T-208/08 i T-209/08

Sąd częściowo uwzględnił skargi Gosselin Group i Stichting Administratiekantoor Portielje, stwierdzając nieważność decyzji Komisji w części dotyczącej Portielje oraz ograniczając okres naruszenia przypisywany Gosselin, co skutkowało obniżeniem nałożonej grzywny.

Sprawa dotyczyła decyzji Komisji Europejskiej stwierdzającej naruszenie art. 81 WE przez kartel na rynku usług przeprowadzek międzynarodowych w Belgii. Skarżące, Gosselin Group i jej spółka dominująca Portielje, kwestionowały decyzję, zarzucając m.in. brak podstaw do przypisania odpowiedzialności Portielje, brak odczuwalnego wpływu na handel, błędy w ustaleniu czasu trwania naruszenia oraz niewłaściwe obliczenie grzywny. Sąd stwierdził nieważność decyzji w części dotyczącej Portielje, uznając ją za niebędącą przedsiębiorstwem w rozumieniu prawa konkurencji. Ponadto, Sąd ograniczył okres naruszenia przypisywany Gosselin z powodu braku dowodów na jej udział w kartelu przez cały wskazany przez Komisję czas, co skutkowało obniżeniem nałożonej grzywny.

Sprawa T-208/08 i T-209/08 dotyczyła skarg wniesionych przez Gosselin Group NV oraz Stichting Administratiekantoor Portielje przeciwko Komisji Europejskiej. Komisja wydała decyzję stwierdzającą naruszenie art. 81 Traktatu WE (obecnie art. 101 TFUE) przez kartel na rynku usług przeprowadzek międzynarodowych w Belgii, obejmujący ustalanie cen, podział rynku i manipulowanie przetargami. Skarżące kwestionowały tę decyzję, podnosząc szereg zarzutów. Sąd (ósma izba) rozpatrzył zarzuty dotyczące przede wszystkim: 1. Pojęcia przedsiębiorstwa i możliwości przypisania odpowiedzialności Portielje, jako spółce dominującej, za działania Gosselin. Sąd uznał, że Portielje nie jest przedsiębiorstwem w rozumieniu prawa konkurencji, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej, a jedynie pełni funkcję powiernika akcji. W związku z tym stwierdził nieważność decyzji Komisji w części dotyczącej Portielje. 2. Braku odczuwalnego ograniczenia konkurencji i wpływu na handel między państwami członkowskimi. Sąd uznał, że praktyki kartelu (pozorne kosztorysy, prowizje) stanowiły oczywiste ograniczenie konkurencji i miały odczuwalny wpływ na handel, odrzucając tym samym ten zarzut. 3. Błędów w ustaleniu czasu trwania naruszenia przypisywanego Gosselin. Sąd stwierdził brak wystarczających dowodów na udział Gosselin w kartelu w okresie od 30 października 1993 r. do 14 listopada 1996 r. i nakazał wyłączenie tego okresu z czasu trwania naruszenia, co skutkowało obniżeniem nałożonej grzywny. 4. Niewłaściwego obliczenia grzywny, w tym ustalenia wartości sprzedaży i uwzględnienia okoliczności łagodzących. Sąd uznał, że Komisja prawidłowo zastosowała wytyczne dotyczące grzywien, jednakże w związku z ograniczeniem okresu naruszenia, konieczne było ponowne przeliczenie grzywny. Sąd odrzucił argumenty dotyczące braku uwzględnienia okoliczności łagodzących. Ostatecznie, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim stwierdzała ona udział Gosselin w naruszeniu w określonym okresie, oraz obniżył wysokość grzywny nałożonej na Gosselin do 2,32 mln EUR. W pozostałym zakresie skargi oddalono. Kosztami postępowania w sprawie T-209/08 obciążono Komisję Europejską, natomiast w sprawie T-208/08 każda strona poniosła własne koszty.

Zagadnienia prawne (11)

Strony

Przepisy (6)

Skład orzekający

Powiązane tematy