Sprawy połączone C-582/17 i C-583/17

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2019-04-02
cjeuazyl_imigracjaustalanie odpowiedzialnego państwa członkowskiego (Dublin III)Wysokatrybunal
Dublin IIIochrona międzynarodowaazylwtórne przejęciekryterium rodzinneprawo UETSUEprocedura azylowa

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że w procedurze wtórnego przejęcia w ramach systemu Dublin III, wnioskodawca co do zasady nie może powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9), chyba że w sposób oczywisty wykaże, że państwo wnioskowane jest odpowiedzialne.

Sprawy dotyczyły wykładni rozporządzenia Dublin III w kontekście procedury wtórnego przejęcia. Sąd odsyłający pytał, czy wnioskodawca może w ramach odwołania powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9) w drugim państwie członkowskim, jeśli opuścił pierwsze państwo, w którym złożył wniosek. Trybunał orzekł, że co do zasady nie może, ale w drodze wyjątku, w sytuacji określonej w art. 20 ust. 5, może, jeśli w sposób oczywisty wykaże odpowiedzialność państwa wnioskowanego.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni rozporządzenia Dublin III w kontekście procedury wtórnego przejęcia. Sprawy C-582/17 i C-583/17 dotyczyły obywateli Syrii, którzy złożyli wnioski o ochronę międzynarodową w Niderlandach po wcześniejszym złożeniu wniosków w Niemczech. W obu przypadkach władze niderlandzkie zwróciły się do Niemiec o wtórne przejęcie, ale napotkały na problemy proceduralne. Sąd odsyłający (Raad van State) pytał, czy wnioskodawca może w ramach odwołania od decyzji o przekazaniu do Niemiec powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9 rozporządzenia Dublin III), zwłaszcza w kontekście procedury wtórnego przejęcia. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wielka izba) orzekł, że w ramach odwołania od decyzji o przekazaniu w drugim państwie członkowskim, wnioskodawca co do zasady nie może powoływać się na kryterium odpowiedzialności ustanowione w art. 9 rozporządzenia Dublin III. Jednakże, w drodze wyjątku, w sytuacji objętej art. 20 ust. 5 rozporządzenia (gdy wniosek został złożony w drugim państwie po wycofaniu pierwszego w trakcie postępowania o ustalenie odpowiedzialnego państwa), może powoływać się na to kryterium, jeśli przekazał właściwemu organowi wnioskującego państwa członkowskiego materiały wykazujące w sposób oczywisty, że na podstawie tego kryterium właśnie to państwo członkowskie należy uważać za odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku. Trybunał podkreślił, że procedury przejęcia i wtórnego przejęcia różnią się, a kryteria z rozdziału III nie mają zastosowania w procedurze wtórnego przejęcia, chyba że w wyjątkowych okolicznościach.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Co do zasady nie, ale w drodze wyjątku, w sytuacji objętej art. 20 ust. 5 rozporządzenia, może, jeśli w sposób oczywisty wykaże, że państwo wnioskowane jest odpowiedzialne na podstawie tego kryterium.

Uzasadnienie

Trybunał rozróżnił procedurę przejęcia od procedury wtórnego przejęcia. W procedurze wtórnego przejęcia, kryteria z rozdziału III (w tym art. 9) co do zasady nie mają zastosowania, ponieważ celem jest ustalenie, czy państwo członkowskie spełnia przesłanki z art. 20 ust. 5 lub art. 18 ust. 1 lit. b)-d). Jednakże, w celu ochrony życia rodzinnego i najlepszego interesu dziecka, wnioskodawca może powołać się na art. 9 w drodze wyjątku, jeśli w sposób oczywisty wykaże odpowiedzialność państwa wnioskowanego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

Wnioskodawca (w ograniczonym zakresie, w drodze wyjątku)

Strony

NazwaTypRola
Staatssecretaris van Veiligheid en Justitieorgan_krajowypozwany
H.osoba_fizycznaskarżący
R.osoba_fizycznaskarżący
Rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niemieckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd fińskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd szwajcarskiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (16)

Główne

Rozporządzenie Dublin III art. 18 § 1 lit. b)-d)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Określa przypadki wtórnego przejęcia wnioskodawcy.

Rozporządzenie Dublin III art. 20 § 5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Dotyczy sytuacji, gdy wnioskodawca składa nowy wniosek po wycofaniu pierwszego w trakcie postępowania w sprawie ustalenia odpowiedzialnego państwa; nakłada obowiązek wtórnego przejęcia na pierwsze państwo.

Rozporządzenie Dublin III art. 23 § 1 i 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Dotyczy wniosku o wtórne przejęcie w określonych sytuacjach.

Rozporządzenie Dublin III art. 24 § 1 i 5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Dotyczy wniosku o wtórne przejęcie osoby przebywającej bez dokumentu pobytu.

Rozporządzenie Dublin III art. 27 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Gwarantuje prawo do skutecznego środka zaskarżenia od decyzji o przekazaniu.

Rozporządzenie Dublin III art. 9

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Kryterium odpowiedzialności ze względu na obecność członka rodziny korzystającego z ochrony międzynarodowej.

Pomocnicze

Rozporządzenie Dublin III art. 21 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Określa termin na zwrócenie się o przejęcie wnioskodawcy.

Rozporządzenie Dublin III art. 22 § 2-5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Reguluje badanie poszlak i dowodów w postępowaniu w sprawie przejęcia.

Rozporządzenie Dublin III art. 25 § 1-2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Określa termin na decyzję w sprawie wniosku o wtórne przejęcie.

Rozporządzenie nr 1560/2003

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003

Ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Dublin III, w tym formularze.

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 7

Poszanowanie życia rodzinnego.

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 24

Najlepszy interes dziecka.

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 47

Prawo do skutecznego środka prawnego.

Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o Prawach Dziecka

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Dotyczy wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Możliwość powołania się na kryterium rodzinne (art. 9) w drodze wyjątku w procedurze wtórnego przejęcia, jeśli wnioskodawca w sposób oczywisty wykaże odpowiedzialność państwa wnioskowanego. Opuszczenie państwa członkowskiego jest równoznaczne z dorozumianym wycofaniem wniosku na potrzeby art. 20 ust. 5.

Odrzucone argumenty

Wnioskodawca może zawsze powoływać się na kryterium rodzinne (art. 9) w procedurze wtórnego przejęcia. Procedura wtórnego przejęcia wymaga ustalenia odpowiedzialności państwa członkowskiego na podstawie kryteriów z rozdziału III przed złożeniem wniosku.

Godne uwagi sformułowania

Opuszczenie przez wnioskodawcę terytorium państwa członkowskiego [...] należy, do celów stosowania tego przepisu, zrównać z dorozumianym wycofaniem tego wniosku. W procedurze wtórnego przejęcia [...] skorzystanie z uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem o wtórne przejęcie wymaga wykazania [...] tego, by owo państwo członkowskie spełniało przesłanki przewidziane w art. 20 ust. 5 lub w art. 18 ust. 1 lit. b)–d) tego rozporządzenia. W drodze wyjątku, [...] może powoływać się na to kryterium odpowiedzialności [...] jeżeli przekazał właściwemu organowi wnioskującego państwa członkowskiego materiały wykazujące w sposób oczywisty, że na podstawie rzeczonego kryterium odpowiedzialności właśnie to państwo członkowskie należy uważać za państwo odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosku.

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes

R. Silva de Lapuerta

wiceprezes

A. Arabadjiev

prezes_izby

A. Prechal

prezes_izby

M. Vilaras

prezes_izby

E. Regan

prezes_izby

C. Toader

prezes_izby

C. Lycourgos

prezes_izby

A. Rosas

sędzia

M. Ilešič

sędzia

L. Bay Larsen

sprawozdawca

M. Safjan

sędzia

D. Šváby

sędzia

C.G. Fernlund

sędzia

C. Vajda

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących procedury wtórnego przejęcia w ramach systemu Dublin III, w szczególności zastosowanie kryterium rodzinnego (art. 9) oraz skutki opuszczenia państwa członkowskiego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych sytuacji wtórnego przejęcia i możliwości powołania się na kryterium rodzinne w drodze wyjątku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych w ramach systemu Dublin III, które mają bezpośrednie przełożenie na prawa osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i funkcjonowanie systemu azylowego w UE.

Czy można powołać się na rodzinę w Dublinie III? TSUE wyjaśnia wyjątki od reguły.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI