T-210/25

Sąd2026-02-11
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokasad_ogolny
znak towarowy UEunieważnieniecharakter odróżniającyEUIPOrynek wewnętrznyprawo własności intelektualnejznaki opisoweznaki graficzne

Podsumowanie

Sąd UE oddalił skargę Agencji Wydawniczej Technopol sp. z o.o. na decyzję EUIPO, uznając, że znak towarowy "300" nie uzyskał charakteru odróżniającego na terytorium całej Unii Europejskiej, mimo dowodów używania jedynie w Polsce.

Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. zaskarżyła decyzję EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego "300" dla krzyżówek i rebusów. Skarżąca argumentowała, że znak uzyskał charakter odróżniający w wyniku używania, jednak dowody dotyczyły jedynie Polski. EUIPO i Sąd uznały, że dla unijnego znaku towarowego wymagane jest wykazanie charakteru odróżniającego na całym terytorium UE, co nie zostało spełnione. W konsekwencji skarga została oddalona.

Sprawa dotyczyła skargi Agencji Wydawniczej Technopol sp. z o.o. na decyzję Izby Odwoławczej EUIPO, która unieważniła prawo do graficznego unijnego znaku towarowego "300" dla towarów z klasy 16 (krzyżówki i rebusy). Podstawą unieważnienia był brak samoistnego charakteru odróżniającego oraz charakter opisowy znaku, a także brak wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w wyniku używania na całym terytorium Unii Europejskiej. Skarżąca przedstawiła dowody używania znaku jedynie w Polsce, argumentując, że rynek czasopism szaradziarskich ma charakter krajowy. Sąd UE (druga izba) oddalił skargę, podzielając stanowisko EUIPO. Sąd podkreślił, że ze względu na jednolity charakter unijnego znaku towarowego, konieczne jest wykazanie uzyskania charakteru odróżniającego w wyniku używania na całym terytorium UE. Dowody ograniczone do jednego państwa członkowskiego, nawet jeśli wykazują używanie, nie są wystarczające, chyba że można je ekstrapolować na inne rynki, co w tym przypadku nie zostało wykazane. Sąd uznał, że skarżąca nie sprostała ciężarowi dowodu, a jej argumenty dotyczące specyfiki rynku i braku obowiązku prowadzenia działalności na całym terytorium UE nie były wystarczające do uwzględnienia skargi. W konsekwencji skarga została oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, dowody używania znaku towarowego ograniczone do jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające do wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w wyniku używania na całym terytorium Unii Europejskiej, chyba że można je ekstrapolować na inne rynki, co nie zostało wykazane w tej sprawie.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił jednolity charakter unijnego znaku towarowego, co wymaga wykazania charakteru odróżniającego na całym terytorium UE. Dowody z jednego kraju nie są automatycznie ekstrapolowane na całą UE, a ciężar dowodu spoczywa na właścicielu znaku. Skarżąca nie wykazała, aby używanie znaku w Polsce miało wpływ na jego rozpoznawalność w innych państwach członkowskich.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

EUIPO i interwenientka

Strony

NazwaTypRola
Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o.spolkaskarżący
Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uepozwany
Beata Oraczewskaosoba_fizycznainterwenient

Przepisy (12)

Główne

Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 1 lit. b) i c)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Przepisy dotyczące braku samoistnego charakteru odróżniającego i charakteru opisowego znaku towarowego.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Przepis dotyczący uzyskania charakteru odróżniającego w wyniku używania.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1 lit. a)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Podstawa unieważnienia prawa do znaku towarowego.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Przepis dotyczący badania uzyskania charakteru odróżniającego w wyniku używania po stwierdzeniu braku samoistnego charakteru odróżniającego.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 94 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Obowiązek uzasadnienia decyzji EUIPO.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 95 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Obowiązek oceny dowodów.

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.

Pomocnicze

TFUE art. 296 § akapit drugi

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Ogólny wymóg uzasadnienia aktów instytucji UE.

Regulamin postępowania art. 126

Regulamin postępowania przed Sądem

Możliwość orzekania postanowieniem bez dalszych czynności procesowych w przypadku oczywistej bezzasadności skargi.

Regulamin postępowania art. 134 § 1

Regulamin postępowania przed Sądem

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 1 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Jednolity charakter unijnego znaku towarowego.

Rozporządzenie 2017/1001 art. 139 § 1 lit. b) i ust. 2 lit. b)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Możliwość konwersji znaku towarowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Unijny znak towarowy musi wykazywać charakter odróżniający na całym terytorium UE. Dowody używania znaku ograniczone do jednego państwa członkowskiego nie są wystarczające, jeśli nie można ich ekstrapolować na inne rynki. Ciężar dowodu uzyskania charakteru odróżniającego w wyniku używania spoczywa na właścicielu znaku. Uzasadnienie decyzji EUIPO było wystarczające.

Odrzucone argumenty

Dowody używania znaku w Polsce powinny być wystarczające do wykazania charakteru odróżniającego w całej UE. Rynek czasopism szaradziarskich ma charakter krajowy. EUIPO nie oceniło wszystkich dowodów i niezasadnie zastosowało zasadę ekonomii procesowej. Sąd nie powinien oceniać strategii biznesowych skarżącej.

Godne uwagi sformułowania

ze względu na jednolity charakter unijnego znaku towarowego zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 przedmiotowe oznaczenie powinno posiadać charakter odróżniający – samoistny lub uzyskany w następstwie używania – na całym terytorium Unii w braku wykazanego poza Polską charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania spornego znaku towarowego kwestia, czy ów znak uzyskał taki charakter w tym państwie członkowskim, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sporu.

Skład orzekający

N. Półtorak

prezeska

G. Hesse

sędzia

I. Dimitrakopoulos

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykazanie konieczności udowodnienia charakteru odróżniającego unijnego znaku towarowego na całym terytorium UE, nawet w przypadku rynków o charakterze krajowym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wykazania używania znaku na całym terytorium UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych UE – wymogu wykazania używania na całym terytorium Unii, co ma praktyczne implikacje dla przedsiębiorców.

Czy polskie dowody używania znaku towarowego wystarczą dla całej UE? Sąd UE odpowiada.

Sektor

media

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI