Sprawa C-199/09

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wniosek o wiążącą informację taryfową może dotyczyć różnych towarów, jeśli są one jednego rodzaju, co oznacza posiadanie podobnych właściwości, a różnice między nimi są nieistotne dla klasyfikacji celnej.

Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów dotyczących wniosków o wiążące informacje taryfowe (WIT). Spółka Schenker złożyła jeden wniosek dla różnych rozmiarów wyświetlaczy ciekłokrystalicznych, ale łotewska służba celna odmówiła, uznając, że wniosek powinien dotyczyć tylko jednego rodzaju towaru. Sąd krajowy zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy różne rozmiary tego samego produktu mogą być objęte jednym wnioskiem. Trybunał wyjaśnił, że towary są jednego rodzaju, gdy mają podobne właściwości, a różnice między nimi są całkowicie nieistotne dla klasyfikacji taryfowej.

Sprawa C-199/09 dotyczyła wykładni art. 6 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego do kodeksu celnego, który stanowi, że wniosek o wydanie wiążącej informacji taryfowej (WIT) może dotyczyć tylko jednego rodzaju towarów. Spółka Schenker SIA złożyła jeden wniosek dla wyświetlaczy ciekłokrystalicznych LCD różnych rozmiarów (26, 29, 32 cale), jednak łotewska służba celna (VID) odmówiła jego rozpatrzenia, twierdząc, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych, w tym wymogu dotyczącego jednego rodzaju towarów. Sąd krajowy (Augstākās tiesas Senāta Administratīvo lietu departaments) zawiesił postępowanie i zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem prejudycjalnym. Trybunał, analizując przepisy, stwierdził, że pojęcie „jednego rodzaju towarów” nie jest zdefiniowane w kodeksie celnym ani w rozporządzeniu wykonawczym. Wykładnia tego pojęcia powinna uwzględniać jego brzmienie, kontekst i cel. Trybunał uznał, że wniosek może obejmować różne towary, o ile są one jednego rodzaju, co oznacza posiadanie podobnych właściwości, a występujące między nimi różnice muszą być całkowicie pozbawione znaczenia z punktu widzenia ich klasyfikacji taryfowej. W kontekście sprawy, różnica w rozmiarze wyświetlaczy ciekłokrystalicznych została uznana za istotną dla klasyfikacji taryfowej, co wykluczało objęcie ich jednym wnioskiem o WIT. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że art. 6 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego należy interpretować w ten sposób, że wniosek o WIT może obejmować różne towary tylko wtedy, gdy są one jednego rodzaju, a różnice między nimi są nieistotne dla klasyfikacji taryfowej.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy