T-227/09

Sąd stwierdził nieważność decyzji OHIM w sprawie unieważnienia prawa do znaku graficznego FS, uznając, że Izba Odwoławcza nieprawidłowo oceniła kwestię złej wiary zgłaszającego.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję OHIM odrzucającą wniosek o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego FS z powodu złej wiary zgłaszającego. Skarżąca, Feng Shen Technology Co. Ltd, twierdziła, że interwenient, Jarosław Majtczak, zgłosił znak w złej wierze, wiedząc o wcześniejszym używaniu przez nią podobnego oznaczenia. Sąd uznał, że Izba Odwoławcza OHIM nieprawidłowo oceniła dowody i argumenty dotyczące złej wiary, naruszając prawo, co skutkowało stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji.

Sprawa T-227/09 dotyczyła skargi złożonej przez Feng Shen Technology Co. Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 kwietnia 2009 r. Decyzja ta oddaliła odwołanie skarżącej od postanowienia Wydziału Unieważnień OHIM, które odrzuciło wniosek o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego FS, zgłoszonego przez Jarosława Majtczaka. Podstawą wniosku o unieważnienie była rzekoma zła wiara zgłaszającego. Skarżąca argumentowała, że interwenient wiedział o jej wcześniejszym używaniu oznaczenia "FS" dla zamków błyskawicznych i zgłosił znak w celu uniemożliwienia jej działalności. Izba Odwoławcza OHIM oddaliła odwołanie, uznając, że skarżąca nie wykazała złej wiary interwenienta, opierając się na sześciu względach, m.in. braku wizualnego podobieństwa znaków, ograniczeniu produkcji przez skarżącą do specyfikacji interwenienta, rzekomym samodzielnym rozpoczęciu sprzedaży przez interwenienta i braku dowodów na sprzedaż przez skarżącą w UE. Sąd, analizując sprawę, stwierdził, że cztery z sześciu względów podniesionych przez Izbę Odwoławczą nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy lub opierały się na niedokładnych ustaleniach faktycznych. W szczególności Sąd zakwestionował ocenę podobieństwa znaków, ustalenia dotyczące produkcji i sprzedaży oraz dowody na używanie znaku przez interwenienta. Ponieważ pozostałe dwa względy nie były wystarczające do wykazania braku złej wiary, Sąd uznał, że Izba Odwoławcza nie powinna była oddalić wniosku o unieważnienie. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji OHIM. Sąd oddalił jednak żądanie skarżącej dotyczące unieważnienia prawa do spornego znaku przez Sąd, wskazując na ograniczenia swojej kompetencji reformatoryjnej. Kosztami postępowania obciążono OHIM.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy