T-1049/23

Sąd2025-07-23
cjeuochrona_srodowiskazarzadzanie zasobami naturalnymiWysokasad_ogolny
rybołówstwoochrona środowiskazasada ostrożnościIOTCFADprawo UEdostęp do informacjipostępowanie odwoławcze

Podsumowanie

Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji odrzucającej wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą dotyczącą sprzeciwu wobec rezolucji IOTC w sprawie zarządzania urządzeniami do koncentracji ryb, uznając, że sprzeciw ten mógł naruszać prawo ochrony środowiska.

Skarżąca organizacja Bloom wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odrzucającej jej wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą. Wniosek dotyczył sprzeciwu Komisji wobec rezolucji IOTC w sprawie zarządzania urządzeniami do koncentracji ryb (FAD). Sąd uznał, że decyzja Komisji była wadliwa, ponieważ sprzeciw, mimo że nie zawierał postanowień naruszających prawo ochrony środowiska, mógł mieć negatywny wpływ na cele polityki UE w tym zakresie, naruszając zasadę ostrożności i przepisy dotyczące wspólnej polityki rybołówstwa. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.

Skarżąca organizacja pozarządowa Bloom wniosła do Sądu skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 sierpnia 2023 r., która odrzuciła jako niedopuszczalny jej wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej. Wniosek ten dotyczył sprzeciwu Komisji wobec rezolucji nr 23/02 Komisji ds. Tuńczyka w Oceanie Indyjskim (IOTC) w sprawie zarządzania urządzeniami do koncentracji ryb (FAD). Sąd rozpatrzył zarzut pierwszy skargi, dotyczący naruszenia art. 2 ust. 1 lit. f) rozporządzenia Aarhus. Komisja odrzuciła wniosek, argumentując, że sprzeciw wobec rezolucji IOTC nie jest „aktem administracyjnym” w rozumieniu rozporządzenia Aarhus, ponieważ nie zawiera postanowień mogących naruszać prawo ochrony środowiska i nie ma negatywnego wpływu na cele polityki UE w tym zakresie. Sąd uznał jednak, że sprzeciw Komisji, mimo iż nie skutkował zmianą prawa UE, mógł mieć negatywny wpływ na realizację celów polityki środowiskowej UE, w szczególności poprzez naruszenie zasady ostrożności i przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. W związku z tym Sąd stwierdził, że Komisja niesłusznie odrzuciła wniosek jako niedopuszczalny, nie badając go co do istoty. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Komisji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sprzeciw Komisji, mimo że nie zawierał postanowień naruszających prawo ochrony środowiska, mógł mieć negatywny wpływ na cele polityki UE w zakresie ochrony środowiska, co czyniło go potencjalnie aktem podlegającym procedurze odwoławczej.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że Komisja niesłusznie odrzuciła wniosek o procedurę odwoławczą jako niedopuszczalny. Nawet jeśli sprzeciw nie zmieniał prawa UE, mógł on negatywnie wpływać na realizację celów polityki środowiskowej UE, w tym na zasadę ostrożności i ochronę zasobów rybnych, co uzasadniało możliwość wszczęcia procedury odwoławczej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_niewaznosc

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
Bloomspolkaskarżący
Blue Marine Foundationinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_uepozwana
Królestwo Hiszpaniipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Republika Francuskapanstwo_czlonkowskieinterwenient

Przepisy (9)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

rozporządzenie Aarhus art. 2 § ust. 1 lit. f)

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

Prawo ochrony środowiska obejmuje przepisy prawne Unii, które przyczyniają się do realizacji celów polityki Unii w dziedzinie środowiska, w tym zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska, ochrony zdrowia ludzkiego, ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych oraz promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania problemów środowiska.

rozporządzenie Aarhus art. 2 § ust. 1 lit. g)

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

Akt administracyjny to akt nieustawodawczy przyjęty przez instytucję lub organ Unii, który wywiera skutki prawne i zewnętrzne oraz zawiera postanowienia, które mogą naruszać prawo ochrony środowiska.

rozporządzenie Aarhus art. 10 § ust. 1

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

Organizacje pozarządowe mogą złożyć wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej do instytucji lub organu Unii, które przyjęły akt administracyjny, wskazując jako podstawę, że taki akt narusza prawo ochrony środowiska.

Pomocnicze

Umowa o utworzeniu Międzynarodowej Komisji ds. Tuńczyka w Oceanie Indyjskim (IOTC) art. IX § ust. 5

Umowa o utworzeniu Międzynarodowej Komisji ds. Tuńczyka w Oceanie Indyjskim (IOTC) art. IX § ust. 6

WPRyb art. 2 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013

Wspólna polityka rybołówstwa stosuje podejście ostrożnościowe i ma na celu zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morza odbudowywała i zachowywała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 art. 14 § ust. 3

TFUE art. 191

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja Komisji odrzucająca wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą jako niedopuszczalny była wadliwa, ponieważ sprzeciw Komisji wobec rezolucji IOTC, mimo braku bezpośrednich postanowień naruszających prawo ochrony środowiska, mógł negatywnie wpływać na cele polityki UE w tym zakresie, w tym na zasadę ostrożności i ochronę zasobów rybnych.

Godne uwagi sformułowania

akt mogący być przedmiotem wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej pojęcie „postanowień, które mogą naruszać prawo ochrony środowiska” zgłoszenie sprzeciwu wobec przyjęcia nowych przepisów, przy jednoczesnym dalszym przestrzeganiu istniejących ram prawnych Unii, nie ma negatywnego wpływu na cele polityki Unii w dziedzinie środowiska i jako takie nie może naruszać prawa ochrony środowiska

Skład orzekający

K. Kowalik-Bańczyk

prezeska

E. Buttigieg

sędzia

G. Hesse

sprawozdawca

I. Dimitrakopoulos

sędzia

B. Ricziová

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania rozporządzenia Aarhus (Konwencji z Aarhus) do aktów instytucji UE, które nie zawierają bezpośrednich postanowień naruszających prawo ochrony środowiska, ale mogą mieć pośredni negatywny wpływ na cele polityki środowiskowej UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury wewnętrznej odwoławczej w ramach instytucji UE oraz interpretacji rozporządzenia Aarhus w kontekście międzynarodowych porozumień rybołówstwa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa ochrony środowiska w UE i dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach środowiskowych, a także wpływu decyzji UE na międzynarodowe zarządzanie zasobami naturalnymi.

Czy sprzeciw UE wobec ochrony tuńczyka narusza prawo środowiska? Sąd UE analizuje dostęp do wymiaru sprawiedliwości.

Sektor

rybołówstwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI