SNO 72/09

UCHWAŁA  Z  DNIA  29  WRZEŚNIA  2009  R. 
SNO  72/09 
 
Przewodniczący: sędzia SN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca). 
Sędziowie SN: Jerzy Grubba, Andrzej Wróbel. 
 
S ą d  N a j w y ż s z y  –  S ą d  D y s c y p l i n a r n y  z udziałem protokolanta 
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 września 2009 r. zażalenia sędziego Sądu 
Rejonowego na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 17 lipca 
2009 r., sygn. akt (...), w przedmiocie zawieszenia sędziego w czynnościach 
służbowych na okres dalszych sześciu miesięcy i obniżenia mu wynagrodzenia na czas 
trwania zawieszenia 
 
u c h w a l i ł :  utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę. 
 
U z a s a d n i e n i e  
 
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 5 listopada 2007 r., wydaną 
w trybie art. 130 § 3 u.s.p., zawiesił w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy 
sędziego Sądu Rejonowego. Następnie uwzględniając wnioski Zastępcy Rzecznika 
Dyscyplinarnego dla okręgu Sądu Okręgowego w (...) tenże Sąd uchwałami z dnia: 4 
lutego 2008 r., 24 kwietnia 2008 r., 25 lipca 2008 r. i 28 stycznia 2009 r. zawieszał 
tego sędziego w czynnościach służbowych na dalsze okresy (ostatnią z ww. uchwał do 
dnia 5 sierpnia 2009 r.). 
W dniu 25 czerwca 2009 r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego dla okręgu 
Sądu Okręgowego w (...) wniósł o zawieszenie sędziego Sądu Rejonowego w 
czynnościach służbowych na okres dalszych 6 miesięcy, tj. do dnia 5 lutego 2010 r. i 
obniżenie mu wynagrodzenia o 30% na czas trwania tego zawieszenia. 
Uwzględniając ten wniosek Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 
17 lipca 2009 r., sygn. akt (...), zawiesił sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach 
służbowych na okres dalszych sześciu miesięcy, tj. do dnia 5 lutego 2010 r. oraz 
obniżył mu na czas trwania tego zawieszenia wysokość wynagrodzenia o 30%. 
W zażaleniu wniesionym na tę uchwałę sędzia Sądu Rejonowego, zarzucając: 
 błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że sytuacja prawna i 
faktyczna w sprawie nie uległa zmianie od czasu poprzednich decyzji Sądu 
Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego, 
 obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a 
w szczególności obrazę art. 92 k.p.k., poprzez zaniechanie zaznajomienia się przez 

 
2 
skład sędziowski z rzeczywistymi wyjaśnieniami G. W. zawartymi na płytach 
DVD oraz dowodami znajdującymi się w aktach sprawy ASD (...) dot. akt K. S., 
wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały. 
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: 
Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia. 
Poza sporem jest, iż przed Sądem Apelacyjnym – Sądem Dyscyplinarnym toczy 
się postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego 
Sądu Rejonowego oraz o zezwolenie na jego tymczasowe aresztowanie za czyny o 
charakterze korupcyjnym oraz o czyn z art. 258 § 1 i 2 k.k. 
Nie budzi też wątpliwości fakt, iż Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego dla 
okręgu Sądu Okręgowego w (...) wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko 
sędziemu Sądu Rejonowego. 
Istnieje zatem aktualnie przesłanka zawieszenia sędziego w czynnościach 
służbowych w postaci wszczęcia postępowania dyscyplinarnego (art. 129 § 1 u.s.p.). 
Jak wyżej wspomniano Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny kilkakrotnie już 
przedłużał okres zawieszenia. Decyzje te miały związek z niemożnością prowadzenia 
wymienionych wyżej postępowań przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego, gdyż z 
powodu stanu zdrowia nie mógł on brać w nich udziału. 
Jak wskazywał Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w uzasadnieniach uchwał: z 
dnia 8 października 2008 r., sygn. SNO 79/08 i z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. SNO 
20/09, w postępowaniu w przedmiocie zawieszenia sędziego w trybie art. 129 § 1 
u.s.p. (przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne), sąd dyscyplinarny 
nie rozstrzyga o zasadności zarzutów z postanowienia o wszczęciu postępowania 
dyscyplinarnego, a tylko o zasadności odsunięcia sędziego od wykonywania czynności 
służbowych w związku ze sformułowanymi zarzutami. W tej sytuacji nie można 
podzielić argumentacji z zażalenia, gdyż w istocie zmierza ona do przekształcenia 
incydentalnego postępowania, jakim jest postępowanie w przedmiocie zawieszenia 
sędziego w czynnościach służbowych, w postępowanie mające rozstrzygnąć w 
rzeczywistości o odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego oraz co do zasadności 
wniosku o zezwolenie na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. 
W realiach niniejszej sprawy, trafne jest natomiast ustalenie, iż aktualnie nie jest 
możliwe wykonywanie przez sędziego Sądu Rejonowego czynności służbowych, gdyż 
sprzeciwia się temu dobro wymiaru sprawiedliwości. Nie może być bowiem 
akceptowana sytuacja aby sędzia, przeciwko któremu wszczęto postępowanie 
dyscyplinarne, a także wdrożono postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do 
odpowiedzialności karnej za przestępstwo umyślne, mógł w tym czasie uczestniczyć w 
sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości. 

 
3 
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak na 
wstępie.