T-20/14

Sąd2014-11-11
cjeuprawo_ue_ogolneprawo_pracy_urzednikow_UEWysokasad_ogolny
regulamin pracowniczyurzędnicy UEkoszty podróżyczas podróżydodatek zagranicznyniedopuszczalność skargiindywidualne oddziaływanieodpowiedzialność pozaumowna

Podsumowanie

Sąd odrzucił skargę urzędniczki na zmiany w regulaminie pracowniczym, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku indywidualnego oddziaływania oraz bezzasadną w części dotyczącej odszkodowania.

Urzędniczka Rady UE zaskarżyła zmiany w regulaminie pracowniczym, które uzależniły zwrot kosztów podróży i czas podróży od dodatku zagranicznego lub dodatku z tytułu zamieszkiwania za granicą. Skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności przepisów oraz odszkodowania. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ przepisy te miały charakter generalny i nie dotyczyły skarżącej indywidualnie. Żądanie odszkodowania zostało oddalone z powodu braku bezpośredniego związku przyczynowego między zmianami a rzekomą szkodą.

Skarżąca, urzędniczka Rady UE, wniosła skargę o stwierdzenie nieważności przepisów rozporządzenia nr 1023/2013, które uzależniły zwrot kosztów corocznej podróży i przyznanie czasu podróży od dodatku zagranicznego lub dodatku z tytułu zamieszkiwania za granicą. Domagała się również odszkodowania za szkodę materialną i krzywdę. Sąd (ósma izba) rozpoznał zarzuty niedopuszczalności podniesione przez Parlament Europejski i Radę UE. W odniesieniu do żądania stwierdzenia nieważności, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, iż zaskarżone przepisy, mające charakter generalny, dotyczyły jej indywidualnie, co jest warunkiem dopuszczalności skargi na podstawie art. 263 TFUE. Argumenty skarżącej dotyczące naruszenia prawa do informacji, praw nabytych czy zasady proporcjonalności nie mogły przezwyciężyć tego braku. W części dotyczącej żądania odszkodowania, Sąd stwierdził brak bezpośredniego i pewnego związku przyczynowego między zaskarżonymi przepisami a rzekomymi szkodami, które mogły wynikać jedynie z indywidualnych decyzji Rady jako pracodawcy. W konsekwencji, Sąd odrzucił skargę jako w części oczywiście niedopuszczalną, a w części oczywiście bezzasadną, umarzając jednocześnie postępowanie w przedmiocie wniosku Komisji o dopuszczenie do udziału w sprawie jako interwenient.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga o stwierdzenie nieważności aktu o charakterze generalnym wniesiona przez osobę fizyczną jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy akt ten dotyczy skarżącego bezpośrednio i indywidualnie. W tym przypadku skarżąca nie wykazała indywidualnego oddziaływania przepisów na jej sytuację.

Uzasadnienie

Sąd przypomniał utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym akty o charakterze generalnym mogą być zaskarżone przez osoby fizyczne tylko w przypadku bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania, wynikającego ze szczególnych cech lub sytuacji faktycznej odróżniającej skarżącego od innych. Argumenty oparte na prawie do informacji czy zmianie praw nabytych nie wystarczyły do wykazania indywidualizacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej

Strony

NazwaTypRola
Huynh Duong Vi Nguyenosoba_fizycznaskarżąca
Parlament Europejskiinstytucja_uestrona pozwana
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uestrona pozwana
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (11)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przepis ten określa warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności aktów prawa Unii wniesionej przez osoby fizyczne lub prawne, wymagając bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania aktu na skarżącego.

TFUE art. 340

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przepis regulujący odpowiedzialność pozaumowną Unii Europejskiej.

Rozporządzenie nr 1023/2013 art. 1 ust. 65 lit. b)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013

Zmiana art. 7 załącznika V regulaminu pracowniczego, uzależniająca dodatkowy urlop od dodatku zagranicznego.

Rozporządzenie nr 1023/2013 art. 1 ust. 67 lit. d)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013

Zmiana art. 8 załącznika VII regulaminu pracowniczego, uzależniająca zwrot kosztów podróży od dodatku zagranicznego lub dodatku z tytułu zamieszkiwania za granicą.

Pomocnicze

TFUE art. 336

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna przyjęcia rozporządzenia nr 1023/2013 dotyczącego regulaminu pracowniczego urzędników UE.

TFUE art. 270

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przepis dotyczący jurysdykcji sądów Unii w sporach między Unią a jej pracownikami.

Karta Praw Podstawowych art. 27

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do informacji i konsultacji z pracownikami.

Regulamin pracowniczy art. 4 załącznika VII

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej

Przepisy dotyczące dodatku zagranicznego i dodatku z tytułu zamieszkiwania za granicą (w brzmieniu do 31.12.2013).

Regulamin pracowniczy art. 7 załącznika VII

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej

Przepisy dotyczące zwrotu kosztów podróży (w brzmieniu do 31.12.2013).

Regulamin pracowniczy art. 8 załącznika VII

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej

Przepisy dotyczące zryczałtowanego zwrotu kosztów podróży (w brzmieniu do 31.12.2013).

Regulamin pracowniczy art. 7 załącznika V

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej

Przepisy dotyczące dodatkowego urlopu z tytułu czasu podróży (w brzmieniu do 31.12.2013).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy rozporządzenia nr 1023/2013 mają charakter generalny i nie dotyczą skarżącej indywidualnie. Brak bezpośredniego i pewnego związku przyczynowego między zaskarżonymi przepisami a rzekomą szkodą.

Odrzucone argumenty

Zaskarżone przepisy naruszają prawo do informacji i konsultacji (art. 27 Karty Praw Podstawowych). Zaskarżone przepisy naruszają zasadę poszanowania praw nabytych, prawo międzyczasowe i zasadę pewności prawa. Zaskarżone przepisy naruszają zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań. Zaskarżone przepisy naruszają zasadę równego traktowania. Zaskarżone przepisy naruszają zasadę proporcjonalności. Zaskarżone przepisy dotyczą skarżącej indywidualnie ze względu na ograniczoną grupę osób i utratę praw nabytych. Odmowa uznania indywidualnego oddziaływania narusza prawo do skutecznego środka prawnego.

Godne uwagi sformułowania

aktów o charakterze generalnym, aktów ustawodawczych, w odniesieniu do których art. 263 akapit czwarty TFUE poddaje dopuszczalność skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej przez osobę fizyczną lub prawną warunkowi, iż akt taki dotyczy skarżącego bezpośrednio i indywidualnie aby akt dotyczył skarżących bezpośrednio i indywidualnie, jeżeli zaskarżony akt ma wpływ na ich sytuację ze względu na szczególne dla nich cechy charakterystyczne lub na sytuację faktyczną, która odróżnia je od wszelkich innych osób i w związku z tym indywidualizuje w sposób podobny jak adresata nie istnieje bowiem prawo nabyte do zwrotu kosztów podróży i do czasu podróży na rzecz urzędników niepobierających dodatku zagranicznego lub dodatku z tytułu zamieszkiwania za granicą. nie występuje bezpośredni i pewny związek pomiędzy tymi przepisami i podnoszonymi szkodami, ponieważ te ostatnie mogą wynikać w konkretnym przypadku jedynie z decyzji instytucji zatrudniającej skarżącą

Skład orzekający

D. Gratsias

prezes

M. Kancheva

sprawozdawca

C. Wetter

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi o stwierdzenie nieważności aktów o charakterze generalnym wniesionej przez urzędnika UE; warunki indywidualnego oddziaływania aktu; przesłanki odpowiedzialności pozaumownej UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji urzędników UE i interpretacji przepisów dotyczących ich świadczeń socjalnych; wymaga ścisłego przestrzegania wymogu indywidualnego oddziaływania dla dopuszczalności skargi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy praw urzędników UE i interpretacji przepisów dotyczących ich świadczeń, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie pracy UE. Pokazuje też, jak trudne jest zaskarżenie aktów o charakterze generalnym.

Czy urzędnik UE może zaskarżyć zmiany w regulaminie pracowniczym? Sąd wyjaśnia, kiedy skarga jest dopuszczalna.

Sektor

prawo_pracy

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI