T-211/25

Sąd2026-02-11
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokasad_ogolny
znak towarowyunijny znak towarowycharakter odróżniającyEUIPOunieważnieniepostępowaniepolskarynek UE

Podsumowanie

Sąd UE oddalił skargę Agencji Wydawniczej Technopol sp. z o.o. na decyzję EUIPO, uznając, że znak towarowy z liczbą '200' nie uzyskał charakteru odróżniającego na terytorium całej Unii Europejskiej, mimo dowodów używania go jedynie w Polsce.

Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. zaskarżyła decyzję EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego z liczbą '200' dla materiałów drukowanych i gier logicznych. Skarżąca argumentowała, że znak uzyskał charakter odróżniający w wyniku używania, jednak dowody dotyczyły jedynie Polski. Sąd UE uznał, że dla unijnego znaku towarowego wymagane jest wykazanie charakteru odróżniającego na całym terytorium UE, co nie zostało spełnione, i oddalił skargę.

Sprawa dotyczyła skargi Agencji Wydawniczej Technopol sp. z o.o. na decyzję EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego nr 3418845 zawierającego liczbę '200'. Znak ten został zarejestrowany dla materiałów drukowanych (broszury, czasopisma, gazety) oraz gier logicznych (układanki, rebusy, krzyżówki). Wniosek o unieważnienie oparto na art. 59 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia 2017/1001, wskazując na brak samoistnego charakteru odróżniającego i opisowy charakter znaku. Po prawomocnym stwierdzeniu braku samoistnego charakteru odróżniającego, EUIPO badało, czy znak uzyskał charakter odróżniający w wyniku używania (art. 59 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 3 rozporządzenia). Skarżąca przedstawiła dowody używania znaku, jednak dotyczyły one wyłącznie terytorium Polski. Izba Odwoławcza EUIPO uznała, że ze względu na jednolity charakter unijnego znaku towarowego, charakter odróżniający musi być wykazany na całym terytorium Unii, co nie nastąpiło. Sąd UE (druga izba) oddalił skargę, podzielając stanowisko EUIPO. Sąd podkreślił, że choć nie wymaga się dowodów z każdego państwa członkowskiego z osobna, to jednak właściciel unijnego znaku towarowego musi wykazać uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania na całym terytorium Unii. Dowody ograniczone do jednego państwa członkowskiego, nawet jeśli wykazują sukces na tym rynku, nie są wystarczające do ekstrapolacji na całą UE, chyba że istnieją szczególne okoliczności (np. wspólny rynek, bliskość kulturowa/językowa), które nie zostały wykazane w tej sprawie. Sąd uznał skargę za prawnie oczywiście bezzasadną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, dowody używania znaku towarowego ograniczone do jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające do wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania na całym terytorium Unii Europejskiej, chyba że istnieją szczególne okoliczności uzasadniające ekstrapolację.

Uzasadnienie

Sąd UE podkreślił jednolity charakter unijnego znaku towarowego, który wymaga wykazania charakteru odróżniającego na całym terytorium UE. Dowody ograniczone do jednego kraju nie są automatycznie wystarczające, a ciężar dowodu spoczywa na właścicielu znaku. Sąd powołał się na orzecznictwo, zgodnie z którym nie można wykluczyć, że dowody z jednego państwa członkowskiego mogą mieć znaczenie dla kilku państw lub całej Unii, ale wymaga to wykazania konkretnych okoliczności (np. wspólna sieć dystrybucji, bliskość kulturowa/językowa), czego skarżąca nie uczyniła.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

EUIPO i interwenientka

Strony

NazwaTypRola
Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o.spolkaskarżący
Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uepozwany
Beata Oraczewskaosoba_fizycznainterwenient

Przepisy (10)

Główne

Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Przepis dotyczący badania uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania po rejestracji znaku.

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.

Pomocnicze

Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 1 lit. b) i c)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Przepisy te określają podstawy unieważnienia znaku towarowego z powodu braku samoistnego charakteru odróżniającego lub charakteru opisowego.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Przepis ten stanowi, że art. 7 ust. 1 lit. b), c) i d) nie ma zastosowania, jeżeli znak towarowy w wyniku używania uzyskał charakter odróżniający.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. a)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Podstawa wniosku o unieważnienie prawa do znaku towarowego.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 94 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Obowiązek uzasadnienia decyzji EUIPO.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 95 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Obowiązek oceny dowodów przez Izby Odwoławcze.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 1 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Definicja jednolitego charakteru unijnego znaku towarowego.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 139 § 1 lit. b) i ust. 2 lit. b)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Przepisy dotyczące konwersji znaku UE na krajowy znak towarowy.

TFUE art. 296 § akapit drugi

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Ogólny obowiązek uzasadnienia aktów prawa UE.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dowody używania unijnego znaku towarowego ograniczone do jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające do wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania na całym terytorium UE. Jednolity charakter unijnego znaku towarowego wymaga wykazania jego charakteru odróżniającego na całym terytorium Unii. Brak wykazania przez skarżącą szczególnych okoliczności uzasadniających ekstrapolację dowodów z Polski na całą UE.

Odrzucone argumenty

Znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w wyniku używania na terytorium Polski. Izba Odwoławcza EUIPO nie oceniła wszystkich dowodów i niezasadnie zastosowała zasadę ekonomii procesowej. Izba Odwoławcza EUIPO nie uzasadniła wystarczająco decyzji w odniesieniu do odbiorców w Polsce. Rynek czasopism szaradziarskich jest rynkiem krajowym, co uzasadnia uznanie dowodów z Polski za wystarczające.

Godne uwagi sformułowania

ze względu na jednolity charakter unijnego znaku towarowego zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 przedmiotowe oznaczenie powinno posiadać charakter odróżniający – samoistny lub uzyskany w następstwie używania – na całym terytorium Unii ani argumentacja skarżącej, ani przedstawione dowody nie pozwoliły wykazać, iż używanie rozpatrywanego znaku towarowego w Polsce mogło, na zasadzie ekstrapolacji, spowodować uzyskanie przez ten znak charakteru odróżniającego w następstwie używania w innych państwach Unii. w braku wykazanego poza Polską charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania spornego znaku towarowego kwestia, czy ów znak uzyskał taki charakter w tym państwie członkowskim, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sporu.

Skład orzekający

N. Półtorak

prezeska

G. Hesse

sędzia

I. Dimitrakopoulos

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykazanie charakteru odróżniającego unijnego znaku towarowego w następstwie używania na całym terytorium UE; znaczenie dowodów z jednego państwa członkowskiego dla całego rynku UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji znaku opisowego/pozbawionego charakteru odróżniającego, który mógł uzyskać go w wyniku używania. Wymaga wykazania szerszego zasięgu niż tylko jedno państwo członkowskie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych UE – jak wykazać używanie znaku na całym terytorium Unii, gdy dowody pochodzą tylko z jednego kraju. Jest to istotne dla firm działających na rynku unijnym.

Czy polskie dowody używania znaku towarowego wystarczą na całą Unię Europejską?

Sektor

własność intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI