Sprawa 8-74

Trybunał orzekł, że wymóg przedstawienia świadectwa autentyczności dla produktów w wolnym obrocie w innym państwie członkowskim, jeśli jest trudniejszy do uzyskania niż dla importerów bezpośrednich, stanowi środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych, niezgodny z traktatem.

Sprawa dotyczyła przywozu Scotch Whisky do Belgii bez świadectwa pochodzenia, co było naruszeniem prawa krajowego. Tribunal de première instance de Bruxelles zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy wymóg przedstawienia urzędowego dokumentu potwierdzającego prawo do nazwy pochodzenia stanowi środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych (art. 30 TFUE). Trybunał uznał, że taki wymóg, jeśli jest trudniejszy do spełnienia dla importerów z innych państw członkowskich niż dla importerów bezpośrednich, jest niezgodny z traktatem. Drugie pytanie dotyczyło nieważności umów wyłączności, które umożliwiają uniemożliwienie przywozu równoległego.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został skierowany do Trybunału przez tribunal de première instance de Bruxelles w ramach postępowania karnego przeciwko przedsiębiorcom importującym Scotch Whisky do Belgii bez świadectwa pochodzenia. Pierwsze pytanie dotyczyło wykładni art. 30 TFUE i kwestii, czy wymóg przedstawienia urzędowego dokumentu wydanego przez władze państwa wywozu, potwierdzającego prawo do nazwy pochodzenia, stanowi środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych. Trybunał stwierdził, że wszelkie przepisy państw członkowskich, które mogą utrudnić wymianę handlową między państwami członkowskimi, należy uznać za środki o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych. Podkreślono, że choć państwa członkowskie mogą wprowadzać przepisy zapobiegające nieuczciwym praktykom dotyczącym nazw pochodzenia, muszą one być racjonalne i nie mogą utrudniać handlu. Wymóg przedstawienia świadectwa autentyczności, którego uzyskanie jest trudniejsze dla importerów produktu będącego w wolnym obrocie w innym państwie członkowskim niż dla importerów bezpośrednich, został uznany za niezgodny z traktatem. Drugie pytanie dotyczyło nieważności umów wyłączności, które w połączeniu z przepisami krajowymi mogą ograniczać konkurencję lub utrudniać wymianę handlową. Trybunał wyjaśnił, że umowa o wyłączność podlega zakazowi z art. 85 TFUE, jeśli stanowi przeszkodę w przywozie produktów z innych państw członkowskich przez inne podmioty niż wyłączny importer. Jednak sama okoliczność, że umowa wyłącznie upoważnia do posłużenia się przepisami krajowymi lub nie sprzeciwia się temu, nie jest wystarczająca do stwierdzenia jej nieważności.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy