T-108/18

Podsumowanie

Sąd oddalił skargę niemieckiego uniwersytetu na decyzję o zwrocie środków z programu Tempus IV, uznając prawo do bycia wysłuchanym i obowiązek uzasadnienia nawet w sporach umownych oraz dopuszczalność odzyskania środków w pełnej wysokości w przypadku stwierdzenia poważnych nieprawidłowości.

Niemiecki uniwersytet zaskarżył decyzję Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) o zwrocie ponad 1,7 miliona euro z dotacji przyznanych w ramach programu Tempus IV. Uniwersytet zarzucał naruszenie prawa do bycia wysłuchanym, brak uzasadnienia, niewłaściwe zastosowanie prawa europejskiego oraz naruszenie zasady proporcjonalności. Sąd uznał, że prawo do bycia wysłuchanym i obowiązek uzasadnienia mają zastosowanie również w sporach umownych, a EACEA zapewniła skarżącej możliwość przedstawienia stanowiska. Sąd stwierdził również, że przepisy umowne i rozporządzenia finansowe dopuszczają odzyskanie środków w pełnej wysokości w przypadku stwierdzenia systemowych i powtarzających się nieprawidłowości, a żądana kwota była proporcjonalna do wagi naruszeń.

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez niemiecki uniwersytet (Universität Koblenz-Landau) przeciwko Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) w związku z decyzjami o odzyskaniu środków finansowych w łącznej kwocie ponad 1,7 miliona euro, wypłaconych w ramach trzech umów o udzielenie dotacji w programie Tempus IV. Uniwersytet domagał się stwierdzenia nieważności pism EACEA z grudnia 2017 r. i lutego 2018 r., które nakładały obowiązek zwrotu środków, a także, tytułem ewentualnym, stwierdzenia, że wierzytelność ta nie istnieje. Sąd, przekwalifikowując skargę na podstawę prawną art. 272 TFUE (klauzula arbitrażowa), rozpoznał sprawę co do istoty. Uniwersytet podniósł cztery zarzuty: naruszenie prawa do bycia wysłuchanym, niewłaściwe zastosowanie prawa europejskiego, brak uzasadnienia oraz naruszenie zasady proporcjonalności. Sąd oddalił zarzut naruszenia prawa do bycia wysłuchanym, stwierdzając, że skarżąca miała wielokrotnie możliwość przedstawienia swojego stanowiska przed wydaniem decyzji, mimo że nie mogła przedstawić oryginałów niektórych faktur z powodu ich zajęcia w postępowaniu karnym. Sąd uznał, że brak tych dokumentów nie wpłynął na ustalenie kwot podlegających zwrotowi. Zarzut braku uzasadnienia również został oddalony, ponieważ pisma EACEA jasno określały podstawę prawną i kwoty, a obszerna korespondencja między stronami dostarczała wystarczających informacji. W odniesieniu do zarzutu niewłaściwego zastosowania prawa europejskiego, Sąd stwierdził, że przepisy umowne oraz rozporządzenia finansowe (nr 1605/2002 i nr 966/2012) dopuszczają odzyskanie dotacji w pełnej wysokości w przypadku stwierdzenia poważnych, systemowych i powtarzających się nieprawidłowości, które zagrażają całemu systemowi kontroli i zarządzania. Sąd uznał, że takie odzyskanie nie jest nieproporcjonalne, jeśli waga nieprawidłowości uzasadnia uznanie wszystkich wypłaconych kwot za nienależne. Ostatecznie Sąd oddalił skargę w całości i obciążył uniwersytet kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (5)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy