T-160/17
Podsumowanie
Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji o rozwiązaniu umowy o pracę z pracownikiem tymczasowym z powodu utraty zaufania, uznając naruszenie prawa do bycia wysłuchanym.
Skarżący, pracownik tymczasowy Komisji Europejskiej zatrudniony na czas nieokreślony, złożył skargę na decyzję o rozwiązaniu z nim umowy o pracę z powodu utraty zaufania. Zarzucił naruszenie prawa do bycia wysłuchanym oraz obowiązku uzasadnienia. Sąd uznał, że prawo do bycia wysłuchanym, gwarantowane przez Kartę praw podstawowych, zostało naruszone, ponieważ pracownik nie został skutecznie poinformowany o powodach utraty zaufania i nie miał możliwości przedstawienia swojego stanowiska. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
Skarżący, RY, pracownik tymczasowy Komisji Europejskiej zatrudniony na czas nieokreślony na podstawie art. 2 lit. c) Warunków zatrudnienia innych pracowników (WZIP), wniósł skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 kwietnia 2016 r. o rozwiązaniu z nim umowy o pracę ze skutkiem od 1 sierpnia 2016 r. z powodu utraty zaufania. Skarżący zarzucił naruszenie prawa do bycia wysłuchanym (art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych UE) oraz naruszenie obowiązku uzasadnienia (art. 41 ust. 2 lit. c) Karty). Po oddaleniu zażalenia przez organ upoważniony do zawierania umów (OUZU), sprawa trafiła do Sądu. Sąd, rozpatrując sprawę w składzie powiększonym, skupił się na zarzucie naruszenia prawa do bycia wysłuchanym. Komisja argumentowała, że w przypadku utraty zaufania wobec pracowników gabinetów członków Komisji, prawo do wysłuchania nie ma zastosowania. Sąd odrzucił ten argument, podkreślając powszechne zastosowanie art. 41 Karty praw podstawowych, który wymaga wysłuchania każdej osoby przed podjęciem indywidualnego środka negatywnie wpływającego na jej sytuację. Sąd stwierdził, że Komisja nie udowodniła, iż skarżący został skutecznie wysłuchany przed wydaniem decyzji, mimo że Komisja twierdziła o odbytych rozmowach. Brak dowodów (notatek, e-maili, świadków) oraz kwestionowanie przez skarżącego twierdzeń Komisji doprowadziły Sąd do wniosku o naruszeniu prawa do bycia wysłuchanym. Sąd uznał, że nie można wykluczyć, iż gdyby skarżący został należycie wysłuchany, procedura mogłaby zakończyć się innym rezultatem, zwłaszcza że oceny dotyczące jego pracy miały subiektywny charakter. W związku z tym, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, nie badając drugiego zarzutu dotyczącego uzasadnienia. Komisja została obciążona kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja o rozwiązaniu umowy o pracę na czas nieokreślony z członkiem personelu tymczasowego z powodu utraty zaufania nie może zostać wydana bez uprzedniego poszanowania prawa tego pracownika do bycia wysłuchanym, gwarantowanego w art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych.
Uzasadnienie
Prawo do bycia wysłuchanym jest fundamentalnym prawem gwarantowanym przez Kartę praw podstawowych i ma zastosowanie do wszelkich indywidualnych środków negatywnie wpływających na sytuację pracownika, w tym rozwiązania umowy o pracę. Nawet w przypadku utraty zaufania, pracownik musi mieć możliwość przedstawienia swojego stanowiska, aby zapobiec ewentualnym błędom lub nieporozumieniom.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_niewaznosc
Strona wygrywająca
skarżący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| RY | osoba_fizyczna | skarżący |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
WZIP art. 2 § lit. c)
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej
Określa podstawę zatrudnienia personelu tymczasowego.
WZIP art. 47 § lit. c) ppkt (i)
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej
Podstawa rozwiązania umowy o pracę.
Karta art. 41 § ust. 2 lit. a)
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje prawo do bycia wysłuchanym przed podjęciem indywidualnych środków negatywnie wpływających na sytuację prawną.
TFUE art. 270
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności decyzji instytucji UE dotyczących stosunków pracowniczych.
Pomocnicze
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej art. 90 § ust. 2
Podstawa złożenia zażalenia przez pracownika.
Karta art. 41 § ust. 2 lit. c)
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje prawo do dobrej administracji, w tym prawo do uzasadnienia decyzji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym gwarantowanego przez art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych UE. Komisja nie udowodniła, że skarżący został skutecznie wysłuchany przed wydaniem decyzji o rozwiązaniu umowy.
Odrzucone argumenty
Argument Komisji, że prawo do wysłuchania nie ma zastosowania w przypadku utraty zaufania wobec pracowników gabinetów członków Komisji.
Godne uwagi sformułowania
prawo każdego do bycia wysłuchanym, zanim zostaną podjęte indywidualne środki mogące negatywnie wpłynąć na jego sytuację prawo do bycia wysłuchanym gwarantuje każdej osobie możliwość użytecznego i skutecznego przedstawienia swojego stanowiska poszanowanie prawa do bycia wysłuchanym jest obowiązkowe nawet wtedy, gdy właściwe uregulowanie nie przewiduje wyraźnie takiej formalności utrata zaufania między skarżącym a członkiem Komisji znajduje swe podłoże w „trudnościach [skarżącego] z zaadoptowaniem się w pracy w kontekście instytucji Komisji i z wykonywaniem obowiązków odnośnie do kluczowych kwestii bezpieczeństwa” nie można wykluczyć, że procedura rozwiązania stosunku pracy mogła spowodować inny skutek, gdyby skarżący został należycie wysłuchany
Skład orzekający
S. Gervasoni
prezes
S. Gervasoni
sprawozdawca
L. Madise
sędzia
R. da Silva Passos
sędzia
K. Kowalik-Bańczyk
sędzia
C. Mac Eochaidh
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie fundamentalnego charakteru prawa do bycia wysłuchanym w postępowaniach administracyjnych UE, nawet w specyficznych sytuacjach utraty zaufania w stosunkach pracy z instytucjami UE. Podkreślenie obowiązku instytucji UE do udowodnienia przestrzegania tego prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracowników tymczasowych zatrudnionych na podstawie art. 2 lit. c) WZIP w instytucjach UE. Konieczność indywidualnej oceny, czy naruszenie prawa do wysłuchania mogło wpłynąć na wynik sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa pracowniczego w instytucjach UE – prawa do bycia wysłuchanym – i pokazuje, jak nawet w sytuacjach utraty zaufania, procedury muszą być przestrzegane. Jest to ważny precedens dla pracowników UE.
“Utrata zaufania to nie koniec drogi: pracownik UE wygrał sprawę o naruszenie prawa do wysłuchania.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI