Sprawy połączone C-350/06 oraz C-520/06

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2009-01-20
cjeuprawo_pracyczas pracy, urlopyWysokatrybunal
czas pracyurlop wypoczynkowyzwolnienie choroboweekwiwalent pieniężnyochrona pracownikaprawo pracy UE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że pracownik przebywający na zwolnieniu chorobowym ma prawo do corocznego płatnego urlopu i ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop po ustaniu stosunku pracy, nawet jeśli choroba uniemożliwiła skorzystanie z urlopu w okresie rozliczeniowym.

Sprawy połączone C-350/06 i C-520/06 dotyczyły wykładni dyrektywy 2003/88/WE w zakresie prawa do corocznego płatnego urlopu dla pracowników przebywających na zwolnieniu chorobowym. Trybunał orzekł, że prawo do urlopu nie wygasa z powodu choroby i pracownik ma prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop po ustaniu stosunku pracy, obliczanego na podstawie zwykłego wynagrodzenia.

W sprawach połączonych C-350/06 i C-520/06 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął kluczowe kwestie dotyczące prawa pracowników do corocznego płatnego urlopu w kontekście zwolnienia chorobowego. Głównym pytaniem było, czy pracownik przebywający na zwolnieniu chorobowym, zwłaszcza długotrwałym, może skorzystać z urlopu wypoczynkowego lub otrzymać ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop po zakończeniu stosunku pracy. Trybunał, opierając się na dyrektywie 2003/88/WE, podkreślił, że prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE i nie może być ograniczane przez przepisy krajowe w sposób uniemożliwiający jego realizację. Orzeczono, że pracownik, który z powodu choroby nie mógł skorzystać z urlopu w okresie rozliczeniowym lub w okresie dozwolonego przeniesienia, zachowuje prawo do tego urlopu. Co więcej, w przypadku ustania stosunku pracy, pracownik ma prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, który powinien być obliczony na podstawie jego zwykłego wynagrodzenia, tak aby sytuacja finansowa pracownika była porównywalna z sytuacją, gdyby urlop został wykorzystany. Wyrok ten stanowi istotne zabezpieczenie praw pracowniczych w Unii Europejskiej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, ale pod warunkiem, że ma możliwość skorzystania z urlopu w innym, odrębnym okresie. Prawo do urlopu nie wygasa z powodu choroby, jeśli pracownik nie miał faktycznej możliwości jego wykorzystania.

Uzasadnienie

Prawo do urlopu jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE i nie może być uzależnione od warunku rzeczywistego świadczenia pracy w okresie rozliczeniowym. Pracownik musi mieć możliwość skorzystania z urlopu w innym terminie, aby prawo to nie wygasło.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

pracownicy (skarżący)

Strony

NazwaTypRola
Gerhard Schultz-Hoffosoba_fizycznaskarżący
Deutsche Rentenversicherung Bundinnepozwany
Stringer i in.osoba_fizycznaskarżący
Her Majesty’s Revenue and Customsorgan_krajowypozwany
Rząd niemieckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd belgijskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd czeskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd słoweńskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (4)

Główne

Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 1

Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy

Prawo do corocznego płatnego urlopu jest zasadą prawa socjalnego UE, od której nie można odstąpić. Pracownik przebywający na zwolnieniu chorobowym nie jest pozbawiony tego prawa, pod warunkiem że ma możliwość skorzystania z niego w innym okresie. Prawo to nie może wygasnąć, jeśli pracownik nie mógł go wykorzystać z powodu choroby.

Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 2

Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy

W przypadku ustania stosunku pracy pracownik ma prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany coroczny płatny urlop. Ekwiwalent ten musi być obliczony na podstawie zwykłego wynagrodzenia pracownika.

Pomocnicze

Dyrektywa 93/104/WE

Dyrektywa Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy

Przywołana jako poprzedniczka dyrektywy 2003/88/WE w kontekście utrwalonego orzecznictwa.

BUrlG art. 7 § 3

Bundesurlaubsgesetz (ustawa federalna o urlopach)

Przepis krajowy, który w kontekście sprawy C-350/06 mógł prowadzić do wygaśnięcia prawa do urlopu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE i musi być realizowane. Pracownik nie może być pozbawiony prawa do urlopu lub ekwiwalentu pieniężnego z powodu choroby, jeśli nie miał faktycznej możliwości skorzystania z urlopu. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop powinien być obliczany na podstawie zwykłego wynagrodzenia, zapewniając porównywalną sytuację finansową.

Odrzucone argumenty

Przepisy krajowe, które przewidują wygaśnięcie prawa do urlopu lub brak ekwiwalentu pieniężnego w przypadku długotrwałego zwolnienia chorobowego.

Godne uwagi sformułowania

Prawo każdego pracownika do corocznego płatnego urlopu musi być uznane za zasadę wspólnotowego prawa socjalnego o szczególnej wadze, od której nie może być odstępstw. Cel prawa do urlopu różni się od prawa do zwolnienia chorobowego; urlop służy wypoczynkowi, a zwolnienie chorobowe powrotowi do zdrowia. Wynagrodzenie za urlop musi być wypłacane w trakcie corocznego urlopu, a pracownik musi otrzymywać swoje zwykłe wynagrodzenie.

Skład orzekający

V. Skouris

prezes

P. Jann

sędzia

C.W.A. Timmermans

sędzia

A. Rosas

sędzia

K. Lenaerts

sędzia

A. Ó Caoimh

prezes izby

K. Schiemann

sędzia

J. Makarczyk

sędzia

P. Kūris

sędzia

E. Juhász

sędzia

G. Arestis

sędzia

E. Levits

sprawozdawca

L. Bay Larsen

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja prawa do corocznego płatnego urlopu i ekwiwalentu pieniężnego w przypadku zwolnienia chorobowego, zwłaszcza długotrwałego."

Ograniczenia: Dotyczy głównie interpretacji dyrektywy 2003/88/WE i może wymagać dostosowania do specyfiki prawa krajowego w zakresie obliczania ekwiwalentu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy powszechnego prawa pracowniczego i ma istotne implikacje dla pracowników, którzy chorują. Wyjaśnia, jak prawo UE chroni pracowników w trudnych sytuacjach życiowych.

Choroba nie odbierze Ci urlopu! TSUE wyjaśnia, jak chronić swoje prawo do wypoczynku.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI