T-193/16
Podsumowanie
Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności Oświadczenia UE-Turcja z 18 marca 2016 r., uznając brak swojej właściwości do jej rozpoznania, ponieważ dokument ten nie stanowił aktu instytucji UE, a jedynie polityczne porozumienie między szefami państw członkowskich a Turcją.
Skarżący wniósł skargę o stwierdzenie nieważności Oświadczenia UE-Turcja z 18 marca 2016 r., uznając je za umowę międzynarodową zawartą przez Radę Europejską. Rada Europejska wniosła o odrzucenie skargi z powodu braku właściwości Sądu. Sąd, analizując kontekst i treść oświadczenia, stwierdził, że zostało ono zawarte przez szefów państw członkowskich UE i premiera Turcji jako polityczne porozumienie, a nie akt instytucji UE. W związku z tym Sąd uznał, że nie posiada właściwości do rozpoznania skargi i odrzucił ją, umarzając jednocześnie postępowanie w sprawie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.
Skarżący, obywatel Afganistanu, wniósł skargę o stwierdzenie nieważności Oświadczenia UE-Turcja z dnia 18 marca 2016 r., uznając je za umowę międzynarodową zawartą przez Radę Europejską. Skarżący twierdził, że oświadczenie to, dotyczące zasad readmisji migrantów, narusza prawo UE i prawo międzynarodowe. Rada Europejska wniosła o odrzucenie skargi, podnosząc zarzut braku właściwości Sądu. Argumentowała, że oświadczenie nie jest aktem instytucji UE, lecz politycznym porozumieniem między szefami państw członkowskich a Turcją, zawartym podczas szczytu międzynarodowego, a nie posiedzenia Rady Europejskiej. Sąd, po analizie dokumentów i wyjaśnień stron, uznał, że oświadczenie UE-Turcja, mimo pewnej dwuznaczności sformułowań, zostało zawarte przez szefów państw i rządów państw członkowskich UE w charakterze przedstawicieli tych państw, a nie jako instytucja Rady Europejskiej. W związku z tym Sąd stwierdził, że nie posiada właściwości do rozpoznania skargi opartej na art. 263 TFUE, ponieważ nie dotyczy ona aktu instytucji UE. Skarga została odrzucona, a postępowanie w sprawie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta umorzone. Sąd orzekł, że każda ze stron ponosi własne koszty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd nie jest właściwy do rozpoznania skargi o stwierdzenie nieważności aktu, który nie stanowi aktu instytucji, organu lub jednostki organizacyjnej Unii, lecz jest politycznym porozumieniem między państwami członkowskimi a państwem trzecim.
Uzasadnienie
Sąd analizuje charakter prawny Oświadczenia UE-Turcja z 18 marca 2016 r. Stwierdza, że oświadczenie to, mimo pewnych dwuznaczności w sformułowaniach, zostało zawarte przez szefów państw i rządów państw członkowskich UE w charakterze przedstawicieli tych państw, a nie jako instytucja Rady Europejskiej. W związku z tym nie jest to akt instytucji UE podlegający kontroli na podstawie art. 263 TFUE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
Rada Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| NG | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rada Europejska | instytucja_ue | pozwana |
| NQ, NR, NS, NT, NU i NV | inne | interwenient |
| Amnesty International | inne | interwenient |
| Królestwo Belgii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Grecka | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa zakres kontroli sądowej nad aktami instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii.
Pomocnicze
TFUE art. 218
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy procedury zawierania umów międzynarodowych przez Unię.
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej art. 21
Dotyczy kontroli aktów prawnych.
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 47
Dotyczy prawa do skutecznego środka prawnego i rzetelnego procesu sądowego.
TUE art. 15 § 1
Traktat o Unii Europejskiej
Określa skład i zadania Rady Europejskiej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oświadczenie UE-Turcja nie jest aktem instytucji UE, lecz politycznym porozumieniem między szefami państw członkowskich a Turcją. Sąd nie posiada właściwości do rozpoznania skargi opartej na art. 263 TFUE, ponieważ nie dotyczy ona aktu instytucji UE.
Odrzucone argumenty
Oświadczenie UE-Turcja jest aktem prawnie wiążącym Unii Europejskiej, który można zaskarżyć. Rada Europejska jest organem właściwym do wydania tego aktu.
Godne uwagi sformułowania
Oświadczenie UE–Turcja [...] stanowi jedynie zobowiązanie polityczne zaciągnięte przez szefów państw czy też rządów państw członkowskich Unii wobec ich tureckiego partnera. Sąd nie posiada właściwości do orzekania w przedmiocie legalności umowy międzynarodowej zawartej przez państwa członkowskie.
Skład orzekający
I. Pelikánová
prezes
V. Valančius
sędzia
P. Nihoul
sędzia
J. Svenningsen
sprawozdawca
U. Öberg
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Określenie zakresu kontroli sądowej nad aktami niebędącymi aktami instytucji UE, w szczególności porozumieniami międzynarodowymi zawieranymi przez państwa członkowskie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Oświadczenia UE-Turcja i jego charakteru prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego politycznie i społecznie tematu kryzysu migracyjnego oraz relacji UE-Turcja, a także precyzyjnego rozgraniczenia kompetencji między instytucjami UE a państwami członkowskimi.
“Czy polityczne porozumienie UE z Turcją ws. migrantów było aktem prawnym? Sąd odpowiada: nie!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI