Sprawa C-428/04

Trybunał orzekł, że Austria uchybiła zobowiązaniom państwa członkowskiego w zakresie transpozycji dyrektywy dotyczącej bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, stwierdzając niewłaściwe lub niepełne wdrożenie przepisów dotyczących m.in. hierarchii obowiązków pracodawcy, wyznaczania pracowników do zadań ratowniczych oraz konsultacji z pracownikami.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Austrii, zarzucając jej uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z niewłaściwą lub niepełną transpozycją dyrektywy 89/391/EWG dotyczącej bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Trybunał stwierdził, że Austria nie uchwaliła w terminie wymaganych ustaw ani nie powiadomiła o nich Komisji, a także nie dokonała pełnej transpozycji przepisów dotyczących hierarchii obowiązków pracodawcy w zakresie ochrony, wyznaczania pracowników do zadań ratowniczych, konsultacji z pracownikami oraz właściwego korzystania z urządzeń ochrony indywidualnej. Częściowo oddalono skargę dotyczącą obowiązku właściwego korzystania z narzędzi pracy i substancji niebezpiecznych.

Skarga Komisji Europejskiej przeciwko Republice Austrii dotyczyła uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w zakresie transpozycji dyrektywy 89/391/EWG. Komisja zarzuciła Austrii, że nie uchwaliła w wyznaczonym terminie wymaganych ustaw lub nie powiadomiła o nich Komisji, a także dokonała niepełnej transpozycji szeregu przepisów dyrektywy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując sprawę, stwierdził zasadność większości zarzutów. Trybunał uznał, że Austria uchybiła art. 18 ust. 1 dyrektywy, nie uchwalając w terminie ustawy Landeslehrer-Dienstrechtsgesetz (LDG) i nie powiadamiając o niej Komisji. Stwierdzono również naruszenie art. 2 ust. 1 dyrektywy w odniesieniu do nauczycieli nauczania obowiązkowego w Tyrolu, ze względu na opóźnienie wejścia w życie LDG. Kluczowe ustalenia dotyczyły interpretacji przepisów dyrektywy: - Art. 7 ust. 1 i 3: Trybunał potwierdził hierarchiczny porządek obowiązków pracodawcy, zgodnie z którym priorytetem jest zapewnienie ochrony przez personel wewnętrzny, a korzystanie z usług zewnętrznych jest środkiem pomocniczym. Austriackie przepisy, które pozwalały na swobodny wybór między tymi opcjami, nie odzwierciedlały tej hierarchii i były niezgodne z dyrektywą. - Art. 8 ust. 2: Stwierdzono, że obowiązek wyznaczenia pracowników do zadań związanych z pierwszą pomocą, zwalczaniem pożarów i ewakuacją jest bezwarunkowy i nie może być uzależniony od wielkości przedsiębiorstwa czy rodzaju działalności. Austriackie przepisy, które dopuszczały wyjątki dla małych przedsiębiorstw, były niezgodne z dyrektywą. - Art. 11 ust. 2 lit. c) i d): Trybunał uznał, że austriackie przepisy nie zapewniają właściwego udziału i konsultacji z pracownikami pełniącymi szczególną funkcję w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do informacji o zagrożeniach oraz korzystania z usług zewnętrznych. - Art. 13 ust. 2 lit. b): Stwierdzono, że mimo iż austriackie przepisy regulowały korzystanie z indywidualnych środków ochrony, brakowało wyraźnego obowiązku zwracania ich na miejsce po użyciu, co było niezgodne z dyrektywą. Trybunał oddalił natomiast zarzut dotyczący naruszenia art. 13 ust. 2 lit. a) dyrektywy, uznając, że Komisja nie wykazała w sposób wystarczający, iż austriackie przepisy nie zapewniają właściwej transpozycji obowiązku właściwego korzystania z narzędzi pracy i substancji niebezpiecznych. W konsekwencji Republika Austrii została zobowiązana do poniesienia własnych kosztów oraz pięciu szóstych kosztów Komisji.

Zagadnienia prawne (6)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (25)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy