T-168/02
Podsumowanie
Sąd oddalił skargę organizacji IFAW o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odmawiającej dostępu do dokumentów pochodzących od państwa członkowskiego, uznając, że państwo to ma prawo wnioskować o nieujawnianie dokumentów bez konieczności uzasadniania swojego wniosku.
Organizacja IFAW zaskarżyła decyzję Komisji odmawiającą dostępu do dokumentów pochodzących od władz niemieckich, powołując się na błędną wykładnię art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001. Skarżąca argumentowała, że państwo członkowskie nie ma prawa weta, a ostateczna decyzja należy do instytucji. Sąd uznał jednak, że art. 4 ust. 5 rozporządzenia stanowi lex specialis, przyznając państwu członkowskiemu prawo do wnioskowania o nieujawnianie dokumentów bez konieczności uzasadniania, a instytucja jest zobowiązana do przestrzegania tego wniosku. Sąd oddalił również zarzut naruszenia obowiązku uzasadnienia decyzji przez Komisję.
Sprawa dotyczyła skargi organizacji IFAW o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej odmawiającej dostępu do dokumentów pochodzących od władz Republiki Federalnej Niemiec. IFAW wniosła o udostępnienie dokumentów dotyczących projektu powiększenia fabryki i likwidacji obszaru ochrony Mühlenberger Loch. Komisja odmówiła dostępu do dokumentów kategorii 'B' (pochodzących od władz niemieckich), powołując się na art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001, który stanowi, że państwo członkowskie może zażądać od instytucji nieujawniania dokumentu pochodzącego od niego bez jego uprzedniej zgody. IFAW argumentowała, że przepis ten nie przyznaje państwu członkowskiemu prawa weta, a ostateczna decyzja należy do Komisji. Sąd Pierwszej Instancji oddalił skargę, uznając, że art. 4 ust. 5 rozporządzenia stanowi lex specialis, który przyznaje państwu członkowskiemu prawo do wnioskowania o nieujawnianie dokumentów bez konieczności uzasadniania, a instytucja jest zobowiązana do przestrzegania tego wniosku. Sąd podkreślił, że przepis ten przejmuje brzmienie deklaracji nr 35 dołączonej do Traktatu z Amsterdamu i wyjaśnia, że rozporządzenie nie ma na celu modyfikacji ustawodawstwa krajowego w dziedzinie dostępu do dokumentów. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia obowiązku uzasadnienia decyzji przez Komisję, stwierdzając, że uzasadnienie było wystarczające, ponieważ Komisja działała zgodnie z wnioskiem państwa członkowskiego, które nie jest zobowiązane do jego uzasadniania. W konsekwencji skarga została oddalona, a IFAW obciążono kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, państwo członkowskie ma prawo wnioskować o nieujawnianie dokumentów od niego pochodzących, a instytucja jest zobowiązana do przestrzegania tego wniosku bez konieczności jego uzasadniania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 stanowi lex specialis, który przyznaje państwu członkowskiemu prawo do wnioskowania o nieujawnianie dokumentów, co instytucja musi uszanować. Przepis ten odzwierciedla deklarację nr 35 i nie modyfikuje ustawodawstwa krajowego w zakresie dostępu do dokumentów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwana (Komisja)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH | spolka | skarżący |
| Królestwo Niderlandów | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Szwecji | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Danii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | pozwana |
| Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
TFUE art. 255
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa prawo obywateli UE do dostępu do dokumentów instytucji UE.
Rozporządzenie nr 1049/2001 art. 4 § 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001
Nakłada na instytucje obowiązek konsultacji z państwem członkowskim lub stroną trzecią w celu oceny, czy wyjątek od dostępu może mieć zastosowanie, chyba że jest jednoznaczne, że dokument powinien lub nie powinien zostać ujawniony.
Rozporządzenie nr 1049/2001 art. 4 § 5
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001
Przyznaje państwu członkowskiemu prawo do wnioskowania o nieujawnianie dokumentu od niego pochodzącego bez jego uprzedniej zgody, co stanowi nakaz dla instytucji.
TFUE art. 253
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa obowiązek uzasadniania aktów instytucji UE.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1049/2001 art. 9 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001
Dotyczy ujawniania dokumentów 'sensytywnych' i wymaga zgody instytucji, która je stworzyła. Sąd uznał, że nie ma zastosowania do art. 4 ust. 5.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 przyznaje państwu członkowskiemu prawo do wnioskowania o nieujawnianie dokumentów od niego pochodzących, a instytucja jest zobowiązana do przestrzegania tego wniosku. Państwo członkowskie nie jest zobowiązane do uzasadniania swojego wniosku o nieujawnianie dokumentu. Decyzja Komisji odmawiająca dostępu na podstawie wniosku państwa członkowskiego jest wystarczająco uzasadniona, jeśli wskazuje na ten wniosek i podstawę prawną.
Odrzucone argumenty
Art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 nie przyznaje państwu członkowskiemu prawa weta, a ostateczna decyzja należy do instytucji. Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia decyzji, nie wyjaśniając powodów odmowy dostępu. Zasada autora, stosowana przed wejściem w życie rozporządzenia, nie ma zastosowania.
Godne uwagi sformułowania
wniosek państwa członkowskiego na mocy tego postanowienia stanowi nakaz skierowany do instytucji, aby nie ujawniała odpowiedniego dokumentu państwo członkowskie nie jest zobowiązane do uzasadnienia swojego wniosku złożonego przy zastosowaniu art. 4 ust. 5 rozporządzenia instytucja nie ma prawa badać, czy nieujawnienie odpowiedniego dokumentu jest uzasadnione ograniczenia nałożone zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia [...] nie miały wpływu na obowiązek instytucji, aby uzasadnić w sposób wystarczający decyzję oddalającą wniosek
Skład orzekający
P. Lindh
prezes
R. García-Valdecasas
sędzia
J. D. Cooke
sędzia
P. Mengozzi
sędzia
M. E. Martins Ribeiro
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 dotyczącego prawa państw członkowskich do wnioskowania o nieujawnianie dokumentów oraz obowiązków instytucji UE w tym zakresie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dostępu do dokumentów pochodzących od państw członkowskich, a nie ogólnych zasad dostępu do dokumentów instytucji UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu przejrzystości instytucji UE i relacji między instytucjami a państwami członkowskimi w kontekście dostępu do dokumentów. Choć nie jest to sprawa o wysokiej stawce finansowej, ma znaczenie praktyczne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym UE.
“Czy państwa członkowskie mogą blokować dostęp do dokumentów UE? TSUE wyjaśnia granice przejrzystości.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI