Sprawy T-429/13 i T-451/13

Sąd UE oddalił skargi producentów środków ochrony roślin (Bayer i Syngenta) na rozporządzenie Komisji wprowadzające zakaz stosowania i sprzedaży nasion zaprawionych neonikotynoidami (klotianidyna, tiametoksam, imidachlopryd) ze względu na zagrożenie dla pszczół, uznając, że Komisja działała w granicach prawa, stosując zasadę ostrożności i opierając się na dostępnych danych naukowych.

Producenci środków ochrony roślin Bayer i Syngenta zaskarżyli rozporządzenie Komisji wprowadzające zakaz stosowania i sprzedaży nasion zaprawionych neonikotynoidami (klotianidyna, tiametoksam, imidachlopryd) ze względu na zagrożenie dla pszczół. Skarżący podnosili zarzuty dotyczące naruszenia przepisów UE, zasady ostrożności, proporcjonalności oraz prawa do obrony. Sąd UE połączył sprawy i oddalił skargi, uznając rozporządzenie za zgodne z prawem. Sąd stwierdził, że Komisja miała prawo wszcząć procedurę przeglądu zatwierdzenia substancji czynnych na podstawie nowych badań naukowych, nawet jeśli nie były one w pełni rozstrzygające. Zasada ostrożności uzasadniała podjęcie działań ochronnych w obliczu niepewności naukowej, a ocena ryzyka dokonana przez EFSA była wystarczająca. Sąd uznał również, że stosowanie nowych kryteriów oceny ryzyka w ramach przeglądu nie narusza zasady pewności prawa ani ochrony uzasadnionych oczekiwań.

Sprawy T-429/13 i T-451/13 dotyczyły skarg wniesionych przez Bayer CropScience AG oraz Syngenta Crop Protection AG przeciwko Komisji Europejskiej. Przedmiotem skarg było stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 485/2013, które wprowadziło ograniczenia w stosowaniu i zakaz sprzedaży nasion zaprawionych środkami ochrony roślin zawierającymi substancje czynne klotianidynę, tiametoksam i imidachlopryd. Komisja uzasadniała swoje działania zagrożeniem dla pszczół miodnych, powołując się na nowe badania naukowe i zasadę ostrożności. Skarżący kwestionowali dopuszczalność skarg, podstawy prawne rozporządzenia, sposób oceny ryzyka przez EFSA oraz naruszenie zasady ostrożności, pewności prawa i prawa do obrony. Sąd UE połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania. W zakresie dopuszczalności skarg, Sąd uznał, że rozporządzenie ma charakter aktu regulacyjnego, który dotyczy skarżących bezpośrednio i indywidualnie, w zakresie substancji, dla których są zgłaszającymi lub posiadają prawa własności intelektualnej. W odniesieniu do meritum, Sąd oddalił zarzuty dotyczące naruszenia art. 21 rozporządzenia nr 1107/2009, stwierdzając, że Komisja miała prawo wszcząć procedurę przeglądu zatwierdzenia substancji czynnych na podstawie nowych badań naukowych, nawet jeśli nie były one w pełni rozstrzygające. Sąd uznał, że zasada ostrożności uzasadniała podjęcie działań ochronnych w obliczu niepewności naukowej dotyczącej wpływu neonikotynoidów na pszczoły. Ocena ryzyka dokonana przez EFSA, mimo pewnych ograniczeń czasowych i metodologicznych, została uznana za wystarczającą. Sąd stwierdził również, że stosowanie nowych kryteriów oceny ryzyka w ramach przeglądu nie narusza zasady pewności prawa ani ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ celem rozporządzenia jest wysoki poziom ochrony środowiska, który może uzasadniać negatywne konsekwencje ekonomiczne dla przedsiębiorców. W konsekwencji, Sąd oddalił skargi skarżących.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (10)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy