SNO 75/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy wyrok Sądu Apelacyjnego, który wymierzył sędziemu karę upomnienia za przewlekłe sporządzanie uzasadnień wyroków, oddalając odwołania Ministra Sprawiedliwości i Rzecznika Dyscyplinarnego domagające się surowszej kary nagany.
Sędzia Sądu Okręgowego został obwiniony o rażące uchybienie przepisom w zakresie terminowego sporządzania uzasadnień wyroków w 51 sprawach. Sąd Apelacyjny uznał go winnym, umorzył postępowanie w części spraw, a w pozostałych wymierzył karę dyscyplinarną upomnienia. Minister Sprawiedliwości i Rzecznik Dyscyplinarny wnieśli odwołanie, domagając się zmiany wyroku i wymierzenia kary nagany z powodu rażącej niewspółmierności kary upomnienia. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny uznał odwołania za niezasadne, podzielając ocenę Sądu Apelacyjnego co do okoliczności łagodzących i utrzymując w mocy zaskarżony wyrok.
Sprawa dotyczyła odwołania Ministra Sprawiedliwości i Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego, który uznał sędziego Sądu Okręgowego winnym przewinienia służbowego polegającego na rażącym uchybieniu przepisom w zakresie terminowego sporządzania uzasadnień wyroków w 51 sprawach. Sąd Apelacyjny wymierzył obwinionemu karę dyscyplinarną upomnienia, umarzając jednocześnie postępowanie w części spraw. Odwołujący zarzucili rażącą niewspółmierność orzeczonej kary, domagając się wymierzenia kary nagany, argumentując, że obwiniony jest doświadczonym sędzią, był już wcześniej karany za podobne przewinienie, a opóźnienia miały charakter permanentny. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozważył oba odwołania i uznał je za niezasadne. Podkreślił, że Sąd Apelacyjny miał na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym te łagodzące, takie jak sprawne prowadzenie spraw i wysoki merytoryczny poziom uzasadnień, co skutkowało niewielką liczbą środków zaskarżenia. Sąd Najwyższy stwierdził, że okoliczności łagodzące miały zdecydowaną przewagę nad obciążającymi i podzielił trafność orzeczonej kary upomnienia, utrzymując tym samym w mocy zaskarżony wyrok. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara upomnienia nie jest rażąco niewspółmierna, gdyż sąd dyscyplinarny uwzględnił okoliczności łagodzące, takie jak wysoki poziom merytoryczny uzasadnień i niewielka liczba środków zaskarżenia, które przeważają nad okolicznościami obciążającymi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił całokształt okoliczności czynu obwinionego, w tym okoliczności łagodzące (sprawne prowadzenie spraw, wysoki poziom merytoryczny uzasadnień, niewielka ilość środków zaskarżenia), które miały przewagę nad obciążającymi. Dlatego utrzymał w mocy orzeczoną karę upomnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
obwiniony sędzia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| sędzia Sądu Okręgowego | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Minister Sprawiedliwości | organ_państwowy | skarżący (odwołujący) |
| Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego | organ_państwowy | skarżący (odwołujący) |
Przepisy (11)
Główne
u.s.p. art. 107 § § 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Pomocnicze
k.p.c. art. 329
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 387 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
u.s.p. art. 108 § § 2
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 109 § § 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 109 § § 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 109 § pkt 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 109 § pkt 2
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
u.s.p. art. 128
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 133
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił całokształt okoliczności czynu, w tym okoliczności łagodzące (sprawne prowadzenie spraw, wysoki merytoryczny poziom uzasadnień, niewielka ilość środków zaskarżenia), które miały przewagę nad obciążającymi. Kara upomnienia jest adekwatna do popełnionego przewinienia, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy.
Odrzucone argumenty
Kara upomnienia jest rażąco niewspółmierna, ponieważ obwiniony jest doświadczonym sędzią, był już wcześniej karany za podobne przewinienie, a opóźnienia w sporządzaniu uzasadnień miały charakter permanentny. Okoliczności łagodzące (nadmierne obciążenie referatu) nie uzasadniają orzeczonej kary upomnienia.
Godne uwagi sformułowania
rażąco uchybił przepisom ... w zakresie terminowego sporządzania uzasadnień wyroków kara dyscyplinarna upomnienia rażąca niewspółmierność orzeczenia o karze okoliczności łagodzące mają zdecydowaną przewagę nad okolicznościami obciążającymi
Skład orzekający
Jan Bogdan Rychlicki
przewodniczący-sprawozdawca
Zbigniew Hajn
członek
Teresa Flemming–Kulesza
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania kar dyscyplinarnych wobec sędziów za przewlekłe sporządzanie uzasadnień wyroków, ocena współmierności kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury dyscyplinarnej wobec sędziów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem dyscyplinarnym sędziów i procedurą cywilną, pokazując mechanizmy odpowiedzialności za przewlekłość w sądownictwie.
“Sędzia ukarany za opieszałość w pisaniu uzasadnień – Sąd Najwyższy podtrzymuje karę upomnienia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWYROK Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 2009 R. SNO 75/09 Przewodniczący: sędzia SN Jan Bogdan Rychlicki (sprawozdawca). Sędziowie SN: Zbigniew Hajn, Teresa Flemming–Kulesza. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem sędziego Sądu Apelacyjnego – Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego oraz protokolanta po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. sprawy sędziego Sądu Okręgowego w związku z odwołaniem Ministra Sprawiedliwości i Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego wniesionych na niekorzyść obwinionego, od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt (...) 1. u t r z y m a ł w mocy zaskarżony wyrok, 2. kosztami sądowymi postępowania odwoławczego o b c i ą ż y ł Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Sędzia Sądu Okręgowego został obwiniony o to, że: „w okresie od 1 marca 2006 r. do 31 lipca 2008 r., orzekając w III Wydziale Cywilno-Rodzinnym Sądu Okręgowego, rażąco uchybił przepisom art. 329 i 387 § 2 k.p.c. w zakresie terminowego sporządzania uzasadnień wyroków w 51 sprawach o następujących sygnaturach, w których nastąpiło przekroczenie ustawowego terminu: III C 2131/05, III C 1159/06, III C 4250/05, III C 3313/05, III C 3420/05, III C 2127/05, III C 3946/04, III C 3602/04, III C 2124/05, III C 3214/05, III C 2217/05, III C 4255/05, III C 2331/05, III C 2449/05, III C 4399/05, III C 4063/05, III C 3507/04, III C 140/06, III C 786/05, III C 113/06, III C 452/06, III C 1203/05, III C 1093/06, III C 1343/06, III C 4068/05, III C 2530/03, III Ca 147/06, III Ca 216/06, III Ca 303/06, III Ca 279/06, III Ca 222/06, III C 683/06, III C 2367/06, III C 1827/06, III C 1793/06, III C 2567/05, III C 1772/06, III C 95/07, III C 2588/02, III C 4628/05, III Ca 313/07, III C 1000/08, III C 1637/07, III C 3253/06, III C 2600/07, III C 3099/07, III C 21/08, III C 261/08, III C 3311/07, III C 1333/07, III Ca 433/07, to jest o dopuszczenie się przewinienia służbowego określonego w art. 107 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych”. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wyrokiem z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt ASD (...), sędziego Sądu Okręgowego uznał za winnego: 1) „popełnienia zarzucanego mu przewinienia służbowego z tym, że na podstawie art. 108 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. 2 Nr 98, poz. 1070 ze zm.) w odniesieniu do spraw o sygn. akt: III C 2131/05, III C 2127/05, III C 2124/05, III C 3602/04, III C 2217/05 i III C 4255/05, postępowanie umorzył w zakresie wymierzenia kary dyscyplinarnej; 2) co do pozostałej części zarzutu, skazując obwinionego na podstawie art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), na podstawie art. 109 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych wymierzył mu karę dyscyplinarną upomnienia; 3) kosztami postępowania dyscyplinarnego obciążył Skarb Państwa”. Odwołanie od tego wyroku co do pkt. 2, na niekorzyść obwinionego wnieśli Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego oraz Minister Sprawiedliwości. Rzecznik, na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczenia o karze polegającą na wymierzeniu obwinionemu na podstawie art. 109 § 1 pkt 1 u.s.p. kary dyscyplinarnej upomnienia, będącą wynikiem nieuwzględnienia w sposób właściwy stopnia jego zawinienia oraz wagi popełnionego przez obwinionego przewinienia. Skarżący, na podstawie tak podniesionego zarzutu wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 2 poprzez wymierzenie kary dyscyplinarnej – nagany – na podstawie art. 109 § 1 pkt 2 u.s.p. W uzasadnieniu odwołania podniesiono m. in., że ustalone przez Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny okoliczności łagodzące (por. s. 15 uzasadnienia), nie uzasadniają orzeczonej kary upomnienia. W ocenie rzecznika dyscyplinarnego kara ta razi swą niewspółmiernością co do stopnia zawinienia obwinionego, jeśli zważy się, iż jest on doświadczonym sędzią, był też uprzednio karany tą samą karą za podobne przewinienie, zaś opóźnienia w sporządzaniu uzasadnień nie miały charakteru jednostkowego, ale był to stan permanentny. Natomiast brak należytego nadzoru ze strony przełożonych w zakresie nierównomiernego obciążenia sędziów w żadnym stopniu nie miał wpływu na orzeczoną karę upomnienia. Z kolei w odwołaniu Ministra Sprawiedliwości również sformułowano podobny zarzut skierowany do pkt. 2 zaskarżonego wyroku i jego autor również wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 2 i wymierzenie na podstawie art. 109 § 1 pkt 2 u.s.p. kary dyscyplinarnej nagany. Skarżący w uzasadnieniu odwołania w znacznej części podzielił wywody Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w zakresie prawidłowości orzeczenia o karze, jednakże, zaakcentował, że sąd meriti przecenił okoliczność o obciążeniu referatu obwinionego w sposób nadmierny, a skoro stan ten wystąpił, to według oceny skarżącego był konsekwencją tego, że obwiniony nie dbał o ten odcinek pracy. Ponadto skarżący zauważa też, że obwiniony w 2004 roku był karany dyscyplinarnie za podobny czyn. 3 Te ostatnie okoliczności powodują, że orzeczona kara – upomnienia – nie czyni zadość jej społecznemu oddziaływaniu, zaś w ocenie skarżącego karą adekwatną będzie kara nagany. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozważył, co następuje: Oba odwołania nie są zasadne. Zważywszy na podobną argumentację autorów odwołań, Sąd Najwyższy uznał za celowe łączne odniesienie się do wywodów skarżących. Podniesione w odwołaniach okoliczności przemawiające za celowością zmiany zaskarżonego wyroku w pkt. 2 przez orzeczenie kary nagany Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny miał na uwadze, i tym okolicznościom nadał odpowiedni stopień, mający na względzie całokształt okoliczności czynu obwinionego (m. in. sprawne prowadzenie spraw, wysoki merytoryczny poziom uzasadnień orzeczeń, stąd niewielka ilość środków zaskarżenia wnoszonych przez strony). Poza sporem jest, że ustalone trafnie okoliczności łagodzące mają zdecydowaną przewagę nad okolicznościami obciążającymi, dlatego też Sąd Najwyższy podzielając trafność dokonanego rozstrzygnięcia w przedmiocie wymierzonej obwinionemu kary dyscyplinarnej w postaci upomnienia, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 133 u.s.p.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI