Sprawy połączone C-582/17 i C-583/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że w procedurze wtórnego przejęcia w ramach systemu Dublin III, wnioskodawca co do zasady nie może powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9), chyba że w sposób oczywisty wykaże, że państwo wnioskowane jest odpowiedzialne.
Sprawy dotyczyły wykładni rozporządzenia Dublin III w kontekście procedury wtórnego przejęcia. Sąd odsyłający pytał, czy wnioskodawca może w ramach odwołania powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9) w drugim państwie członkowskim, jeśli opuścił pierwsze państwo, w którym złożył wniosek. Trybunał orzekł, że co do zasady nie może, ale w drodze wyjątku, w sytuacji określonej w art. 20 ust. 5, może, jeśli w sposób oczywisty wykaże odpowiedzialność państwa wnioskowanego.
Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni rozporządzenia Dublin III w kontekście procedury wtórnego przejęcia. Sprawy C-582/17 i C-583/17 dotyczyły obywateli Syrii, którzy złożyli wnioski o ochronę międzynarodową w Niderlandach po wcześniejszym złożeniu wniosków w Niemczech. W obu przypadkach władze niderlandzkie zwróciły się do Niemiec o wtórne przejęcie, ale napotkały na problemy proceduralne. Sąd odsyłający (Raad van State) pytał, czy wnioskodawca może w ramach odwołania od decyzji o przekazaniu do Niemiec powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9 rozporządzenia Dublin III), zwłaszcza w kontekście procedury wtórnego przejęcia. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wielka izba) orzekł, że w ramach odwołania od decyzji o przekazaniu w drugim państwie członkowskim, wnioskodawca co do zasady nie może powoływać się na kryterium odpowiedzialności ustanowione w art. 9 rozporządzenia Dublin III. Jednakże, w drodze wyjątku, w sytuacji objętej art. 20 ust. 5 rozporządzenia (gdy wniosek został złożony w drugim państwie po wycofaniu pierwszego w trakcie postępowania o ustalenie odpowiedzialnego państwa), może powoływać się na to kryterium, jeśli przekazał właściwemu organowi wnioskującego państwa członkowskiego materiały wykazujące w sposób oczywisty, że na podstawie tego kryterium właśnie to państwo członkowskie należy uważać za odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku. Trybunał podkreślił, że procedury przejęcia i wtórnego przejęcia różnią się, a kryteria z rozdziału III nie mają zastosowania w procedurze wtórnego przejęcia, chyba że w wyjątkowych okolicznościach.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Co do zasady nie, ale w drodze wyjątku, w sytuacji objętej art. 20 ust. 5 rozporządzenia, może, jeśli w sposób oczywisty wykaże, że państwo wnioskowane jest odpowiedzialne na podstawie tego kryterium.
Uzasadnienie
Trybunał rozróżnił procedurę przejęcia od procedury wtórnego przejęcia. W procedurze wtórnego przejęcia, kryteria z rozdziału III (w tym art. 9) co do zasady nie mają zastosowania, ponieważ celem jest ustalenie, czy państwo członkowskie spełnia przesłanki z art. 20 ust. 5 lub art. 18 ust. 1 lit. b)-d). Jednakże, w celu ochrony życia rodzinnego i najlepszego interesu dziecka, wnioskodawca może powołać się na art. 9 w drodze wyjątku, jeśli w sposób oczywisty wykaże odpowiedzialność państwa wnioskowanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Wnioskodawca (w ograniczonym zakresie, w drodze wyjątku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie | organ_krajowy | pozwany |
| H. | osoba_fizyczna | skarżący |
| R. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd fiński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd szwajcarski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (16)
Główne
Rozporządzenie Dublin III art. 18 § 1 lit. b)-d)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Określa przypadki wtórnego przejęcia wnioskodawcy.
Rozporządzenie Dublin III art. 20 § 5
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Dotyczy sytuacji, gdy wnioskodawca składa nowy wniosek po wycofaniu pierwszego w trakcie postępowania w sprawie ustalenia odpowiedzialnego państwa; nakłada obowiązek wtórnego przejęcia na pierwsze państwo.
Rozporządzenie Dublin III art. 23 § 1 i 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Dotyczy wniosku o wtórne przejęcie w określonych sytuacjach.
Rozporządzenie Dublin III art. 24 § 1 i 5
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Dotyczy wniosku o wtórne przejęcie osoby przebywającej bez dokumentu pobytu.
Rozporządzenie Dublin III art. 27 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Gwarantuje prawo do skutecznego środka zaskarżenia od decyzji o przekazaniu.
Rozporządzenie Dublin III art. 9
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Kryterium odpowiedzialności ze względu na obecność członka rodziny korzystającego z ochrony międzynarodowej.
Pomocnicze
Rozporządzenie Dublin III art. 21 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Określa termin na zwrócenie się o przejęcie wnioskodawcy.
Rozporządzenie Dublin III art. 22 § 2-5
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Reguluje badanie poszlak i dowodów w postępowaniu w sprawie przejęcia.
Rozporządzenie Dublin III art. 25 § 1-2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Określa termin na decyzję w sprawie wniosku o wtórne przejęcie.
Rozporządzenie nr 1560/2003
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003
Ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Dublin III, w tym formularze.
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 7
Poszanowanie życia rodzinnego.
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 24
Najlepszy interes dziecka.
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 47
Prawo do skutecznego środka prawnego.
Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o Prawach Dziecka
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Dotyczy wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość powołania się na kryterium rodzinne (art. 9) w drodze wyjątku w procedurze wtórnego przejęcia, jeśli wnioskodawca w sposób oczywisty wykaże odpowiedzialność państwa wnioskowanego. Opuszczenie państwa członkowskiego jest równoznaczne z dorozumianym wycofaniem wniosku na potrzeby art. 20 ust. 5.
Odrzucone argumenty
Wnioskodawca może zawsze powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9) w procedurze wtórnego przejęcia. Procedura wtórnego przejęcia wymaga ustalenia odpowiedzialności państwa członkowskiego na podstawie kryteriów z rozdziału III przed złożeniem wniosku.
Godne uwagi sformułowania
Opuszczenie przez wnioskodawcę terytorium państwa członkowskiego [...] należy, do celów stosowania tego przepisu, zrównać z dorozumianym wycofaniem tego wniosku. W procedurze wtórnego przejęcia [...] skorzystanie z uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem o wtórne przejęcie wymaga wykazania [...] tego, by owo państwo członkowskie spełniało przesłanki przewidziane w art. 20 ust. 5 lub w art. 18 ust. 1 lit. b)–d) tego rozporządzenia. W drodze wyjątku, [...] może powoływać się na to kryterium odpowiedzialności [...] jeżeli przekazał właściwemu organowi wnioskującego państwa członkowskiego materiały wykazujące w sposób oczywisty, że na podstawie rzeczonego kryterium odpowiedzialności właśnie to państwo członkowskie należy uważać za państwo odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosku.
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
R. Silva de Lapuerta
wiceprezes
A. Arabadjiev
prezes_izby
A. Prechal
prezes_izby
M. Vilaras
prezes_izby
E. Regan
prezes_izby
C. Toader
prezes_izby
C. Lycourgos
prezes_izby
A. Rosas
sędzia
M. Ilešič
sędzia
L. Bay Larsen
sprawozdawca
M. Safjan
sędzia
D. Šváby
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
C. Vajda
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących procedury wtórnego przejęcia w ramach systemu Dublin III, w szczególności zastosowanie kryterium rodzinnego (art. 9) oraz skutki opuszczenia państwa członkowskiego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych sytuacji wtórnego przejęcia i możliwości powołania się na kryterium rodzinne w drodze wyjątku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych w ramach systemu Dublin III, które mają bezpośrednie przełożenie na prawa osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i funkcjonowanie systemu azylowego w UE.
“Czy można powołać się na rodzinę w Dublinie III? TSUE wyjaśnia wyjątki od reguły.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI