T-213/25
Podsumowanie
Sąd UE oddalił skargę Agencji Wydawniczej Technopol sp. z o.o. na decyzję EUIPO o unieważnieniu znaku towarowego "100", uznając, że dowody używania znaku pochodziły jedynie z Polski i nie wykazały jego charakteru odróżniającego na terytorium całej Unii Europejskiej.
Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. zaskarżyła decyzję EUIPO o unieważnieniu graficznego unijnego znaku towarowego "100" dla towarów takich jak albumy, kalendarze, krzyżówki i rebusy. Skarżąca argumentowała, że znak uzyskał charakter odróżniający w wyniku używania, jednak dowody dotyczyły jedynie Polski. Sąd UE, rozpatrując skargę, oddalił zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych i uzasadnienia decyzji. Stwierdził, że dla unijnego znaku towarowego charakter odróżniający musi być wykazany na całym terytorium UE, a dowody z jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające, chyba że wykażą wpływ transgraniczny.
Sprawa dotyczyła skargi Agencji Wydawniczej Technopol sp. z o.o. na decyzję Izby Odwoławczej EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego "100" dla towarów takich jak albumy, kalendarze, krzyżówki i rebusy. Podstawą unieważnienia był brak samoistnego charakteru odróżniającego oraz brak uzyskania takiego charakteru w wyniku używania na terytorium całej Unii Europejskiej. Skarżąca podniosła, że dowody używania znaku pochodziły jedynie z Polski i argumentowała, że rynek czasopism szaradziarskich ma charakter krajowy, a dowody z jednego państwa powinny być wystarczające. Sąd UE (druga izba) oddalił skargę jako prawnie oczywiście bezzasadną. Sąd uznał, że decyzja Izby Odwoławczej była prawidłowo uzasadniona i że słusznie stwierdziła ona, iż dla unijnego znaku towarowego charakter odróżniający musi być wykazany na całym terytorium UE. Dowody używania znaku pochodzące tylko z jednego państwa członkowskiego, nawet jeśli wykazują jego skuteczność na tym rynku, nie są wystarczające do uznania jego charakteru odróżniającego w całej Unii, chyba że wykażą wpływ transgraniczny lub istnienie wspólnego rynku. Sąd podkreślił, że ciężar dowodu spoczywa na właścicielu znaku i że nie można wykluczyć, iż dowody z jednego państwa mogą mieć znaczenie dla kilku państw lub całej Unii, ale wymaga to odpowiedniego wykazania, czego skarżąca nie uczyniła. Sąd oddalił również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych i zasady ekonomii procesowej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, dowody używania znaku towarowego pochodzące jedynie z jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające do wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w całej Unii Europejskiej, chyba że wykażą wpływ transgraniczny lub istnienie wspólnego rynku.
Uzasadnienie
Sąd przypomniał, że unijny znak towarowy ma jednolity charakter i musi posiadać charakter odróżniający na całym terytorium UE. Ciężar dowodu uzyskania charakteru odróżniającego w wyniku używania spoczywa na właścicielu znaku. Choć nie wymaga się odrębnych dowodów dla każdego państwa, dowody z jednego państwa są niewystarczające, jeśli nie wykazują wpływu na inne państwa lub na całą Unię.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
EUIPO i interwenientka
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. | spolka | skarżący |
| Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
| Beata Oraczewska | osoba_fizyczna | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 1 lit. b) i c)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Przepisy dotyczące braku samoistnego charakteru odróżniającego i charakteru opisowego znaku towarowego.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Przepis dotyczący uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Podstawa wniosku o unieważnienie prawa do znaku towarowego.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Przepis dotyczący unieważnienia znaku, który uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 94 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Obowiązek uzasadnienia decyzji EUIPO.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 95 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Obowiązek oceny dowodów przez Izbę Odwoławczą.
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2017/1001 art. 1 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Jednolity charakter unijnego znaku towarowego.
TFUE art. 296 § akapit drugi
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Ogólny obowiązek uzasadnienia aktów prawnych UE.
Regulamin postępowania art. 126
Regulamin postępowania przed Sądem
Możliwość orzekania postanowieniem bez dalszych czynności procesowych w przypadku oczywistej bezzasadności skargi.
Regulamin postępowania art. 134 § 1
Regulamin postępowania przed Sądem
Zasada obciążenia kosztami strony przegrywającej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dowody używania unijnego znaku towarowego pochodzące jedynie z jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające do wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w całej Unii Europejskiej, chyba że wykażą wpływ transgraniczny lub istnienie wspólnego rynku. Obowiązek uzasadnienia decyzji EUIPO został spełniony, ponieważ sąd wyjaśnił, że ocena dowodów z Polski nie była konieczna dla rozstrzygnięcia sprawy w kontekście całego terytorium UE. Zasada ekonomii procesowej została zastosowana prawidłowo, ponieważ ocena dowodów z jednego państwa członkowskiego nie miała wpływu na wynik postępowania w całej Unii.
Odrzucone argumenty
Izba Odwoławcza EUIPO naruszyła art. 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001, nie dokonując oceny wszystkich dowodów i stosując w nieuzasadniony sposób zasadę ekonomii procesowej. Izba Odwoławcza EUIPO naruszyła art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001, nie uzasadniając wystarczająco decyzji w odniesieniu do uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania z punktu widzenia odbiorców w Polsce. Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania, wykazane dla jednego państwa członkowskiego (Polski), powinno być wystarczające do uznania go w całej Unii, z uwagi na specyfikę rynku wydawnictw krzyżówkowych.
Godne uwagi sformułowania
ze względu na jednolity charakter unijnego znaku towarowego zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 przedmiotowe oznaczenie powinno posiadać charakter odróżniający – samoistny lub uzyskany w następstwie używania – na całym terytorium Unii w braku wykazanego poza Polską charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania spornego znaku towarowego kwestia, czy ów znak uzyskał taki charakter w tym państwie członkowskim, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sporu. wymaganie, aby dowód uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania został przedstawiony dla każdego z państw członkowskich osobno, byłoby zbyt wygórowane
Skład orzekający
N. Półtorak
prezes
G. Hesse
sędzia
I. Dimitrakopoulos
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykazanie, że dowody używania unijnego znaku towarowego pochodzące z jednego państwa członkowskiego są niewystarczające do uznania jego charakteru odróżniającego w całej UE, chyba że wykażą wpływ transgraniczny lub istnienie wspólnego rynku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy znak towarowy jest opisowy lub pozbawiony samoistnego charakteru odróżniającego, a jego charakter odróżniający ma być wykazany w wyniku używania na terytorium całej UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych UE – wymogu wykazania charakteru odróżniającego na całym terytorium Unii, co ma istotne implikacje praktyczne dla przedsiębiorców działających na rynku wewnętrznym.
“Czy polskie dowody używania znaku towarowego wystarczą na całą Unię Europejską? Sąd UE odpowiada.”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI