SNO 79/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy uchwałę o zawieszeniu sędziego w czynnościach służbowych na okres sześciu miesięcy oraz obniżeniu wynagrodzenia, uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości nie pozwala na wykonywanie obowiązków przez sędziego, wobec którego toczy się postępowanie karne.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał zażalenie sędziego na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego o zawieszeniu go w czynnościach służbowych na dalsze sześć miesięcy i obniżeniu wynagrodzenia. Sędzia został zawieszony w związku z toczącym się postępowaniem dyscyplinarnym oraz postępowaniem w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej za czyny korupcyjne. Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odsunięcia sędziego od obowiązków w takiej sytuacji.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał sprawę dotyczącą zażalenia sędziego Sądu Rejonowego na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego, która zawiesiła go w czynnościach służbowych na okres sześciu miesięcy oraz obniżyła wynagrodzenie o 30%. Powodem zawieszenia było wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego, a także toczące się postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej za osiemnaście czynów o charakterze korupcyjnym oraz czyn z art. 258 § 1 i § 3 k.k. Sąd Najwyższy, analizując przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych dotyczące zawieszenia sędziego, podkreślił, że uchwała o zawieszeniu w trybie art. 130 § 1 i 3 u.s.p. może być podjęta, gdy sędzia został schwytany na gorącym uczynku lub gdy powaga sądu wymaga natychmiastowego odsunięcia go od obowiązków. Sąd uznał, że w sytuacji, gdy toczy się postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwa umyślne, wykonywanie przez niego czynności służbowych jest sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości. W związku z tym Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżoną uchwałę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odsunięcia sędziego od wykonywania obowiązków służbowych w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sędzia, wobec którego toczy się postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za przestępstwa umyślne, nie może w tym czasie uczestniczyć w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości, gdyż sprzeciwia się temu dobro wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonej uchwały
Strona wygrywająca
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| sędzia Sądu Rejonowego | osoba_fizyczna | skarżący |
| Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny | instytucja | organ orzekający niższej instancji |
| Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (5)
Główne
u.s.p. art. 130
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Pomocnicze
u.s.p. art. 129 § § 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 123 § § 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 129 § § 2
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
k.k. art. 258 § § 1 i § 3
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odsunięcia sędziego od obowiązków w sytuacji, gdy toczy się postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej za przestępstwa umyślne. Sędzia, wobec którego toczy się postępowanie karne, nie może uczestniczyć w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości.
Odrzucone argumenty
Uchwała o zawieszeniu powinna być uchylona (argumentacja skarżącego sędziego).
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości nie jest aktualnie możliwe wykonywanie przez niego czynności służbowych sędziego, gdyż sprzeciwia się temu dobro wymiaru sprawiedliwości Nie jest bowiem do zaakceptowania sytuacja aby sędzia, wobec którego wdrożono postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za przestępstwa umyślne, mógł w tym czasie uczestniczyć w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości.
Skład orzekający
Marian Buliński
przewodniczący
Wiesław Kozielewicz
sprawozdawca
Zbigniew Strus
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych w kontekście postępowań dyscyplinarnych i karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sędziego i przepisów Prawa o ustroju sądów powszechnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów i ważnych kwestii związanych z integralnością wymiaru sprawiedliwości, co jest interesujące dla prawników i osób zainteresowanych funkcjonowaniem sądownictwa.
“Sędzia zawieszony. Czy postępowanie karne uniemożliwia sprawowanie wymiaru sprawiedliwości?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUCHWAŁA Z DNIA 8 PAŹDZIERNIKA 2008 R. SNO 79/08 Przewodniczący: sędzia SN Marian Buliński. Sędziowie SN: Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca), Zbigniew Strus. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem protokolanta w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 8 października 2008 r. zażalenia sędziego na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt (...), w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych na okres dalszych sześciu miesięcy oraz obniżenia wynagrodzenia na czas trwania zawieszenia u c h w a l i ł : u t r z y m a ć w m o c y zaskarżoną u c h w a ł ę . U z a s a d n i e n i e Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego dla okręgu Sądu Okręgowego wnioskiem z dnia 10 lipca 2008 r. zwrócił się do Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego o zawieszenie w czynnościach służbowych sędziego na okres dalszych sześciu miesięcy sędziego Sądu Rejonowego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. wszczął wobec tego sędziego postępowanie dyscyplinarne, a także toczy się postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego Sądu Rejonowego do odpowiedzialności karnej za osiemnaście czynów o charakterze korupcyjnym oraz o czyn z art. 258 § 1 i § 3 k.k. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt (...), zawiesił tego sędziego w czynnościach służbowych na okres dalszych sześciu miesięcy tj. do dnia 5 lutego 2009 r. oraz obniżył mu na czas trwania tego zawieszenia wysokość wynagrodzenia o 30 %. W zażaleniu wniesionym na tę uchwałę sędzia Sądu Rejonowego wniósł o jej uchylenie. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: Na wstępie należy przypomnieć, że przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm. – dalej ustawa ta powoływana jako u.s.p.) przewidują fakultatywne i obligatoryjne wypadki zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych. Do tych pierwszych należy zaliczyć zawieszenie w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie (art. 129 § 1 u.s.p.), 2 oraz zawieszenie sędziego po zarządzeniu natychmiastowej przerwy w czynnościach służbowych sędziego (art. 130 u.s.p.). Do drugiej grupy należy zawieszenie w wypadku nieprawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej złożenia sędziego z urzędu (art. 123 § 1 u.s.p.) oraz zawieszenie sędziego w czynnościach służbowych w wypadku wydania uchwały zezwalającej na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej (art. 129 § 2 u.s.p.). Uchwała o zawieszeniu sędziego w czynnościach służbowych w trybie art. 130 § 1 i 3 u.s.p. powinna zawierać określenie terminu, w jakim ma trwać zawieszenie oparte wyłącznie na podstawie tego przepisu (por. W. Kozielewicz, Postępowanie w przedmiocie zawieszenia sędziego sądu powszechnego w czynnościach służbowych, w: G. Rejman (red.), Problemy prawa i procesu karnego. Księga poświęcona pamięci Profesora Alfreda Kaftala, Warszawa 2008, s. 192 – 193). Z kolei w wypadku podjęcia uchwały o zawieszeniu w czynnościach służbowych sędziego wobec którego wszczęto postępowanie dyscyplinarne nie określa się czasu trwania zawieszenia. Trwa ono do prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego, chyba że sąd dyscyplinarny uchyli je wcześniej (por. W. Kozielewicz, Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów. Komentarz, Warszawa 2005, s. 154 – 155). Należy przy tym zauważyć, iż przepisy u.s.p. pozwalają też na stosowanie w tym samym okresie wobec sędziego instytucji zawieszenia w czynnościach służbowych na mocy odrębnych uchwał sądu dyscyplinarnego (np. może być zawieszony w czynnościach służbowych w jednej sprawie w trybie art. 129 § 1 u.s.p. i jednocześnie w tym samym czasie z mocy decyzji sądu dyscyplinarnego podjętej w innej sprawie w trybie art. 129 § 2 u.s.p.). Uchwała o zawieszeniu w czynnościach służbowych w trybie art. 130 § 3 u.s.p. podejmowana jest na wstępnym etapie postępowania i co jest oczywiste nie może rozstrzygać w sposób ostateczny wszelkich kwestii związanych z podstawami faktycznymi i prawnymi ewentualnej przyszłej odpowiedzialności dyscyplinarnej (zob. uchwała Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 23 lipca 2008 r., SNO 66/08) bądź karnej. Dopuszczalna jest tylko w dwóch wypadkach: 1. jeżeli sędziego schwytano na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa umyślnego, bądź 2. jeżeli ze względu na rodzaj czynu dokonanego przez sędziego powaga sądu lub istotne interesy służby wymagają natychmiastowego odsunięcia sędziego do wykonywania obowiązków służbowych. W tym drugim wypadku nie chodzi jeszcze o formalne zarzucenie lub stwierdzenie popełnienia określonego czynu, lecz jedynie o swoiste „domniemanie dokonania czynu” przez sędziego, którego przyjęcie jest uzasadnione w świetle określonych okoliczności faktycznych konkretnej sprawy (zob. uchwała Sądu 3 Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 11 marca 2004 r., SNO 8/04, OSN-SD 2004, nr 1, poz. 1). W orzecznictwie Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego zauważa się, że jeśli porównywać instytucję zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych na podstawie art. 130 § 1 i § 3 u.s.p. do którejkolwiek z instytucji znanych systemowi polskiej procedury karnej, to wskazać należałoby na środki zapobiegawcze (por. powołana wyżej uchwała Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 23 lipca 2008 r., SNO 66/08). Patrząc z tego punktu widzenia na zaskarżoną uchwałę, nie można podzielić wywodów z zażalenia. Trafne jest bowiem ustalenie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego, że z uwagi na toczące się postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie skarżącego do odpowiedzialności karnej, nie jest aktualnie możliwe wykonywanie przez niego czynności służbowych sędziego, gdyż sprzeciwia się temu dobro wymiaru sprawiedliwości. Nie jest bowiem do zaakceptowania sytuacja aby sędzia, wobec którego wdrożono postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za przestępstwa umyślne, mógł w tym czasie uczestniczyć w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI