T-17/12
Podsumowanie
Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji odmawiającego zezwolenia na oświadczenie zdrowotne dotyczące wpływu wody na zmniejszenie ryzyka odwodnienia, uznając, że skarżący nie wykazali spełnienia wymogów prawnych, w tym wskazania czynnika ryzyka.
Skarżący, Moritz Hagenmeyer i Andreas Hahn, wnieśli skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji odmawiającego zezwolenia na oświadczenie zdrowotne dotyczące wpływu wody na zmniejszenie ryzyka odwodnienia. Sąd rozpatrzył zarzut niedopuszczalności podniesiony przez Komisję, uznając skargę za dopuszczalną. Następnie Sąd oddalił dziewięć zarzutów merytorycznych skarżących, w tym dotyczących braku konieczności wskazania czynnika ryzyka, nieprawidłowego uwzględnienia czynnika ryzyka, naruszenia zasady proporcjonalności, braku podstawy prawnej, wydania rozporządzenia zamiast decyzji, naruszenia podziału kompetencji, nieprzestrzegania terminów, niepełnego uwzględnienia uwag oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia. W konsekwencji skarga została oddalona, a skarżący obciążeni kosztami.
Skarga dotyczyła częściowej nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 1170/2011 odmawiającego zezwolenia na oświadczenie zdrowotne dotyczące wpływu wody na zmniejszenie ryzyka odwodnienia. Skarżący, Moritz Hagenmeyer i Andreas Hahn, złożyli wniosek o zezwolenie na oświadczenie „Regularne spożywanie dużych ilości wody może zmniejszyć ryzyko wystąpienia odwodnienia i towarzyszącego mu osłabienia wydolności organizmu”. Komisja odmówiła zezwolenia, uznając, że wniosek nie spełnia wymogów rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, ponieważ nie wskazano czynnika ryzyka w rozwoju choroby. Sąd rozpatrzył zarzut niedopuszczalności podniesiony przez Komisję, dotyczący braku interesu prawnego i legitymacji czynnej skarżących. Sąd uznał, że skarżący mają interes prawny i legitymację czynną, ponieważ złożyli indywidualny wniosek o zezwolenie, a zaskarżone rozporządzenie dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie. Następnie Sąd rozpatrzył dziewięć zarzutów merytorycznych skarżących. Kluczowym zarzutem było to, że Komisja błędnie uznała za konieczne wskazanie czynnika ryzyka. Sąd orzekł, że definicja oświadczenia o zmniejszaniu ryzyka choroby w rozporządzeniu nr 1924/2006 wymaga wskazania zarówno choroby, jak i czynnika ryzyka jej rozwoju. Sąd uznał, że skarżący nie wykazali, iż utrata wody w tkankach stanowi czynnik ryzyka, a jedynie opisuje stan choroby (odwodnienie). Sąd oddalił również zarzuty dotyczące naruszenia zasady proporcjonalności, braku podstawy prawnej, wydania rozporządzenia zamiast decyzji, naruszenia podziału kompetencji, nieprzestrzegania terminów, niepełnego uwzględnienia uwag oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia. W konsekwencji Sąd oddalił skargę w całości i obciążył skarżących kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, oświadczenie o zmniejszaniu ryzyka choroby wymaga wskazania zarówno choroby, jak i czynnika ryzyka jej rozwoju, a także stwierdzenia, że spożywanie danej żywności znacząco zmniejsza ten czynnik.
Uzasadnienie
Definicja oświadczenia o zmniejszaniu ryzyka choroby w rozporządzeniu nr 1924/2006 wyraźnie zawiera pojęcie 'czynnika ryzyka'. Wskazanie czynnika ryzyka jest niezbędne, aby Komisja mogła ocenić, jaki czynnik ryzyka w rozwoju jakiej choroby miałby być znacząco zmniejszany.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Moritz Hagenmeyer | osoba_fizyczna | skarżący |
| Andreas Hahn | osoba_fizyczna | skarżący |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | pozwana |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
rozporządzenie nr 1924/2006 art. 14 § 1 lit. a
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Oświadczenia o zmniejszaniu ryzyka choroby mogą być stosowane po uzyskaniu zezwolenia na wpisanie ich do wspólnotowego wykazu dopuszczalnych oświadczeń. Wymagają wskazania czynnika ryzyka.
rozporządzenie nr 1924/2006 art. 15 § 3
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Określa elementy, które wnioskodawca powinien zawrzeć we wniosku o udzielenie zezwolenia.
rozporządzenie nr 1924/2006 art. 2 § 2 pkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Definiuje oświadczenie o zmniejszaniu ryzyka choroby jako oświadczenie stwierdzające, sugerujące lub dające do zrozumienia, że spożywanie danej żywności znacząco zmniejsza jakiś czynnik ryzyka w rozwoju choroby.
TFUE art. 263 § akapit czwarty
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa warunki dopuszczalności skargi na akty, które dotyczą jednostki bezpośrednio i indywidualnie.
Pomocnicze
TFUE art. 288 § akapit drugi
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Stanowi, że rozporządzenie ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
dyrektywa 2000/13/WE art. 2 § ust. 2
Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Dotyczy zakazu przypisywania środkom spożywczym właściwości zapobiegania chorobom.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oświadczenie o zmniejszaniu ryzyka choroby wymaga wskazania czynnika ryzyka. Skarżący mieli interes prawny i legitymację czynną do wniesienia skargi. Odmowa zezwolenia z powodu braku wskazania czynnika ryzyka nie narusza zasady proporcjonalności. Wydanie rozporządzenia zamiast decyzji nie jest naruszeniem proceduralnym. Nieprzestrzeganie terminów proceduralnych nie skutkuje nieważnością aktu bez wykazania wpływu na treść rozporządzenia.
Odrzucone argumenty
Brak konieczności wskazania czynnika ryzyka. Komisja nie uwzględniła faktycznego wskazania czynnika ryzyka. Zaskarżone rozporządzenie jest nieproporcjonalne. Brak wystarczającej podstawy prawnej. Wydanie rozporządzenia zamiast decyzji. Naruszenie podziału kompetencji. Nieprzestrzeganie wyznaczonych terminów. Niepełne uwzględnienie uwag skarżących i zainteresowanych podmiotów trzecich. Naruszenie obowiązku uzasadnienia.
Godne uwagi sformułowania
„Oświadczenie o zmniejszaniu ryzyka choroby” wymaga wskazania czynnika ryzyka. Utrata wody w tkankach nie stanowi czynnika ryzyka, lecz opisuje stan choroby. Skarżący mieli interes prawny i legitymację czynną do wniesienia skargi. Nieprzestrzeganie terminów proceduralnych nie skutkuje nieważnością aktu bez wykazania wpływu na jego treść.
Skład orzekający
A. Dittrich
sprawozdawca
J. Schwarcz
sędzia
V. Tomljenović
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów dotyczących oświadczeń zdrowotnych o zmniejszaniu ryzyka choroby, w szczególności konieczności wskazania czynnika ryzyka."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przypadku oświadczenia o wpływie wody na zmniejszenie ryzyka odwodnienia, ale zasady interpretacji przepisów są ogólne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa żywnościowego i ochrony konsumentów, a mianowicie tego, jakie oświadczenia zdrowotne można umieszczać na produktach. Wyjaśnia, dlaczego pewne oświadczenia są odrzucane, co jest istotne dla producentów i konsumentów.
“Czy picie wody może być podstawą do oświadczenia zdrowotnego? Sąd wyjaśnia wymogi prawne.”
Sektor
żywność
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI