Sprawa C-190/11
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 nie wymaga, aby umowa konsumencka była zawarta na odległość, aby można było zastosować przepisy o jurysdykcji konsumenckiej.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 w kontekście jurysdykcji w sprawach umów konsumenckich. Austriacka konsumentka kupiła samochód w Niemczech od niemieckiego sprzedawcy, z którym kontaktowała się przez Internet i telefon. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy do zastosowania przepisów o jurysdykcji konsumenckiej konieczne jest zawarcie umowy na odległość. Trybunał orzekł, że nie jest to wymagane, a kluczowe jest skierowanie działalności przedsiębiorcy do państwa zamieszkania konsumenta oraz objęcie umowy zakresem tej działalności.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) dotyczył wykładni art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji w sprawach umów konsumenckich. Sprawa dotyczyła konsumentki z Austrii, która zakupiła samochód od niemieckiego sprzedawcy po kontakcie przez Internet i telefon. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy do zastosowania przepisów o jurysdykcji konsumenckiej (umożliwiających wytoczenie powództwa przed sądem miejsca zamieszkania konsumenta) konieczne jest zawarcie umowy na odległość. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy rozporządzenia nr 44/2001, jego cel oraz wcześniejsze orzecznictwo (w tym wyrok w sprawach połączonych C-585/08 i C-144/09 Pammer i Hotel Alpenhof), stwierdził, że art. 15 ust. 1 lit. c) nie wymaga, aby umowa została zawarta na odległość. Kluczowe jest, aby przedsiębiorca prowadził działalność skierowaną do państwa członkowskiego, w którym mieszka konsument, lub w jakikolwiek sposób kierował taką działalność do tego państwa, a umowa wchodziła w zakres tej działalności. Trybunał podkreślił, że przepisy te mają na celu ochronę konsumenta jako strony słabszej, a ich interpretacja powinna być niezależna i spójna. Wskazał, że wcześniejsze orzecznictwo, które mogło sugerować wymóg umowy na odległość, dotyczyło specyficznych okoliczności faktycznych i nie należy go rozszerzać.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, stosowanie art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 nie wymaga, aby umowa pomiędzy konsumentem a przedsiębiorcą była zawarta na odległość.
Uzasadnienie
Przepis art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 nie uzależnia swojego zastosowania od zawarcia umowy na odległość. Kluczowe jest skierowanie działalności przedsiębiorcy do państwa zamieszkania konsumenta i objęcie umowy zakresem tej działalności. Wcześniejsze orzecznictwo, które mogło sugerować wymóg umowy na odległość, dotyczyło specyficznych okoliczności faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Daniela Mühlleitner | osoba_fizyczna | skarżący |
| Ahmad Yusufi | osoba_fizyczna | pozwany |
| Wadat Yusufi | osoba_fizyczna | pozwany |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd portugalski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Konfederacja Szwajcarska | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 15 § 1 lit. c
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Przepis ten ma zastosowanie, gdy przedsiębiorca prowadzi działalność handlową lub zawodową w państwie członkowskim, w którym mieszka konsument, lub w jakikolwiek sposób kieruje taką działalność do tego państwa lub do kilku państw, w tym do państwa zamieszkania konsumenta, oraz gdy sporna umowa jest objęta zakresem takiej działalności. Nie wymaga zawarcia umowy na odległość.
Pomocnicze
Konwencja brukselska art. 13 § akapit pierwszy pkt 3
Konwencja brukselska z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie Rzym I art. 6 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 2 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 5 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Literalne brzmienie art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 nie wymaga zawarcia umowy na odległość. Usunięcie wymogu podjęcia przez konsumenta działań w swoim państwie członkowskim przy zawieraniu umowy (w porównaniu do Konwencji brukselskiej) wskazuje na szerszy zakres zastosowania przepisu. Cel przepisu, jakim jest ochrona konsumenta jako strony słabszej, jest realizowany również w przypadku umów zawartych na miejscu, o ile spełnione są przesłanki skierowania działalności do państwa konsumenta. Punkty 86 i 87 wyroku w sprawie Pammer i Hotel Alpenhof należy interpretować w kontekście specyficznych okoliczności tej sprawy i nie należy ich rozszerzać na wymóg umowy na odległość.
Odrzucone argumenty
Interpretacja sugerująca, że art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 ma zastosowanie jedynie do umów zawieranych na odległość (na podstawie pkt 86 i 87 wyroku Pammer i Hotel Alpenhof).
Godne uwagi sformułowania
wyjątek lub odstępstwo od normy ogólnej należy interpretować zawężająco pojęcia zastosowane w rozporządzeniu nr 44/2001 powinny być interpretowane w sposób niezależny ochrona konsumentów będących słabszą stroną umowy nie wystarczy, aby przedsiębiorstwo kierowało swoje usługi w stronę państwa członkowskiego będącego krajem zamieszkania konsumenta lub w stronę grupy państw członkowskich obejmującej to państwo; konieczne jest również, aby umowa została zawarta w ramach jego działalności
Skład orzekający
J.C. Bonichot
prezes izby
K. Schiemann
sędzia
L. Bay Larsen
sędzia
C. Toader
sprawozdawca
E. Jarašiūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie jurysdykcji sądów krajowych w sprawach umów konsumenckich, gdy przedsiębiorca kieruje swoją działalność do państwa konsumenta, nawet jeśli umowa nie została zawarta na odległość."
Ograniczenia: Wymaga spełnienia przesłanki skierowania działalności przedsiębiorcy do państwa zamieszkania konsumenta oraz objęcia umowy zakresem tej działalności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu jurysdykcji w handlu elektronicznym i umowach konsumenckich, wyjaśniając kluczowe kryteria dla prawników i konsumentów.
“Kupiłeś coś przez Internet od zagranicznego sprzedawcy? Sprawdź, gdzie możesz go pozwać!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI