T-134/19

Sąd2021-03-10
cjeuprawo_ue_ogolneprawo_pracy_instytucji_ueWysokasad_ogolny
EBIdodatek z tytułu mobilności geograficznejprawo pracyprzeniesienieskarga o stwierdzenie nieważnościprzepisy administracyjnezałącznik VIITSUE

Podsumowanie

Sąd uwzględnił skargę pracownika EBI, stwierdzając nieważność decyzji odmawiającej przyznania dodatku z tytułu mobilności geograficznej, uznając, że pracownik spełnił przesłanki do jego otrzymania.

Pracownik EBI (AM) zaskarżył decyzje odmawiające mu przyznania dodatku z tytułu mobilności geograficznej po przeniesieniu do biura zewnętrznego w Brukseli. Sąd uznał, że pracownik spełnił przesłanki określone w przepisach administracyjnych, a EBI błędnie zinterpretował warunki przyznania dodatku, uzależniając go od powrotu do siedziby EBI, co nie było wymogiem w przypadku umowy na czas określony. Sąd stwierdził nieważność decyzji odmawiających przyznania dodatku, oddalając jednocześnie żądanie zadośćuczynienia za krzywdę.

Skarżący, AM, pracownik Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), wniósł skargę o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiających mu przyznania dodatku z tytułu mobilności geograficznej po przeniesieniu z Wiednia do Brukseli. EBI odmówił przyznania dodatku, argumentując, że dodatek przysługuje tylko pracownikom, którzy po okresie zatrudnienia w biurze zewnętrznym powracają do siedziby EBI. Skarżący podniósł, że spełnił przesłanki określone w art. 1.4 przepisów administracyjnych, tj. przeniósł się do innego miejsca zatrudnienia w UE i przepracował co najmniej 12 miesięcy w poprzednim miejscu. Sąd (pierwsza izba) analizując przepisy, w tym załącznik VII do przepisów administracyjnych, stwierdził, że EBI błędnie zinterpretował przepisy. Powrót do siedziby EBI nie był warunkiem przyznania dodatku, a jedynie konsekwencją zakończenia tymczasowego zatrudnienia w biurze zewnętrznym. Sąd uznał, że przeniesienie skarżącego do Brukseli, mimo że na czas określony, nie było „stałe” w rozumieniu przepisów i pracownik spełnił warunki do otrzymania dodatku. W związku z tym Sąd stwierdził nieważność decyzji EBI odmawiających przyznania dodatku. Sąd oddalił natomiast żądanie zadośćuczynienia za krzywdę, uznając, że skarżący nie wykazał zakresu doznanej krzywdy, a stwierdzenie nieważności stanowi wystarczające zadośćuczynienie za samą wadę prawną.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, pracownik jest uprawniony do dodatku z tytułu mobilności geograficznej, jeśli spełnione są przesłanki przeniesienia do innego miejsca zatrudnienia w UE i przepracowania co najmniej 12 miesięcy w poprzednim miejscu. Powrót do siedziby EBI nie jest warunkiem przyznania dodatku w przypadku umowy na czas określony.

Uzasadnienie

Sąd zinterpretował art. 1.4 przepisów administracyjnych oraz art. 2 i 11 załącznika VII do tych przepisów. Stwierdził, że EBI błędnie uzależnił przyznanie dodatku od powrotu pracownika do siedziby EBI, co nie wynikało z przepisów. Okres zatrudnienia w biurze zewnętrznym, nawet na czas określony, jeśli spełnione są pozostałe warunki, uprawnia do dodatku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_niewaznosc

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
AMosoba_fizycznaskarżący
Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)instytucja_uepozwany

Przepisy (9)

Główne

TFUE art. 270

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna skargi pracownika instytucji UE.

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej art. 50a

Podstawa prawna skargi pracownika instytucji UE.

Przepisy administracyjne mające zastosowanie do personelu EBI art. 1.4

Reguluje przyznawanie dodatku z tytułu mobilności geograficznej w przypadku przeniesienia do biura zewnętrznego w UE.

Przepisy administracyjne mające zastosowanie do personelu EBI art. 11

Potwierdza prawo członka personelu zatrudnionego w biurze zewnętrznym do dodatku z tytułu mobilności geograficznej.

Załącznik VII do przepisów administracyjnych mających zastosowanie do personelu EBI art. 1

Określa, że załącznik ma zastosowanie do pracowników zatrudnionych w biurach zewnętrznych EBI w UE i poza nią.

Załącznik VII do przepisów administracyjnych mających zastosowanie do personelu EBI art. 2

Reguluje czas trwania zatrudnienia w biurze zewnętrznym i powrót do siedziby EBI.

Regulamin pracowniczy II art. 41 § ust. 3

Regulamin pracowniczy EBI (w wersji mającej zastosowanie do członków personelu, którzy rozpoczęli służbę po 1 lipca 2013 r.)

Określa termin na złożenie wniosku o postępowanie pojednawcze (trzy miesiące od wystąpienia okoliczności faktycznych lub doręczenia aktu).

Pomocnicze

TFUE art. 266 § akapit pierwszy

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Obowiązek instytucji do podjęcia środków wykonania wyroku stwierdzającego nieważność.

Karta art. 21

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Zasada niedyskryminacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pracownik EBI spełnił przesłanki do otrzymania dodatku z tytułu mobilności geograficznej zgodnie z art. 1.4 przepisów administracyjnych. EBI błędnie zinterpretował przepisy, uzależniając przyznanie dodatku od powrotu do siedziby EBI, co nie było wymagane w przypadku umowy na czas określony. Rozliczenie wynagrodzenia z kwietnia 2017 r. nie stanowiło aktu niekorzystnego, od którego rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o postępowanie pojednawcze.

Odrzucone argumenty

EBI argumentował, że dodatek przysługuje tylko pracownikom, którzy po okresie zatrudnienia w biurze zewnętrznym powracają do siedziby EBI. EBI twierdził, że termin do złożenia wniosku o postępowanie pojednawcze został przekroczony, ponieważ rozliczenie wynagrodzenia z kwietnia 2017 r. było aktem niekorzystnym. Żądanie zadośćuczynienia za krzywdę zostało oddalone z powodu braku dowodów na zakres doznanej krzywdy.

Godne uwagi sformułowania

Powrót do siedziby EBI, przewidziany w art. 2 załącznika VII do przepisów administracyjnych, nie stanowi przesłanki przyznania dodatku z tytułu mobilności geograficznej, a jest jedynie logiczną konsekwencją zakończenia okresu tymczasowego zatrudnienia w biurze zewnętrznym. Stwierdzenie nieważności aktu obciążonego wadą niezgodności z prawem stanowi samo w sobie stosowne i co do zasady wystarczające zadośćuczynienie każdej krzywdzie, jaką mógł spowodować ten akt.

Skład orzekający

H. Kanninen

prezes

N. Półtorak

sędzia

M. Stancu

sprawozdawczyni

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dodatku z tytułu mobilności geograficznej dla pracowników instytucji UE, w szczególności w kontekście przeniesień do biur zewnętrznych i umów na czas określony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów administracyjnych EBI i jego wewnętrznego regulaminu pracowniczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy praktycznych aspektów prawa pracy w instytucjach UE, w tym interpretacji przepisów dotyczących dodatków i procedur administracyjnych, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w tym obszarze.

Pracownik EBI wygrał sprawę o dodatek mobilnościowy: Sąd UE wyjaśnia zasady przyznawania świadczeń po przeniesieniu.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę