T-23/16
Podsumowanie
Sąd uchylił decyzję EUIPO w części dotyczącej odrzucenia wniosku o unieważnienie znaku towarowego z powodu braku dowodów na dopuszczalność względnej podstawy unieważnienia, jednocześnie oddalając skargę w zakresie złej wiary.
Skarżąca wniosła o unieważnienie unijnego znaku towarowego Formata, powołując się na złą wiarę zgłaszającego oraz prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w związku z wcześniejszym znakiem towarowym. EUIPO oddaliło wniosek, uznając brak dowodów na złą wiarę i niedopuszczalność podstawy opartej na prawdopodobieństwie wprowadzenia w błąd z powodu braku dowodów na własność wcześniejszego znaku przez skarżącą. Sąd uchylił decyzję EUIPO w części dotyczącej niedopuszczalności względnej podstawy unieważnienia, uznając, że EUIPO nie zbadało wystarczająco kwestii tożsamości skarżącej z właścicielem wcześniejszego znaku. Jednocześnie Sąd oddalił zarzut dotyczący złej wiary, uznając brak wystarczających dowodów.
Sprawa dotyczyła skargi Ilony Biernackiej-Hoby na decyzję EUIPO dotyczącą unieważnienia unijnego znaku towarowego Formata. Skarżąca wniosła o unieważnienie, powołując się na bezwzględną podstawę (złą wiarę zgłaszającego) oraz względną podstawę (prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w związku z wcześniejszym znakiem towarowym). EUIPO oddaliło wniosek, stwierdzając brak dowodów na złą wiarę i niedopuszczalność podstawy względnej, ponieważ skarżąca nie wykazała, że jest właścicielem wcześniejszego znaku towarowego. Sąd (pierwsza izba) uchylił decyzję EUIPO w części dotyczącej odrzucenia wniosku o unieważnienie prawa do znaku opartego na względnej podstawie unieważnienia. Sąd uznał, że EUIPO nie zbadało wystarczająco kwestii tożsamości skarżącej z właścicielem wcześniejszego znaku, błędnie przyjmując, że jest nim osoba prawna, mimo braku wskazania formy prawnej na świadectwie przedłużenia ochrony. Sąd podkreślił, że EUIPO powinno było wezwać skarżącą do przedstawienia dodatkowych wyjaśnień. Jednocześnie Sąd oddalił zarzut dotyczący złej wiary, uznając, że skarżąca nie przedstawiła wystarczających dowodów na poparcie tej tezy, mimo że okoliczności dotyczące jej małżeństwa, rozwodu i wspólnego posiadania wcześniejszego znaku towarowego nie były wystarczające do wykazania złej wiary zgłaszającego. Sąd nakazał EUIPO pokrycie własnych kosztów oraz połowy kosztów poniesionych przez skarżącą.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarżąca jest uprawniona do powołania się na wcześniejszy znak towarowy, ponieważ EUIPO błędnie uznało, że właścicielem jest osoba prawna, nie badając wystarczająco kwestii tożsamości skarżącej z podmiotem wskazanym na świadectwie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nazwa "Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Formata II, Ilona Biernacka-Hoba" nie przesądza o tym, że właścicielem jest osoba prawna, zwłaszcza w kontekście polskiego prawa cywilnego, gdzie firma osoby fizycznej może zawierać dodatkowe określenia. Brak wskazania formy prawnej powinien wzbudzić wątpliwości EUIPO, które powinno wezwać skarżącą do przedstawienia wyjaśnień.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
czesciowo_uwzgledniono
Strona wygrywająca
skarżąca (częściowo)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ilona Biernacka-Hoba | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | strona pozwana |
| FORMATA Bogusław Hoba | osoba_fizyczna | druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą EUIPO |
Przepisy (9)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. b)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Zła wiara zgłaszającego jako bezwzględna podstawa unieważnienia.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 53 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Względna podstawa unieważnienia w przypadku istnienia wcześniejszego znaku towarowego i prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 1 lit. a) i b)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Warunki rejestracji znaku towarowego w odniesieniu do wcześniejszych znaków towarowych (identyczność znaku i towarów/usług).
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 56 § 1 lit. b)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Kto może złożyć wniosek o unieważnienie prawa do znaku towarowego.
Rozporządzenie nr 2868/95 art. 37 § lit. b) ppkt ii)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Wymogi dotyczące wniosku o unieważnienie prawa do znaku towarowego.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 2 lit. c)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 41 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Rozporządzenie nr 2868/95 art. 39 § 3
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Możliwość wezwania do przedstawienia dokumentu urzędowego.
k.c. art. 43 § 4
Kodeks cywilny
Firma osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą.
Argumenty
Skuteczne argumenty
EUIPO błędnie uznało, że skarżąca nie jest właścicielem wcześniejszego znaku towarowego, nie badając wystarczająco kwestii tożsamości skarżącej z podmiotem wskazanym na świadectwie przedłużenia ochrony, zwłaszcza w kontekście polskiego prawa cywilnego. EUIPO powinno było wezwać skarżącą do przedstawienia dodatkowych wyjaśnień i dowodów dotyczących jej statusu jako właściciela wcześniejszego znaku towarowego.
Odrzucone argumenty
Zgłoszenie przez byłego małżonka znaku towarowego identycznego z wcześniejszym znakiem, którego byli wspólnie właścicielami, po rozwodzie, ale przed podziałem majątku, stanowi działanie w złej wierze. EUIPO błędnie zasądziło koszty od skarżącej, mimo że druga strona nie wzięła udziału w postępowaniu.
Godne uwagi sformułowania
Okoliczność, że firma właściciela wcześniejszego znaku towarowego widniejąca na przedstawionym przez skarżącą świadectwie przedłużenia ochrony nie zawierała wskazania takiej formy prawnej, powinna była zatem co najmniej wzbudzić wątpliwości Izby Odwoławczej co do posiadania przez skarżącą osobowości prawnej. Użycie terminu „przedsiębiorstwo” nie pozwala na stwierdzenie, że bezwzględnie mamy do czynienia z osobą prawną, ponieważ przedsiębiorstwo może być, zgodnie z prawem wszystkich państw członkowskich Unii, prowadzone również przez osobę wykonującą działalność gospodarczą. To do wnoszącego o unieważnienie prawa do znaku, który pragnie powołać się na tę podstawę, należy wykazanie okoliczności, które pozwolą na stwierdzenie, że właściciel unijnego znaku towarowego w momencie dokonywania zgłoszenia tego znaku do rejestracji działał w złej wierze, a do chwili dowiedzenia, że jest inaczej, domniemywa się dobrej wiary.
Skład orzekający
I. Pelikánová
prezes
V. Valančius
sędzia
U. Öberg
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie tożsamości właściciela znaku towarowego w przypadku niejednoznacznych oznaczeń firmy, zwłaszcza w kontekście prawa krajowego. Proceduralne obowiązki EUIPO w zakresie badania dopuszczalności wniosków o unieważnienie znaku towarowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, związanej z polskim prawem cywilnym i specyfiką oznaczenia firmy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne badanie przez organy UE prawa krajowego i jak drobne szczegóły w nazwie firmy mogą wpłynąć na wynik postępowania. Dotyka też kwestii rodzinnych sporów o znaki towarowe.
“Czy nazwa firmy "Przedsiębiorstwo Formata II, Ilona Biernacka-Hoba" oznaczała osobę prawną? Sąd UE wyjaśnia.”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI