T-170/11
Podsumowanie
Sąd oddalił skargę dotyczącą odmowy rejestracji znaku towarowego, uznając, że dowód używania wcześniejszego znaku towarowego musi dotyczyć terytorium państwa członkowskiego UE, a nie Szwajcarii.
Skarżąca wniosła sprzeciw wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego, powołując się na wcześniejszy międzynarodowy znak towarowy. Dowodem używania wcześniejszego znaku przedstawiła dokumenty dotyczące Szwajcarii, argumentując, że na mocy konwencji z 1892 r. używanie w Szwajcarii jest równoważne używaniu w Niemczech. Sąd uznał, że w postępowaniu o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego dowód używania musi dotyczyć terytorium państwa członkowskiego UE, a nie państwa trzeciego, nawet jeśli prawo krajowe przewiduje inne rozwiązania. W konsekwencji oddalił skargę.
Sprawa dotyczyła sprzeciwu wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego BASKAYA. Skarżąca, Rivella International AG, powołała się na wcześniejszy międzynarodowy znak towarowy Passaia, który był zarejestrowany m.in. dla Niemiec. W celu wykazania rzeczywistego używania wcześniejszego znaku, skarżąca przedstawiła dowody używania znaku w Szwajcarii, opierając się na konwencji z 1892 r. między Szwajcarią a Niemcami, która traktowała używanie w jednym z tych państw jako równoważne używaniu w drugim. Sąd (szósta izba) oddalił skargę skarżącej, stwierdzając, że w postępowaniu o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego, zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009, dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego musi dotyczyć terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym znak jest chroniony. Sąd podkreślił, że przepisy rozporządzenia nr 207/2009 wyczerpująco regulują kwestię terytorialnego aspektu używania znaków towarowych i nie ma potrzeby odwoływania się do przepisów prawa krajowego, w tym do dwustronnych konwencji międzynarodowych, które nie wiążą Unii. Sąd uznał również, że międzynarodowe znaki towarowe, których skutki wywierają w państwie członkowskim, powinny być traktowane na równi z krajowymi znakami towarowymi w kontekście wymogu wykazania używania. W związku z tym, brak dowodów używania znaku Passaia na terytorium Niemiec skutkował oddaleniem sprzeciwu i skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego musi dotyczyć terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym znak jest chroniony, zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009. Przepisy te wyczerpująco regulują tę kwestię i nie ma potrzeby odwoływania się do prawa krajowego ani dwustronnych konwencji międzynarodowych.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że postępowanie o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego podlega przepisom rozporządzenia nr 207/2009. Artykuł 42 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia jasno określa wymóg wykazania używania znaku na terytorium Wspólnoty lub państwa członkowskiego. Prawo krajowe i konwencje dwustronne nie mają zastosowania do określenia terytorium, w odniesieniu do którego należy udowodnić używanie znaku w ramach wspólnotowego postępowania w sprawie sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
OHIM i interwenient
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rivella International AG | spolka | skarżący |
| Urzad Harmonizacji w ramach Rynku Wewnetrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) | instytucja_ue | pozwany |
| Baskaya di Baskaya Alim e C. Sas | spolka | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 42 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Właściciel wcześniejszego znaku towarowego, który wnosi sprzeciw wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego, musi przedstawić dowód, że wcześniejszy znak był rzeczywiście używany we Wspólnocie (lub w państwie członkowskim w przypadku krajowych znaków towarowych) w okresie pięciu lat poprzedzających publikację zgłoszenia.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 42 § 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Ustęp 2 stosuje się do wcześniejszych krajowych znaków towarowych, zastępując używanie we Wspólnocie używaniem w państwie członkowskim, w którym wcześniejszy krajowy znak towarowy jest chroniony.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Określa, co oznaczają 'wcześniejsze znaki towarowe', w tym znaki towarowe będące przedmiotem rejestracji międzynarodowej wywierającej skutki w jednym z państw członkowskich.
Rozporządzenie nr 2868/95 art. 22 § 3
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94
Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego powinien zawierać wskazanie miejsca, czasu, zakresu oraz charakteru używania tego znaku.
Konwencja z 1892 r. art. 5 § 1
Konwencja między Szwajcarią a Niemcami dotycząca wzajemnej ochrony patentów, wzorów i znaków towarowych
Używanie znaku w jednym z umawiających się państw jest równoważne używaniu w drugim (stosowane przez skarżącą, ale odrzucone przez Sąd w kontekście prawa UE).
Dyrektywa 2008/95/WE art. 10 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE
Wymóg obowiązkowego używania znaku towarowego w danym państwie członkowskim.
TFUE art. 351
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy zobowiązań państw członkowskich wobec państw trzecich w momencie przystąpienia do UE (w kontekście konwencji dwustronnych).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego musi dotyczyć terytorium państwa członkowskiego UE, a nie państwa trzeciego. Przepisy rozporządzenia nr 207/2009 wyczerpująco regulują kwestię terytorialnego aspektu używania znaków towarowych w postępowaniu o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego. Międzynarodowe znaki towarowe z skutkami w państwie członkowskim są traktowane jako krajowe znaki towarowe w kontekście wymogu wykazania używania.
Odrzucone argumenty
Używanie znaku towarowego w Szwajcarii, na podstawie konwencji z 1892 r., jest równoważne używaniu w Niemczech i powinno być wystarczające do wykazania używania w postępowaniu o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego. Żądanie przedstawienia dowodów rzeczywistego używania nie jest możliwe w odniesieniu do międzynarodowego znaku towarowego na podstawie art. 42 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009.
Godne uwagi sformułowania
właściwe ramy prawne obejmują wyłącznie rozporządzenie nr 207/2009 wcześniejszy znak towarowy musi być rzeczywiście używany w państwie członkowskim, w którym podlega ochronie nie ma potrzeby dokonywania odesłania jakiegokolwiek przepisu prawa wewnętrznego państw członkowskich konwencja bilateralna, która zgodnie z art. 351 TFUE nie wiąże Unii, nie ma w niniejszym przypadku znaczenia znaki towarowe będące przedmiotem rejestracji międzynarodowej wywołującej skutki w jednym z państw członkowskich powinny zostać zrównane z krajowymi znakami towarowymi
Skład orzekający
H. Kanninen
prezes
N. Wahl
sprawozdawca
S. Soldevila Fragoso
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykazanie, że w postępowaniach dotyczących wspólnotowych znaków towarowych, dowód używania musi dotyczyć terytorium UE, a nie państw trzecich, nawet jeśli prawo krajowe lub konwencje dwustronne stanowią inaczej."
Ograniczenia: Dotyczy głównie postępowań przed OHIM i Sądami UE w zakresie wspólnotowych znaków towarowych. Interpretacja przepisów rozporządzenia nr 207/2009.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje kluczową zasadę prawa znaków towarowych UE: prymat prawa UE nad prawem krajowym w kontekście wspólnotowych znaków towarowych, co jest istotne dla praktyków.
“Szwajcarskie używanie znaku towarowego nie wystarczyło w UE: Sąd UE wyjaśnia zasady dowodzenia używania znaku.”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI