Sprawa C-244/13

Trybunał orzekł, że obywatel państwa trzeciego, który przez pięć lat legalnie przebywał w państwie członkowskim jako małżonek obywatela UE, nabywa prawo stałego pobytu, nawet jeśli małżonkowie rozstali się i zamieszkali z innymi partnerami.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE dotyczących prawa stałego pobytu członków rodzin obywateli UE. Obywatel Nigerii, E.F. Ogieriakhi, twierdził, że nabył prawo stałego pobytu w Irlandii po pięciu latach legalnego pobytu jako małżonek obywatelki Francji. Mimo że małżonkowie rozstali się i zamieszkali z innymi partnerami w trakcie tego okresu, Trybunał uznał, że nadal przysługuje mu prawo stałego pobytu, ponieważ pozostawali w związku małżeńskim i obywatelka UE wykonywała swoje prawa wynikające z traktatu. Trybunał rozstrzygnął również, że samo wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym przez sąd krajowy nie przesądza o oczywistym naruszeniu prawa UE przez państwo członkowskie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) dotyczył wykładni art. 16 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu, a także art. 10 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1612/68. Sprawa wywodziła się ze skargi o odszkodowanie wniesionej przez Ewaena Freda Ogieriakhiego przeciwko Irlandii z powodu rzekomego uchybienia obowiązkom związanym z transpozycją dyrektywy 2004/38. E.F. Ogieriakhi, obywatel Nigerii, przebywał w Irlandii od 1998 r. i w 1999 r. zawarł związek małżeński z obywatelką Francji, L. Georges. W latach 1999-2004, przez okres pięciu lat, legalnie przebywał w Irlandii jako małżonek obywatelki UE. Jednakże, w trakcie tego okresu, małżonkowie rozstali się (od 2002 r.) i zamieszkali z innymi partnerami, a ich rozwód nastąpił w 2009 r. Irlandzkie władze odmówiły mu prawa stałego pobytu, argumentując, że nie spełnił warunku wspólnego zamieszkiwania z obywatelką UE. Sąd odsyłający zadał pytania, czy w takich okolicznościach można uznać, że nabył prawo stałego pobytu, oraz jakie są skutki wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym dla oceny naruszenia prawa UE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 16 ust. 2 dyrektywy 2004/38 należy interpretować w ten sposób, że obywatel państwa trzeciego nabywa prawo stałego pobytu, nawet jeśli małżonkowie rozstali się i zamieszkali z innymi partnerami, pod warunkiem, że pozostawali w związku małżeńskim i obywatelka UE wykonywała swoje prawa wynikające z traktatu. Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest ochrona członków rodzin obywateli UE, a literalna wykładnia mogłaby prowadzić do ich bezbronności. Ponadto, Trybunał stwierdził, że samo wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym przez sąd krajowy nie jest czynnikiem decydującym przy ustalaniu, czy miało miejsce oczywiste naruszenie prawa UE przez państwo członkowskie.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (7)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy