Sprawy połączone C-292/09 oraz C-293/09

Trybunał Sprawiedliwości uznał wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez włoski sąd za oczywiście niedopuszczalne z powodu braku wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego i prawnego.

Włoski sąd Commissione tributaria provinciale di Parma zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o wykładnię art. 13 część B lit. c) szóstej dyrektywy VAT dotyczącego zwolnienia od podatku dostaw towarów przeznaczonych na działalność zwolnioną. Trybunał uznał jednak wnioski za oczywiście niedopuszczalne, wskazując na brak wystarczającego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego przez sąd krajowy, co uniemożliwia właściwe rozstrzygnięcie.

Sprawy połączone C-292/09 i C-293/09 dotyczyły wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonych przez Commissione tributaria provinciale di Parma. Sąd ten prosił o wykładnię art. 13 część B lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących podatku od wartości dodanej, a konkretnie zwolnienia od podatku dostaw towarów przeznaczonych w całości do celów działalności zwolnionej od podatku lub w przypadku których nie przysługiwało prawo do odliczenia. Pomimo skierowania pytań dotyczących prawa materialnego, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał oba wnioski za oczywiście niedopuszczalne. W uzasadnieniu wskazano, że sąd krajowy nie przedstawił wystarczających informacji dotyczących stanu faktycznego i prawnego sporu, co uniemożliwia Trybunałowi udzielenie użytecznej odpowiedzi. Podkreślono, że ustalenie i ocena stanu faktycznego sporu oraz znaczenie zadanych pytań leży w gestii sądu krajowego, a Trybunał nie jest właściwy do ich ustalania ani oceny. Brak wystarczającego wyjaśnienia kontekstu sprawił, że wnioski nie spełniały wymogów formalnych określonych w art. 234 WE i art. 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (3)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy