Sprawa C-200/02
Podsumowanie
Dziecko będące obywatelem UE, którego rodzic jest obywatelem państwa trzeciego, ma prawo do pobytu w innym państwie członkowskim, a rodzicowi przysługuje prawo pobytu wraz z dzieckiem.
Sprawa dotyczyła prawa pobytu małoletniej obywatelki Irlandii (UE) w Wielkiej Brytanii, której matka była obywatelką Chin. Dziecko urodziło się w Wielkiej Brytanii, aby uzyskać obywatelstwo irlandzkie, co miało umożliwić matce pobyt wraz z nim. Trybunał orzekł, że obywatel UE, nawet urodzony w państwie członkowskim, ma prawo do pobytu, jeśli spełnia warunki (ubezpieczenie zdrowotne, wystarczające środki), a rodzicowi sprawującemu opiekę przysługuje prawo pobytu wraz z dzieckiem.
Sprawa C-200/02 dotyczyła wykładni przepisów prawa unijnego w zakresie prawa pobytu obywateli UE oraz członków ich rodzin. Głównymi stronami były Kunqian Catherine Zhu, małoletnia obywatelka Irlandii, i jej matka, Man Lavette Chen, obywatelka Chin. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Immigration Appellate Authority w Wielkiej Brytanii, gdzie odmówiono obu stronom prawa do długoterminowego pobytu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że artykuł 18 Traktatu WE oraz dyrektywa 90/364/EWG przyznają małoletniemu obywatelowi Państwa Członkowskiego prawo pobytu na czas nieograniczony w innym Państwie Członkowskim, pod warunkiem posiadania ubezpieczenia zdrowotnego i wystarczających środków, aby nie stać się obciążeniem dla systemu pomocy społecznej. Kluczowe było ustalenie, że środki te mogą pochodzić od rodzica sprawującego opiekę, nawet jeśli jest on obywatelem państwa trzeciego. Trybunał podkreślił, że nie można odmówić prawa pobytu z powodu sposobu nabycia obywatelstwa UE przez dziecko, jeśli zostało ono nabyte zgodnie z prawem krajowym i międzynarodowym. Co więcej, w sytuacji gdy małoletni obywatel UE ma prawo do pobytu, rodzic sprawujący nad nim opiekę również nabywa prawo do przebywania wraz z nim w przyjmującym Państwie Członkowskim, aby zapewnić skuteczność prawa dziecka do pobytu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, małoletni obywatel Państwa Członkowskiego, objęty ubezpieczeniem zdrowotnym i pozostający na utrzymaniu rodzica będącego obywatelem państwa trzeciego, którego środki są wystarczające, ma prawo do nieograniczonego pobytu.
Uzasadnienie
Prawo pobytu obywatela UE wynika bezpośrednio z art. 18 WE. Warunki dotyczące wystarczających środków nie wymagają, aby pochodziły one od samego obywatela UE, lecz mogą pochodzić od towarzyszącego mu członka rodziny. Odmowa prawa pobytu z powodu sposobu nabycia obywatelstwa UE byłaby ograniczeniem skutków przyznania obywatelstwa i naruszeniem prawa UE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (dziecko i matka)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Kunqian Catherine Zhu | osoba_fizyczna | skarżący |
| Man Lavette Chen | osoba_fizyczna | skarżący |
| Secretary of State for the Home Department | organ_krajowy | pozwany |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Zjednoczone Królestwo | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
TFUE art. 18 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Przyznaje prawo pobytu obywatelom Unii na terytorium innych Państw Członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków przewidzianych przez Traktat oraz przepisów wykonawczych.
dyrektywa 90/364 art. 1 § 1
Dyrektywa Rady 90/364/EWG
Przyznaje prawo pobytu obywatelom innych Państw Członkowskich, pod warunkiem posiadania ubezpieczenia zdrowotnego i wystarczających środków, aby nie stać się obciążeniem dla systemu pomocy społecznej.
Pomocnicze
dyrektywa 73/148 art. 1
Dyrektywa Rady 73/148/EWG
Dotyczy zniesienia ograniczeń w przemieszczaniu się i pobycie obywateli Państw Członkowskich w celu podjęcia działalności na własny rachunek lub świadczenia usług. Nie dotyczy długoterminowego pobytu w celu korzystania z usług.
dyrektywa 73/148 art. 4 § 2
Dyrektywa Rady 73/148/EWG
Okres prawa pobytu dla usługobiorcy odpowiada okresowi świadczenia usług, nie może stanowić podstawy do nieograniczonego pobytu.
dyrektywa 90/364 art. 1 § 2
Dyrektywa Rady 90/364/EWG
Określa, kto może osiedlić się wraz z posiadaczem prawa pobytu (współmałżonek, zstępni, wstępni pozostający na utrzymaniu). Nie przyznaje prawa pobytu rodzicowi obywatela UE, który sam nie spełnia warunków.
Irish Nationality and Citizenship Act 1956 art. 6 § 1
Irish Nationality and Citizenship Act 1956
Umożliwia nabycie obywatelstwa irlandzkiego przez osoby urodzone na wyspie Irlandii.
British Nationality Act 1981
British Nationality Act 1981
Zmienił zasady nabywania obywatelstwa brytyjskiego, odchodząc od ius soli.
EEA Regulation art. 5 § 1
Immigration (European Economic Area) Regulations 2000
Definiuje "osobę uprawnioną do przebywania na terytorium Zjednoczonego Królestwa".
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obywatelstwo UE przyznaje prawo pobytu na mocy art. 18 WE. Wystarczające środki finansowe mogą pochodzić od rodzica sprawującego opiekę, nawet jeśli jest on obywatelem państwa trzeciego. Nabycie obywatelstwa UE przez dziecko nie może być podważane przez państwo przyjmujące jako podstawa do odmowy prawa pobytu. Prawo pobytu dziecka implikuje prawo rodzica sprawującego opiekę do przebywania z nim.
Odrzucone argumenty
Dziecko nie może korzystać z prawa pobytu, ponieważ nigdy nie przemieszczało się między państwami członkowskimi. Usługi pielęgnacyjne dla dzieci nie stanowią usług w rozumieniu dyrektywy 73/148. Środki finansowe muszą pochodzić od samego obywatela UE, a nie od towarzyszącego mu członka rodziny. Przyjazd matki w celu nabycia obywatelstwa przez dziecko stanowi nadużycie prawa wspólnotowego.
Godne uwagi sformułowania
Określenie warunków nabycia lub utraty obywatelstwa należy, zgodnie z prawem międzynarodowym, do kompetencji każdego Państwa Członkowskiego, która musi być wykonywana z poszanowaniem prawa wspólnotowego. To nie do Państwa Członkowskiego należy ograniczanie skutków przyznania obywatelstwa innego Państwa Członkowskiego poprzez postawienie dodatkowego warunku uznania tego obywatelstwa dla celów korzystania z podstawowych swobód ustanowionych w Traktacie. Oczywiste jest przecież, że korzystanie z prawa pobytu przez małoletnie dziecko pociąga za sobą prawo tego dziecka do towarzystwa osoby sprawującej opiekę oraz możliwość zamieszkania z nim w przyjmującym Państwie Członkowskim dla tej osoby w okresie jego tam pobytu.
Skład orzekający
V. Skouris
prezes
P. Jann
sędzia
C. W. A. Timmermans
sędzia
A. Rosas
sędzia
R. Silva de Lapuerta
sędzia
K. Lenaerts
prezes izby
C. Gulmann
sędzia
R. Schintgen
sędzia
N. Colneric
sędzia
S. von Bahr
sędzia
J. N. Cunha Rodrigues
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że obywatelstwo UE daje prawo do pobytu, nawet jeśli zostało nabyte w celu uzyskania tego prawa, oraz że prawo pobytu dziecka implikuje prawo rodzica sprawującego opiekę do przebywania z nim."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy dziecko jest obywatelem UE, a rodzic jest obywatelem państwa trzeciego, ale sprawuje opiekę i posiada wystarczające środki. Nie dotyczy sytuacji, gdy rodzic sam jest obywatelem UE i posiada prawo pobytu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa porusza ważny temat praw obywateli UE i ich rodzin, w tym obywateli państw trzecich, w kontekście swobodnego przepływu i prawa pobytu. Pokazuje, jak prawo UE chroni rodziny i zapobiega nadużyciom ze strony państw członkowskich.
“Czy urodzenie dziecka w innym kraju UE daje rodzicowi z państwa trzeciego prawo do pobytu? TSUE odpowiada!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI