Sprawa C-80/06
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że jednostka nie może powoływać się na naruszenie decyzji Komisji dotyczącej certyfikacji wyrobów budowlanych w sporze z inną jednostką.
Sprawa dotyczyła wniosku o wykładnię i ważność decyzji Komisji 1999/93/WE w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych, w szczególności drzwi z dźwigniami antypanikowymi. Sąd krajowy zapytał, czy decyzja ta jest wiążąca i czy można się na nią powoływać w sporze między prywatnymi podmiotami. Trybunał stwierdził, że decyzja, jako akt skierowany do państw członkowskich, nie może samoistnie tworzyć obowiązków po stronie jednostek i nie można się na nią powoływać przeciwko innej jednostce w postępowaniu cywilnym.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni, możliwości powołania się i ważności decyzji Komisji 1999/93/WE w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych, w tym drzwi z dźwigniami antypanikowymi. Spór przed sądem krajowym dotyczył wykonania umowy sprzedaży takich drzwi, gdzie jedna ze stron odmówiła zapłaty, powołując się na brak certyfikatu zgodności u producenta. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania sądu krajowego, skupił się na kwestii możliwości powołania się na decyzję Komisji w sporze pomiędzy jednostkami. Powołując się na utrwalone orzecznictwo, Trybunał przypomniał, że dyrektywy ani decyzje skierowane do państw członkowskich nie mogą samoistnie tworzyć obowiązków po stronie jednostek ani być przeciwko nim stosowane w postępowaniach między jednostkami. Decyzja 1999/93/WE, przyjęta na podstawie dyrektywy 89/106/EWG, jest aktem skierowanym do państw członkowskich i określa procedury zaświadczania zgodności. W związku z tym, jednostka w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności umownej, w którym drugą stroną jest inna jednostka, nie może powoływać się na naruszenie przez nią przepisów tej decyzji. W konsekwencji, Trybunał nie udzielił odpowiedzi na pytania dotyczące wykładni i ważności decyzji, skupiając się na braku możliwości jej bezpośredniego zastosowania w sporze między prywatnymi podmiotami.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jednostka nie może powołać się na naruszenie decyzji Komisji skierowanej do państw członkowskich w sporze z inną jednostką.
Uzasadnienie
Decyzje skierowane do państw członkowskich, podobnie jak dyrektywy, nie tworzą samoistnie obowiązków po stronie jednostek ani nie mogą być przeciwko nim stosowane w postępowaniach między jednostkami. Są one wiążące jedynie dla adresatów, czyli państw członkowskich.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
brak rozstrzygnięcia merytorycznego dla stron, odpowiedź na pytanie prejudycjalne
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Carp Snc di L. Moleri e V. Corsi | spolka | skarżący |
| Ecorad Srl | spolka | pozwany |
| Associazione Nazionale Artigiani Legno e Arredamento | inne | interwenient |
| Rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (13)
Główne
Decyzja 1999/93/WE art. 1
Decyzja Komisji 1999/93/WE
Decyzja 1999/93/WE art. 2
Decyzja Komisji 1999/93/WE
Decyzja 1999/93/WE art. 3
Decyzja Komisji 1999/93/WE
TFUE art. 234
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Pomocnicze
Dyrektywa 89/106/EWG art. 1 § 1
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Dyrektywa 89/106/EWG art. 4 § 2
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Dyrektywa 89/106/EWG art. 6 § 1
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Dyrektywa 89/106/EWG art. 13 § 1
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Dyrektywa 89/106/EWG art. 13 § 3
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Dyrektywa 89/106/EWG art. 13 § 4
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Dyrektywa 89/106/EWG art. 14 § 1
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Dyrektywa 89/106/EWG art. 14 § 2
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
TFUE art. 249
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja Komisji skierowana do państw członkowskich nie może być stosowana bezpośrednio przeciwko jednostkom w sporach między nimi.
Odrzucone argumenty
Możliwość powołania się na decyzję Komisji 1999/93/WE przez jednostkę w sporze z inną jednostką.
Godne uwagi sformułowania
dyrektywa nie może samoistnie tworzyć obowiązków po stronie jednostki, zatem nie można powoływać się na nią przeciwko tej jednostce decyzja 1999/93/WE wiąże wyłącznie państwa członkowskie
Skład orzekający
A. Rosas
prezes_izby
J.N. Cunha Rodrigues
sędzia
U. Lõhmus
sędzia
A. Ó Caoimh
sędzia
P. Lindh
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady braku bezpośredniego skutku horyzontalnego decyzji UE skierowanych do państw członkowskich."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy jednostka próbuje powołać się na decyzję UE przeciwko innej jednostce, a nie przeciwko państwu członkowskiemu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę prawa UE dotyczącą bezpośredniego stosowania aktów prawnych UE, co jest kluczowe dla praktyków prawa.
“Czy decyzja UE może Cię zmusić do zapłaty w sporze z sąsiadem? Trybunał odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI