T-212/25
Podsumowanie
Sąd UE oddalił skargę Agencji Wydawniczej Technopol na decyzję EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego "100" z powodu braku wykazania jego charakteru odróżniającego na terytorium całej Unii Europejskiej.
Agencja Wydawnicza Technopol zaskarżyła decyzję EUIPO o unieważnieniu prawa do graficznego unijnego znaku towarowego "100" dla materiałów drukowanych i gier logicznych. Skarżąca argumentowała, że znak uzyskał charakter odróżniający w wyniku używania, jednak dowody dotyczyły jedynie Polski. Sąd UE uznał, że brak wykazania charakteru odróżniającego na całym terytorium UE, nawet jeśli znak jest używany w jednym państwie członkowskim, prowadzi do oddalenia skargi. Sąd oddalił również zarzuty dotyczące braku uzasadnienia i naruszenia zasady pewności prawa, uznając błędy w sentencji za oczywiste omyłki podlegające sprostowaniu.
Skarżąca, Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o., wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego "100" dla broszur, czasopism, gazet, czasopism z krzyżówkami i łamigłówkami (klasa 16) oraz układanek, rebusów i krzyżówek (klasa 28). Podstawą unieważnienia był brak samoistnego charakteru odróżniającego oraz charakter opisowy znaku, a także brak wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania na całym terytorium Unii Europejskiej. Skarżąca podniosła, że dowody używania znaku dotyczyły jedynie Polski i argumentowała, że powinno to wystarczyć do uznania charakteru odróżniającego. Sąd UE (druga izba) oddalił skargę, uznając ją za prawnie oczywiście bezzasadną. Sąd potwierdził, że dla unijnego znaku towarowego charakter odróżniający, czy to samoistny, czy uzyskany w następstwie używania, musi być wykazany na całym terytorium Unii. Skoro skarżąca przedstawiła dowody używania znaku jedynie w Polsce, nie wykazała tym samym jego charakteru odróżniającego w całej UE. Sąd oddalił również zarzuty dotyczące naruszenia obowiązku uzasadnienia, naruszenia zasady ekonomii procesowej oraz naruszenia zasady pewności prawa, uznając błędy w sentencji decyzji za oczywiste omyłki podlegające sprostowaniu. W konsekwencji skarga została oddalona, a skarżąca obciążona kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, dowody używania znaku towarowego na terytorium jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające do wykazania jego charakteru odróżniającego w następstwie używania na całym terytorium Unii Europejskiej, jeśli nie wykazano wpływu tego używania na inne państwa członkowskie.
Uzasadnienie
Sąd UE podkreślił jednolity charakter unijnego znaku towarowego, który wymaga wykazania charakteru odróżniającego (samoistnego lub uzyskanego w następstwie używania) na całym terytorium Unii. W przypadku braku takich dowodów dla całego terytorium UE, nawet pozytywne stwierdzenie uzyskania charakteru odróżniającego w jednym państwie członkowskim nie wpływa na wynik postępowania w całości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwany (EUIPO) i interwenientka (Beata Oraczewska)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. | spolka | skarżący |
| Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
| Beata Oraczewska | osoba_fizyczna | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 1 lit. b) i c)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Przepisy dotyczące braku samoistnego charakteru odróżniającego i charakteru opisowego znaku towarowego.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Przepis dotyczący uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Podstawa unieważnienia prawa do znaku towarowego.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Przepis dotyczący unieważnienia prawa do znaku, który uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 94 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Obowiązek uzasadnienia decyzji EUIPO.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 95 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Obowiązek oceny dowodów przez Izbę Odwoławczą.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 102 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Sprostowanie błędów i oczywistych omyłek w decyzjach EUIPO.
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.
Pomocnicze
TFUE art. 296 § akapit drugi
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Wymóg jasnego i jednoznacznego uzasadnienia aktu.
Regulamin postępowania przed Sądem art. 126
Możliwość orzeczenia postanowieniem bez dalszych czynności procesowych w przypadku oczywistej bezzasadności skargi.
Regulamin postępowania przed Sądem art. 134 § § 1
Obciążenie kosztami strony przegrywającej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania charakteru odróżniającego unijnego znaku towarowego na całym terytorium Unii Europejskiej, mimo używania go jedynie w jednym państwie członkowskim. Błędy w oznaczeniu numeru znaku towarowego i postępowania w sentencji decyzji EUIPO jako oczywiste omyłki podlegające sprostowaniu.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 przez niepełną ocenę dowodów i nieuzasadnione zastosowanie zasady ekonomii procesowej. Naruszenie art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 przez niewystarczające uzasadnienie decyzji w odniesieniu do odbiorców w Polsce. Naruszenie art. 59 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 przez dowolne uznanie, że dowody z jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające. Naruszenie zasady pewności prawa przez błędy w sentencji decyzji.
Godne uwagi sformułowania
charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania powinien był zostać wykazany w całej Unii. błędy wymienione w pkt 58 ani nie miały wpływu na istotę sprawy, ani nie spowodowały uzasadnionych wątpliwości co do znaku towarowego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji.
Skład orzekający
N. Półtorak
prezeska
G. Hesse
sędzia
I. Dimitrakopoulos
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykazanie, że dla unijnego znaku towarowego charakter odróżniający musi być udowodniony na całym terytorium UE, a dowody z jednego państwa członkowskiego nie wystarczą bez wykazania wpływu na inne rynki."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wykazania charakteru odróżniającego na całym terytorium UE. Interpretacja zasady ekonomii procesowej w kontekście oceny dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych UE – wymogu wykazania charakteru odróżniającego na całym terytorium Unii, co ma istotne implikacje praktyczne dla przedsiębiorców. Zawiera również ciekawy wątek dotyczący sprostowania błędów w decyzjach urzędowych.
“Czy używanie znaku towarowego w Polsce wystarczy, by chronić go w całej UE? Sąd UE odpowiada.”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI