunków korzystania z umów na czas określony i zapobiegania nadużyciom.
Porozumienie ramowe art. 5 § ust. 1 lit. a)
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Dotyczy środków zapobiegających nadużyciom wynikającym z korzystania z kolejnych umów lub stosunków pracy na czas określony.
Dyrektywa 99/70/WE
Dyrektywa Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r.
Wdraża porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie decyzji o rozwiązaniu umowy było prawnie dopuszczalne, ponieważ pracownik wyraził na to zgodę poprzez podpisanie protokołu powrotu do pracy, co nie naruszyło jego uzasadnionych oczekiwań ani pewności prawa. Umowa po cofnięciu decyzji była traktowana jako pierwsze przedłużenie umowy na czas określony, a nie drugie, co było zgodne z przepisami WZIP i porozumieniem ramowym. Sąd do spraw Służby Publicznej prawidłowo ocenił skutki prawne cofnięcia decyzji, uznając, że pracownik został przywrócony do sytuacji sprzed daty rozwiązania umowy.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 8 WZIP poprzez uznanie protokołu powrotu do pracy za drugie przedłużenie umowy. Zarzut naruszenia powagi rzeczy osądzonej wyroku z 2011 r.
Godne uwagi sformułowania
cofnięcie z mocą wsteczną aktu administracyjnego zgodnego z prawem, który przyznawał prawa podmiotowe lub podobne korzyści, jest sprzeczne z ogólnymi zasadami prawa administracja jest co do zasady uprawniona do tego, by cofnąć z mocą wsteczną korzystny akt administracyjny wydany niezgodnie z prawem cofnięcie z mocą wsteczną aktu przyznającego prawa na rzecz jego adresata podlega co do zasady bardzo restrykcyjnym waruncjom każda instytucja Unii, która stwierdza, iż wydany przez nią akt jest niezgodny z prawem, ma prawo go cofnąć w rozsądnym terminie z mocą wsteczną, o ile prawo to może być ograniczone koniecznością poszanowania uzasadnionych oczekiwań beneficjenta aktu, który mógł polegać na zgodności tego aktu z prawem decyzja z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie rozwiązania umowy stanowi przede wszystkim dla skarżącego niekorzystny akt administracyjny, a dodatkowo tworzy na jego rzecz prawa. poprzez podpisanie protokołu powrotu do pracy z dnia 1 grudnia 2011 r. skarżący wyraził zgodę na cofnięcie decyzji z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie rozwiązania umowy od momentu cofnięcia decyzji z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie rozwiązania umowy uznaje się, że decyzja ta nigdy nie została wydana.
Skład orzekający
M. Jaeger
prezes
M. Prek
sprawozdawca
A. Dittrich
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad cofania aktów administracyjnych w prawie UE, zwłaszcza w kontekście umów o pracę na czas określony i powagi rzeczy osądzonej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika tymczasowego instytucji UE i zastosowania przepisów WZIP oraz porozumienia ramowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność prawa pracy w instytucjach UE i znaczenie precyzyjnych sformułowań umownych oraz procedur administracyjnych. Pokazuje, jak cofnięcie decyzji administracyjnej może wpłynąć na dalsze stosunki pracy.
“Czy cofnięcie decyzji o zwolnieniu może przywrócić umowę na czas nieokreślony? Sąd UE wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI