T-116/04

Sąd oddalił skargę Wieland-Werke AG na decyzję Komisji Europejskiej nakładającą grzywnę za naruszenie przepisów o ochronie konkurencji na rynku rur przemysłowych.

Skarżąca, Wieland-Werke AG, wniosła skargę o uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej przez Komisję Europejską za naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG poprzez ustalanie cen i podział rynku rur przemysłowych. Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące niezgodności z prawem art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17, nieodpowiedniej oceny rozmiaru rynku i wagi naruszenia, nieodpowiedniego uwzględnienia rozmiaru skarżącej, błędnego podwyższenia grzywny ze względu na czas trwania naruszenia oraz dyskryminującego zastosowania komunikatu w sprawie współpracy. Sąd oddalił wszystkie zarzuty, uznając decyzję Komisji za zgodną z prawem.

Sąd pierwszej instancji rozpatrzył skargę Wieland-Werke AG (skarżącej) przeciwko Komisji Europejskiej, dotyczącą decyzji Komisji nakładającej na skarżącą grzywnę w wysokości 20,79 miliona EUR za naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG. Naruszenie polegało na ustalaniu cen i podziale rynku w sektorze rur przemysłowych w latach 1988–2001. Skarżąca podniosła cztery główne zarzuty: 1) niezgodność z prawem art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 ze względu na naruszenie zasady legalności kar; 2) nieodpowiednią ocenę rozmiaru rynku i wagi naruszenia, w tym błędne uwzględnienie ceny miedzi; 3) nieodpowiednie uwzględnienie rozmiaru skarżącej przy ustalaniu grzywny; 4) błędne podwyższenie grzywny ze względu na czas trwania naruszenia oraz dyskryminujące zastosowanie komunikatu w sprawie współpracy. Sąd oddalił wszystkie zarzuty. W odniesieniu do zasady legalności kar, Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo potwierdzające zgodność z prawem art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 i metodologię stosowaną przez Komisję. Sąd uznał, że Komisja prawidłowo oceniła rozmiar rynku, uwzględniając cenę miedzi, a także że rozróżnienie między przedsiębiorstwami było uzasadnione ich udziałem w rynku i potrzebą zapewnienia odstraszającego skutku grzywny. Podwyższenie grzywny ze względu na czas trwania naruszenia zostało uznane za zgodne z wytycznymi Komisji. Wreszcie, Sąd stwierdził, że różnica w obniżkach grzywny przyznanych skarżącej (20%) i KME (30%) na mocy komunikatu w sprawie współpracy była uzasadniona jakością i zakresem ujawnionych informacji, mimo że skarżąca rozpoczęła współpracę nieco wcześniej. W konsekwencji Sąd oddalił skargę i obciążył skarżącą kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (4)

Strony

Przepisy (7)

Skład orzekający

Powiązane tematy