Sprawy połączone C-393/07 oraz C-9/08

Trybunał stwierdził nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego o unieważnieniu mandatu posła B. Donniciego, uznając, że Parlament nie miał kompetencji do podważenia oficjalnego ogłoszenia wyników wyborów przez władze krajowe.

Sprawa dotyczyła skarg o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego, która unieważniła mandat posła Beniamina Donniciego. Parlament Europejski oparł swoją decyzję na rzekomym naruszeniu przez kandydata Achille Occhetta zasad wolności i niezależności poselskiej (art. 6 aktu z 1976 r.) oraz na włoskim orzeczeniu sądu kasacyjnego. Trybunał uznał, że art. 6 aktu z 1976 r. nie ma zastosowania do rezygnacji kandydata przed objęciem mandatu, a kompetencja Parlamentu do weryfikacji mandatów na mocy art. 12 aktu z 1976 r. ogranicza się do odnotowania oficjalnych wyników ogłoszonych przez państwa członkowskie, bez możliwości ich podważania z powodu zarzucanych nieprawidłowości proceduralnych.

Sprawy połączone C-393/07 i C-9/08 dotyczyły skarg Republiki Włoskiej i Beniamina Donniciego o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 24 maja 2007 r., która unieważniła mandat B. Donniciego jako posła do Parlamentu Europejskiego. Parlament Europejski podjął tę decyzję po tym, jak włoskie biuro wyborcze, w następstwie wyroku Consiglio di Stato, ogłosiło wybór B. Donniciego. Parlament Europejski argumentował, że rezygnacja Achille Occhetta z mandatu była nieważna, ponieważ była wynikiem porozumienia wyborczego, co naruszało zasadę wolnego mandatu poselskiego (art. 6 aktu z 1976 r.). Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując sprawę, stwierdził przede wszystkim, że art. 6 aktu z 1976 r., który stanowi o indywidualnym i osobistym głosowaniu posłów oraz zakazie mandatu wiążącego, ma zastosowanie wyłącznie do posłów wykonujących swój mandat, a nie do kandydatów przed objęciem mandatu. W związku z tym, rezygnacja A. Occhetta, złożona przed objęciem mandatu, nie podlegała temu przepisowi. Następnie Trybunał zbadał kompetencje Parlamentu Europejskiego do weryfikacji mandatów na mocy art. 12 aktu z 1976 r. Trybunał podkreślił, że przepis ten nakłada na Parlament obowiązek odnotowania oficjalnych wyników ogłoszonych przez państwa członkowskie i rozstrzygania sporów wynikających z postanowień aktu z 1976 r., innych niż te wynikające z przepisów krajowych. Trybunał uznał, że Parlament Europejski nie ma kompetencji do podważania oficjalnego ogłoszenia wyników wyborów dokonanego przez władze krajowe, nawet jeśli uważa je za niezgodne z prawem wspólnotowym. Obowiązek zapewnienia zgodności krajowych procedur wyborczych z prawem wspólnotowym spoczywa na państwach członkowskich i jest przedmiotem kontroli sądów krajowych oraz ewentualnie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom przez Komisję Europejską. W konsekwencji, Trybunał stwierdził, że decyzja Parlamentu Europejskiego o unieważnieniu mandatu B. Donniciego naruszała art. 12 aktu z 1976 r., ponieważ Parlament nie miał prawa odstąpić od oficjalnego ogłoszenia wyników dokonanych przez włoskie biuro wyborcze. Z tego powodu Trybunał stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Parlamentu Europejskiego.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (18)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy